Chapter Title : നമ്രതയുടെ കഴപ്പും, അവിഹിതങ്ങളും [PART 2] [കൊമ്പൻ] [സേതുരാമൻ]

എന്നാണ് പറഞ്ഞത്.

“റോയി പറഞ്ഞത് ശരിയാ കേട്ടോ മോളെ,” മറ്റേ സത്താറിനെ പോലെ ഉള്ള അങ്കിൾ (ജേക്കബ് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു അയാളുടെ പേര്) ആ കളിയില്‍ ചേര്‍ന്നു. “മോള് ജിമ്മിലൊക്കെ പോയി നല്ലവണ്ണം വര്‍ക്ക് ഔട്ട്‌ ചെയ്യാറുണ്ട് അല്ലെ?” അയാള്‍ ചോദിച്ചു. അവള്‍ക്ക് ആ കളി മനസ്സിലായ മട്ടില്‍, നമൃത പൊട്ടിചിരിച്ചു കൊണ്ട് തലയിട്ടിളക്കി. അനിരുദ്ധന്‍ ഇതൊക്കെ കേട്ട് പുഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ട് അവള്‍ക്കരികിലിരുന്ന് അവളുടെ തോളും തുടകളും താഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് അപ്പോഴും.

നമ്രതക്ക് അതില്‍ ഒരല്‍പം നാണം തോന്നുന്നുണ്ട്, എങ്കിലും അവള്‍ അവനെ തടയുന്നില്ല.

വിശ്വനങ്കിള്‍ വലിയൊരു താലത്തില്‍ ഒരു കൂട്ടം കൊക്ക്ടെല്‍സുമായി വന്ന് എല്ലാവര്‍ക്കും ഓരോ ഗ്ലാസ്‌ നല്‍കി. “ഇനി ബിയറും വിസ്ക്കിയുമൊക്കെ വേണ്ടാന്ന് വച്ച് എന്റെ കൊക്ക്ട്യല്‍ എല്ലാവരും ഒന്ന് കഴിച്ചു നോക്കെയേ ...... അടിപൊളി സാധനമാ.” അയാള്‍ പറഞ്ഞു. “കഴിക്കെന്റെ നാദിറ ” അവളുടെ കയ്യിലേക്ക് വെച്ചുകൊടുത്തു അയാള്‍ തലയാട്ടി. പൗരുഷമുള്ള അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചെറു ചിരിയോടെ, നമൃത ആ ബ്രൌണ്‍ നിറത്തിലുള്ള പാനീയം ഒരു ഒരു സിപ്പെടുത്തു.

നല്ല കുടുംബിനിയായ ഭാര്യയില്‍ നിന്ന് അവള്‍ എന്തായി പരിണമിച്ചു എന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാര്യമാണ്. നോക്കുന്നവരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് പോലെയാണ് സംഗതി എങ്കില്‍ തന്നെയും, എന്തോ സ്വയം ചെറിയൊരു സംശയം അവളില്‍ ബാക്കി നില്‍ക്കുന്നത് എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു പക്ഷെ അപ്പോഴും.

അവര്‍ കൂടിയിരുന്ന് സംസാരവും മദ്യപാനവും തുടര്‍ന്ന് കൊണ്ടിരുന്നു. ആണുങ്ങൾ അവരവര്‍ ആരാണെന്നും എന്തായിരുന്നു മുമ്പ് ജോലി എന്ന് തുടങ്ങി, അവരുടെ പശ്ചാത്തലം ഓരോരുത്തരായി മൊത്തം വെളിപ്പെടുത്താന്‍ തുടങ്ങി. വിശ്വനങ്കിള്‍ വളരെക്കാലം ഒരു പരസ്യച്ചിത്ര നിര്‍മ്മാണകമ്പനി കൊണ്ട് നടന്നിരുന്ന ആളായിരുന്നത്രേ. മറ്റുള്ള രണ്ടുപേരും അയാളുടെ ഉറ്റ സുഹൃത്തുക്കളും, അന്നത്തെക്കാലത്തെ പുള്ളിയുടെ പല പടങ്ങളും ഡയറക്റ്റ് ചെയ്തവരും, ചില പ്രോഡക്റ്റ്കള്‍ക്ക് വേണ്ടി ആ സമയങ്ങളില്‍ ചില പരസ്യച്ചിത്രങ്ങളില്‍ അഭിനയിച്ച ആളുകളും ഒക്കെ ആയിരുന്നു. ഏതായാലും അനര്‍ഗളമായി അവര്‍ മൂവരും ‘നാദിറ’ എത്ര ‘ഹോട്ട്’ ആണെന്നും, പണ്ട് കണ്ടിരുന്നെങ്കില്‍ എത്രയധികം പരസ്യ ചിത്രങ്ങളില്‍ അവളെ അഭിനയിപ്പിക്കാമായിരുന്നു എന്നുമൊക്കെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരുന്നു.

അത്തരം പരാമര്‍ശങ്ങളോടൊക്കെ വിനയത്തോടെ ചിരിച്ചു കാണിച്ചും, നന്ദി