Chapter Title : നമ്രതയുടെ കഴപ്പും, അവിഹിതങ്ങളും [PART 2] [കൊമ്പൻ] [സേതുരാമൻ]

ഹോട്ടലിന് പുറത്തേക്ക് വന്നത്. അവടെ നിന്നു കൂടി കുറെ സംസാരിച്ചശേഷം, മിക്കവരും ഓരോരുത്തരായോ അല്ലെങ്കില്‍ രണ്ടും മൂന്നുമായോ ഒക്കെ യാത്രപറഞ്ഞ്‌ ടാക്സികളിലോ, അവരെ കാത്തിരുന്ന വണ്ടികളിലോ സ്ഥലം വിട്ടു.

അവസാനം നമൃത മാത്രം ബാക്കിയായപ്പോള്‍ അവള്‍ ഫോണിലേക്ക് നോക്കുന്നത് കണ്ട് ഞാന്‍ കരുതി ഊബര്‍ വിളിക്കാന്‍ തുടങ്ങുകയാണെന്ന്. അങ്ങിനെയാണെങ്കില്‍ ഞാന്‍ വേഗം വീട് പിടിക്കുകയാവും നല്ലത്. അത് ഓര്‍ക്കുമ്പോഴേക്കും ഒരു കാര്‍ ചീറിപ്പാഞ്ഞ് വന്ന് അവളുടെ അടുത്ത് നിന്നു. അത് നമുടെ അനിരുദ്ധനാണ് ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്നത്, അവന്‍ ഒറ്റക്കാണ് സിദ്ദിക്ക് ഇല്ല.

അപ്പോള്‍ അവള്‍ ഇന്നും പരിപാടിക്കിറങ്ങിയതാണ്.

നമൃത കാറില്‍ കയറിയതോടെ വണ്ടി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി, ഞാന്‍ ഒരല്‍പം പിന്നില്‍ അവരെ പിന്തുടര്‍ന്നു. ഏതാണ്ട് പതിനഞ്ച് മിനിട്ട് കഴിഞ്ഞ് അവര്‍ വലിയൊരു ബംഗ്ലാവിന്റെ മുന്നിലായി പാര്‍ക്ക് ചെയ്ത ശേഷം പുറത്തിറങ്ങി, അനിരുധ് നമ്രതയെ ആ വീട്ടിലേക്ക് കൈപിടിച്ച് നയിച്ചു. ഞാനിത് കണ്ട് അവരെ എങ്ങനെ ഇനി പിന്‍തുടരും എന്നോര്‍ത്ത് ചെറിയ തോതില്‍ ഒന്ന് പരിഭ്രമിച്ചു. ഏതായാലും കാറ് ഒരല്‍പം മാറി പാര്‍ക്ക് ചെയ്ത് ഞാന്‍ ആ വീടിനു മുന്നിലേക്ക് പതിയെ നിഴല്‍ പിടിച്ച് ചെന്നു.

വളരെ വലിയൊരു ബംഗ്ലാവ് ആയിരുന്നു അതെങ്കിലും സെക്യൂരിട്ടിക്കാരെ ഒന്നും അവിടെങ്ങും കണ്ടില്ല. മാത്രമല്ല വീടിന് ചുറ്റുഭാഗവും ധാരാളം സ്ഥലവും, ചെടികളുമെല്ലാമുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിനിടെ അവര്‍ വലിയ മുന്‍വാതിലിനു മുന്നിലെത്തി ഡോര്‍ ബെല്‍ അടിച്ചിരുന്നു. അല്‍പ്പസമയത്തിനു ശേഷം തല നരച്ച, ഏതാണ്ട് 50 വയസ്സ് പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന സിനിമ നടൻ ദേവനെ പോലെ തോന്നിക്കുന്ന ഒരാള്‍ വന്ന് കതക് തുറന്നു.

“വിശ്വന്‍ അങ്കിള്‍, എന്തുവാ