Chapter Title : നമ്രതയുടെ കഴപ്പും, അവിഹിതങ്ങളും [PART 2] [കൊമ്പൻ] [സേതുരാമൻ]

സ്കൂള്‍ കാലം മുതലുള്ള പ്രണയിനിയെ, ................ കണ്ണിമക്കാതെ നോക്കിയിരുന്നു.

വായിലൂടെ വെള്ളമൊലിപ്പിച്ച് അവളെ നോക്കി ഇരിക്കുന്ന മൂന്ന് അങ്കിളുമാരുടെയും, അവളുടെ ചെക്കന്‍ കാമുകന്റെയും കൂടെ, ഇനി എന്തെങ്കിലും വിക്രസ്സുകള്‍ അവള്‍ ഒപ്പിക്കുമോ എന്ന് ഭയന്ന്, അമ്പരന്ന്, ഞാന്‍ കാത്തിരുന്നു.

അവിടെ ആ സ്വിമ്മിംഗ് പൂളിനരുകില്‍, ഒരു മേശക്ക് ചുറ്റുമിരുന്ന് അവര്‍ മദ്യവും മൊത്തി ഉല്ലസിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മന്ദഹസിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും പക്ഷെ നമൃതക്ക് ചെറിയൊരു പരിഭ്രമം മനസ്സില്‍ ഉണ്ടെന്നാണ് എനിക്ക് അവളെ അടുത്തറിയാവുന്ന കാരണം, മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞത്. അവള്‍ വീട്ടില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോഴേ അവളുടെ മേക്കപ്പും വേഷവും കണ്ട് ഞാന്‍ കമ്പിയടിച്ചതാണ്. എനിക്ക് തോന്നുന്നു അവളെ ആ വെളിച്ചത്തില്‍ അത്ര അടുത്ത് കണ്ടപ്പോള്‍ അനിരുദ്ധനും അത് തന്നെയാണ് സംഭവിച്ചതെന്ന്.

അവന്‍ കൈകള്‍ നീട്ടി അവളുടെ തോളിലും തുടയിലുമൊക്കെ മെല്ലെ തടവാന്‍ ആരംഭിച്ചു. ആ സ്പര്‍ശനമേറ്റതോടെ അവള്‍ ചെറുതായൊന്ന് വിറച്ചെങ്കിലും, പുഞ്ചിരിയോടെ തന്നെ സൌമ്യമായി ചുറ്റുമിരുന്ന അങ്കിളുമാരോട് സംസാരം തുടര്‍ന്നു. കേവലം ഒരു അമ്പതടി അകലം മാത്രമേ ഞങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ, മിക്കവാറും സംസാരം അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് വ്യക്തമായി കേള്‍ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു. അതിനിടെ വിശ്വന്‍ അങ്കിളിന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ഗ്ലാസ് ഒഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു മൂലയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ബാര്‍ കൌണ്ടറിന് പിറകില്‍ പോയി ഒരു കോക്ക്ടയില്‍ മിക്സ് ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി. കൂടെ ചെന്ന മറ്റൊരു മനുഷ്യൻ, ജിം ബോഡിയും കറുപ്പ് നിറവും ആറടി ഉയരവമുള്ള (റോയി എന്നാണ് എനിക്ക് പേര് മനസ്സിലായത്‌), “എന്ത് ........., നാദിറ നിനക്കൊരു 8 വയസ്സുകാരി മോളുണ്ട്‌ എന്നാണോ പറയുന്നത്? കൊച്ചേ, ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തത് നീ കോളേജില്‍ പഠിക്കുകയാനെന്നാണ് കേട്ടോ,” എന്ന് മുഖം തിരിച്ച്‌ പറഞ്ഞു.

അയാള്‍ ഒരു നീന്താന്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന തരം നിക്കറാണ് ഇട്ടിരുന്നത്, അതിന്റെ മുന്‍വശം ആകട്ടെ മുഴച്ചിരുന്നു.

അപ്പോഴാണ്‌ ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തത്, അവര്‍ മേശക്ക് ചുറ്റും ഇരിക്കുമ്പോള്‍ അയാള്‍ അവളുടെ വലത് വശത്താണ് ഇരുന്നിരുന്നത്. അവിടിരുന്ന് അയാള്‍ തല വല്ലാതെ ചരിച്ചാണ് നമ്രതയെ നോക്കിയിരുന്നത്, മൈരന്‍ അവളുടെ സ്കര്ട്ടിനടിയിലൂടെ നോക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നിരിക്കണം.

ഏതായാലും അയാളുടെ പുകഴ്ത്തല്‍ കേട്ട് അവള്‍ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട്, “ഒന്ന് പോ അങ്കിളേ കളിയാക്കാതെ,”