Chapter Title : നമ്രതയുടെ കഴപ്പും, അവിഹിതങ്ങളും [PART 2] [കൊമ്പൻ] [സേതുരാമൻ]

“ഹലോ ജെന്‍റ്റില്‍മെന്‍, ഞാന്‍ അര്‍ജുന്‍, നമ്രതമാഡത്തിന്റെ ഭര്‍ത്താവാണ്.

മാളില്‍ കണ്ട ചെറുക്കനാണ് ആദ്യം തിരികെ കൈ നീട്ടിയത്, “സര്‍, ഞാന്‍ അനിരുദ്ധന്‍. താങ്കളെ പരിചയപ്പെടാന്‍ സാധിച്ചതില്‍ സന്തോഷം സര്‍.” അവനെ ഞാന്‍ ഈ ഡിന്നറിനു വന്നു കയറിയപ്പോള്‍ മുതലേ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു, പിന്നെ നമ്രതക്ക് ഒരു ഒഴിവ് കിട്ടിയിട്ട് പരിചയപ്പെടുത്തി തരാന്‍ അവളോട്‌ ആവശ്യപ്പെടാം എന്ന് കരുതി കാത്തിരുന്നതാണ്. അവളാകട്ടെ ചിലപ്പോള്‍ കുറ്റബോധം കൊണ്ടാകാം, ഇത് വരേക്കും ആ പിള്ളേര്‍ ഇരുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് എന്നെ കൊണ്ട് പോവാതെ മനപ്പൂര്‍വം ഒഴിവാക്കുകയായിരുന്നു.

“ലൈക് വൈസ്,” എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാന്‍ മറ്റേ ചെറുപ്പക്കാരന് നേരെ കൈ നീട്ടി ചോദിച്ചു, “താങ്കള്‍ ...?”

“സിദ്ദിക്ക് ആണ് സര്‍, താങ്കളെ മീറ്റ്‌ ചെയ്യാന്‍ പറ്റിയതില്‍ എനിക്ക് വളരെ സന്തോഷമുണ്ട് സര്‍,” അവന്‍ ചെറുതായ വിക്കലോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് എനിക്ക് കൈ തന്നു. വാക്കുകളില്‍ പരിഭ്രമം നിഴലിച്ചിരുന്നെങ്കിലും അവന്റെ പിടിത്തത്തിന് നല്ല ബലമായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ്‌ ഞാന്‍ അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്, അവന് മാത്രമല്ല, അനിരുദ്ധനും, നമ്രതയുടെയും മുഖത്തും, ചെറിയ അങ്കലാപ്പ് കാണാനുണ്ട്.

“എനിക്കുമതെ സിദ്ദിക്ക്,” എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാന്‍ തുടര്‍ന്നു, “അപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ രണ്ടാളും ഇവിടെ സെക്യൂരിട്ടി ഓഫീസര്‍മാര്‍ ആയി ജോലി ചെയ്യുന്നു, അല്ലേ?”

“അതെ സര്‍,” അവര്‍ ഒരുമിച്ച് ബഹുമാനത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു. അവരെ അങ്ങിനെ കണ്ടപ്പോള്‍ അവരുടെ നിഷ്ക്കളങ്കതയും ആത്മാര്‍ത്ഥതയുമാണ് എന്റെ മനസ്സില്‍ തട്ടിയത്. പാവം പിള്ളേര്‍, ചുരുങ്ങിയത് ഒരു പത്തോ പന്ത്രണ്ടോ വയസ്സ് ഞങ്ങളെക്കാള്‍ താഴെയാണ് രണ്ടാളും.

“നന്നായി കാത്ത് സൂക്ഷിക്കില്ലേ നിങ്ങള്‍ രണ്ടാളും എന്റെ ഭാര്യയെ?” ഞാന്‍ അവര്‍ക്ക്