Chapter Title : നമ്രതയുടെ കഴപ്പും, അവിഹിതങ്ങളും [PART 2] [കൊമ്പൻ] [സേതുരാമൻ]

വിസ്ക്കിയുടെ ലഹരി തലക്ക് പിടിച്ചതോടെ ഞാന്‍ പെട്ടന്ന് ബോധം നശിച്ച് ബ്ലാക് ഔട്ട്‌ലേക്ക് പോയി.

അടുത്ത കുറെ ചിന്തകള്‍ വളരെയധികം കുഴഞ്ഞുമറിഞ്ഞ് മഞ്ഞുമൂടിയ അവസ്ഥയിലെ എനിക്ക് ഓര്‍മ്മയുള്ളൂ. ഓര്‍ക്കുന്നത് ഇതാണ്, “അര്‍ജുന്‍ ..... ഓ എന്റെ അര്‍ജുന്‍ ...... നിനക്ക് എന്താ പറ്റിയെ? ........ നീ ഓക്കേ ആണോ .....?”

“അതെ, അതെ ..... നീ എവിടെ .... നീ തിരിച്ച് വീട്ടില്‍ എത്തിയോ .....?

“അര്‍ജുന്‍, നീ കുടിക്കുകയായിരുന്നോ .... ഡാര്‍ലിംഗ് .... നീ .... ഫിറ്റാ ....?”

മഞ്ഞുമൂടിയ ഓര്‍മ്മയില്‍ അവള്‍ എന്നെക്കാള്‍ ഫിറ്റായാണ് ആടിക്കൊണ്ടു നില്‍ക്കുന്നത് ...... ഇവിടുന്ന് ഇട്ടുകൊണ്ട്‌ പോയ അതെ വേഷം ധരിച്ച് കൊണ്ട്‌ .... അതിലാകെ നാനാവിധമായ വൃത്തികേടുകള്‍ പറ്റി പിടിച്ച് അടുക്കും ചിട്ടയുമില്ലാതെ. അവളുടെ മുടിയാകെ അലങ്കോലമായ നിലയിലാണ്, മുഖത്ത് ഇട്ടുകൊണ്ട്‌ പോയ ചമയങ്ങള്‍ പലയിടത്തും മാഞ്ഞ് തേഞ്ഞ് പരന്നിരിക്കുന്നു ......

“എടി ഊമ്പി തേവടിശ്ശി .......” ഞാന്‍ തന്നെയാണോ ഈ അലറുന്നത് .......?

“അര്‍ജുന്‍, എന്നോട് ക്ഷമിക്കു ..... എനിക്ക് മാപ്പ് താ ...”

മിന്നിമറയുന്ന പോലെ എന്തൊക്കെയോ ....... കരച്ചില്‍ ...... കുടിച്ചു ബോധംകെട്ട വഴക്ക് ........ എന്തൊക്കെയോ ശാരീരികമായി നടന്നപോലെ ...... അവളെ ഞാന്‍ തല്ലി ..... അതോ അവള്‍ എന്നെയാണോ ...... ഓര്‍മ്മയില്ല .... ഞങ്ങള്‍ പിന്നെ ശാരീരികബന്ധത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടോ ? അതും ഓര്‍മ്മയില്ല.

വ്യക്തമായുള്ള പിന്നത്തെ ഓര്‍മ്മ എന്റെ ഫോണിന്റെ നിര്‍ത്താതെയുള്ള റിങ്ങാണ് ...... ഞാന്‍ കിടപ്പ് മുറിയിലാണ്, നഗ്നനാണ്. നമൃതയും അടുത്ത് കിടപ്പുണ്ട്, അവളും നഗ്നയാണ്‌, ഗാഡനിദ്രയില്‍. ഞങ്ങള്‍ എങ്ങിനെയാണ് കിടപ്പറയില്‍ എത്തിയത് ......? ഫോണ്‍ ഇപ്പോഴും നിര്‍ത്താതെ അടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.......... “ഹലോ” ....ഞാന്‍ അതെടുത്ത് മന്ത്രിച്ചു.

“അച്ഛാ, ..... ഹാവൂ അവസാനം, ..... കതക് തുറക്കൂ അച്ഛാ ..... എത്ര നേരമായി ഞാന്‍ വിളിക്കുന്നു. അച്ഛാ അകത്ത് ബോള്‍ട്ട് ഇട്ട് വെച്ചിരിക്കുകയാ ..... എനിക്ക് അകത്തു കയറാന്‍ പറ്റുന്നില്ല. അച്ഛാ .... കതക് തുറക്കൂ .....” ഞങ്ങളുടെ മകള്‍ അവളുടെ കുരുന്നു ശബ്ദത്തിൽ അലറികൊണ്ടിരുന്നു .......

ഞാന്‍ ചാടി