Chapter Title : നന്ദലീല 2 [Madanamohan]

അവിടെ ഇരിക്കുന്ന മാഷിനെ നോക്കി.

"മാഷേ നേരത്തെ അങ്ങ് എത്തിക്കോണേ. നാളെ തിരക്കൊന്നും ആക്കല്ലേ. മാഷിന്റെ അനുഗ്രഹം ഉണ്ടാവണം."

നല്ല ആളെയാ അനുഗ്രഹത്തിനു വിളിക്കുന്നതെന്നു നന്ദു മനസ്സിലോർത്തു.

"അത് പറയണോ ജോണി ചേട്ടാ. നിങ്ങളൊക്കെയല്ലേ എനിക്കിപ്പോ സ്വന്തമായുള്ളു. ഞാനങ്ങു എത്തികൊള്ളാം."

എന്തൊരു വിനയം ആണ് ഇവൻ കയ്യിന്നു ഇറക്കി കളിക്കുന്നത്.

യാത്ര പറഞ്ഞു ജോണിച്ചേട്ടൻ പോയി.

പിറ്റേ ദിവസം നന്ദു സുരേഷിനൊപ്പം ടൗണിൽ പോയി കുട്ടികൾക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും ഉള്ള ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ എടുത്തു വന്നു. നന്ദുവിന് ഏറെ സന്തോഷമായതു, ഇന്ന് വല്യച്ഛന്റെ വീട്ടിന്നും എല്ലാരും കല്യാണ വീട്ടിലാണ്. എന്തെങ്കിലും ഒരു അവസരം ഒക്കുമോ എന്ന് നോക്കണം.

വൈകുന്നേരം ആയപ്പോ സജിത ഓടി വന്നു. അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി നന്ദുവിന്റെ മനസ്സ് പിടിച്ചു കുലുക്കാൻ പരുവത്തിൽ.

ഇമ വെട്ടാതെ നോക്കി നിന്ന നന്ദുവിനെ നോക്കി അവൾ തന്റെ നുണക്കുഴി വിരിയിച്ചു.

"ചേച്ചി എവിടെ നന്ദൂ,".

"ചേച്ചി പിള്ളേരെ ഒരുക്കുന്നു. നീ മനുഷ്യനെ കൊല്ലുമല്ലോ പെണ്ണേ."

നന്ദു അവളെ അടിമുടി നോക്കി.

"പോടാ" അവൾ അവനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി.

"വരുന്നില്ലേ നന്ദൂ, റെഡി ആയില്ലേ."

"ഹാ, ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ കൂടെ വന്നേക്കാം. പിള്ളേരെ രണ്ടെണ്ണത്തിനേം കൊണ്ട് ചെറിയമ്മക്ക് തന്നെ കയറി വരാൻ പാടല്ലേ."

"ശരി എന്നാൽ നിങ്ങൾ വന്നേക്ക്. ഞാൻ അങ്ങോട്ട് പോവാ. കല്യാണ പെണ്ണിനെ ഒന്ന് ഒരുക്കാനുണ്ട്."

നന്ദു അകത്തേക്ക് നോക്കി. ചെറിയമ്മ പിള്ളേരെ ഒരുക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്.

അവൻ പതിയെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.

"എന്താ?" അവൾ ആരാഞ്ഞു.

"ഒരുമ്മ തന്നിട്ട് പോടീ."

"ചേച്ചി." അവൾ അകത്തേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി.

"പിള്ളേരെ