നന്ദലീല 2 [Madanamohan]

വീടിനു പുറകിൽ ചെന്നപ്പോൾ വല്യമ്മയെ അവിടെങ്ങും കാണാനില്ല. "അമ്മ ഇതെവിടെ പോയി കാണുന്നില്ലല്ലോ , അമ്മേ.." അവൾ നീട്ടി വിളിച്ചു. "ഹാ എന്താടി " അമ്മ കുറച്ചു താഴേന്നു വിളികേട്ടു. "ദാ നന്ദു വന്നിട്ടുണ്ട് " "ഞാൻ വരുവാ മക്കളെ " "അമ്മ എന്തോ എടുക്കാൻ പോയതാ വാ നമുക്ക് അകത്തോട്ടു പോകാം " സജിത നന്ദുനെ നോക്കി പറഞ്ഞു. "നിൽക്ക്, അമ്മ വരട്ടെ ". നന്ദു സരിതയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു അവിടെ നിർത്തി. അവൾ തിരിഞ്ഞു നന്ദുവിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. "എന്തൊരു സൗന്ദര്യമാ പെണ്ണേ നിനക്ക്". നന്ദു പതിയെ അവളെ നോക്കി പറഞ്ഞു. അവളുടെ മുഖത്ത് നാണം പൊട്ടി വിടരുന്നത് അവൻ നോക്കി നിന്നു. "ഒന്ന് പോ നന്ദു കളിയാക്കാതെ," അവൾ ചിണുങ്ങി കൊണ്ട് അവന്റെ കൈ വിടുവിക്കാൻ നോക്കി. " കളിയാക്കിയതോ?. സത്യം. നിന്നെ ഇപ്പൊ കാണുമ്പോൾ.. ". അവൻ വാക്കുകളെ മുഴുമിപ്പിക്കാതെ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു ഒന്നുകൂടി തന്നിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. "നന്ദൂ, വേണ്ട. ആരേലും കാണും ". അവൾ അവനെ തള്ളിമാറ്റി. "എന്താ പെണ്ണേ." ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ പോലെ അവൻ അവളുടെ മുൻപിൽ ചിണുങ്ങി. "അമ്മ ഇപ്പൊ കയറി വരും പൊട്ടാ. രജിത പാല് കൊടുക്കാൻ പോയേക്കുവാ, അവളും ഇപ്പൊ വരും " സജിത നന്ദുവിൽ നിന്നും കുറച്ചൂടെ പുറകിലേക്ക് മാറി നിന്നു. "അപ്പൊ ആരും വരുകില്ലായിരുന്നു എങ്കിലോ?". നന്ദു അല്പം കുസൃതിയോടെ ആരാഞ്ഞു. നാണത്താൽ തലകുനിച്ചു ചെറുചിരിയോടെ ഇടംകണ്ണാൽ ഒരു നോട്ടം ആയിരുന്നു നന്ദുവിന് അവളിൽ നിന്നുള്ള മറുപടി. അപ്പോൾ ആരുമില്ലെങ്കിൽ അവളെന്തിനും തയ്യാർ എന്ന് അവൻ മനസ്സിൽ ഓർത്തു. "ഒരുപാടു നാളായല്ലോ കുഞ്ഞേ നീ ഈ വഴി ഒക്കെ വന്നിട്ട് ". വല്യമ്മ കയറി വന്നു. "വരണമെന്ന് വിചാരിക്കും വല്യമ്മേ, കുറച്ചു തിരക്കായിരുന്നു. ഒന്ന് ഫ്രീ ആയപ്പോ ഇങ്ങു പോന്നതാ " വീട്ടുവിശേഷങ്ങൾ ഒക്കെ പരസ്പരം പറഞ്ഞു നന്ദു ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. "മോളെ നീ എന്നാൽ അടുക്കളയിൽ ഇരിക്കുന്ന തൈര് ഒരു പാത്രത്തിലാക്കി സിന്ധുവിന് കൊണ്ട് കൊടുക്ക്‌." വല്യമ്മ സജിതയോട് പറയുന്ന കേട്ടപ്പോൾ നന്ദുവിന്റെ മനസ്സിൽ തേന്മഴ പൊഴിഞ്ഞു.