Chapter Title : നന്ദിനി [അജിത് കൃഷ്ണ]

എടുക്കാൻ പറ്റും...

ശ്യാമിന് നല്ല ദേഷ്യം കയറി വന്നു എങ്കിലും അവൻ കസേരയിൽ പിടിച്ചു ദേഷ്യം അടക്കി...

എം ടി :ഇപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിക്കുന്നില്ല നാളെ ആലോചിച്ചു നിങ്ങൾ ഒരുത്തരം പറഞ്ഞാൽ മതി.... നൗ യൂ ക്യാൻ ലീവ്... താങ്ക് ഫോർ കമിങ്...

കുട്ടൻ :താങ്ക് യൂ സാർ...

ശ്യാം :താങ്ക് യൂ സർ....

കുട്ടൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി പോകുമ്പോൾ ശ്യാം അവന്റെ കൂടെ ചെന്ന് മെല്ലെ സംസാരിക്കാൻ നോക്കി...

ശ്യാം :ടാ ഒന്ന് നിൽക്കു ഞാൻ ഒന്ന് പറയട്ടെ...

കുട്ടൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നടന്നു. പക്ഷേ ശ്യാം അവന്റെ മുന്നിൽ കയറി നിന്നു...

ശ്യാം :ഞാൻ പറയുന്നത് കേട്ടിട്ട് നീ പോയാൽ മതി....

കുട്ടൻ :എനിക്ക് നിൽക്കാൻ താല്പര്യം ഇല്ലെങ്കിലോ.... ശ്യാമേ നീ മുന്നിൽ നിന്ന് മാറു....

ശ്യാം :എടാ ശെരി ആണ് ഞാൻ നിന്നോട് ചെയ്തത് തെറ്റ് ആണ്.. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറയാൻ പോകുന്നത് നീ ഒന്ന് കേട്ടിട്ട് മതി ഈ തുള്ളൽ ഒക്കെ...

കുട്ടൻ :ഇത്രയും ഞാൻ കേട്ടു അനുസരിച്ചു ഇനി എന്താ ഞാൻ കേൾക്കേണ്ടത് പറ....

ശ്യാം :നീ എന്തായാലും ഉടനെ തന്നെ പുറത്ത് പോകും നിന്റെ കൂടെ നന്ദിനി ഉണ്ടെന്ന് നിന്റെ വീട്ടുകാരും കരുതും. എല്ലാം ഒരു അഡ്ജസ്റ്റ്മെന്റ് ആണെന്ന് നമുക്ക് മാത്രമെ അറിയുള്ളു....

കുട്ടൻ :അതിന്....

ശ്യാം :പുറത്ത് പോകുന്ന നിനക്ക് ഇനി എന്തിനാടാ ഈ പൊസിഷൻ അത് എനിക്ക് തന്നു കൂടെ...

കുട്ടൻ :സാധ്യമല്ല... ഞാൻ പോകും വരെ ആ പോസ്റ്റിൽ ഇവിടെ തന്നെ കാണും....

ശ്യാം :ഓഹോ അപ്പോൾ നീ എന്നോട് പക വീട്ടാൻ ആണല്ലേ പ്ലാൻ...

കുട്ടൻ :അതേ... എന്തെ നിനക്ക് വല്ലോം പറയാൻ ഉണ്ടോ....

ശ്യാം :ഒന്നും ഇല്ലങ്കിൽ ഞാനും ഇപ്പോൾ നിന്റെ കുടുംബത്തിൽ തന്നെ ഒരാൾ അല്ലേടാ...

കുട്ടൻ :എടാ പട്ടി കഴുവേർടാ മോനെ... നീ അതാണോ എന്നോട് ചെയ്തിട്ടുള്ളത്. എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടും എന്റെ കൂടെ നിന്നിട്ടും എന്നെ നീ മനസ്സിൽ ആക്കിയില്ല. നിനക്ക് അറിയാല്ലോ ഈ ബാംഗ്ലൂർ എനിക്ക് മാറ്റാരുമായി