Chapter Title : നന്ദിനി [അജിത് കൃഷ്ണ]

പറയാൻ ഉള്ള ശക്തി ഉള്ളിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വരാത്ത പോലെ തോന്നി...

ശ്യാം അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ കവിളിൽ കൈ കൊണ്ട് പിടിച്ചു.. ആ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി എന്നിട്ട് അവളുടെ തിരു നെറ്റിയിൽ കറുത്ത പൊട്ടിനു മുകളിൽ കൂടി ചുംബിച്ചു. കണ്ണുകൾ അടച്ചു അവൾ അങ്ങനെ ഇരുന്നു പോയി. അടുത്തത് അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് അവന്റെ ശ്വാസോചാസം അടിക്കുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു... അപ്പോഴേക്കും അവൻ അവളുടെ കനം കുറഞ്ഞ ചുണ്ടുകളെ വായിലാക്കി ഉറുഞ്ചി എടുത്തു... അവൾ അവന്റെ മുന്നിൽ ഒരു അടിമയെ പോലെ ഇരുന്നു. അവൾക്ക് ഒന്നും പറയാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ ആയിരുന്നു അത്. ബിയറിന്റെ കിക്ക് ചെറുതായി അവൾക്ക് തല കറങ്ങും പോലെ തോന്നൽ ഉണ്ടാക്കി... ഏതോ ഒരു നിമിഷത്തിൽ പെട്ടെന്ന് ഉൽബോധം തിരിച്ചു കിട്ടിയിട്ട് ആകണം അവൾ പെട്ടെന്ന് അവനിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞു മാറി. അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ അവൻ നന്നായി പാനം ചെയ്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു....

ശ്യാം :എന്താ എന്ത് പറ്റി നന്ദിനി....

അവൾ അവനെ നോക്കി....

നന്ദിനി :വേണ്ട നമ്മൾ അതിരു കടക്കുന്നത് പോലെ തോന്നുന്നു....

ശ്യാം :അതൊക്കെ തോന്നൽ മാത്രം ആണ് നീ ഒന്നും പേടിക്കണ്ട.... നിന്നെ പോലെ ഒരു സുന്ദരി കുട്ടിയെ ഒരിക്കൽ പോലും മുത്തം വെക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത ആൺകുട്ടികൾ ഉണ്ടാകില്ല..

അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് വീണു കിടന്ന മുടിയിഴകൾ അവളുടെ ചെവിയുടെ മടക്കിലേക്ക് എടുത്തു വെച്ച് കൊണ്ട്.. ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി വീണ്ടും അവൻ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി...

ശ്യാം :നിനക്ക് ഒരു കാര്യം അറിയാമോ നന്ദിനി....

നന്ദിനി :എന്താ....!

ശ്യാം :ചിലപ്പോൾ ഇത് വിധി ആയിരിക്കും... അല്ലെങ്കിൽ ഇവിടെ വരാനും... കുളിക്കടവിൽ ഞാൻ കാൽ വഴുതി വീഴാനും ലോക് ഡൌൺ വീഴാനും നമ്മൾ തമ്മിൽ നല്ല അടുപ്പത്തിൽ ആകാനും..

നന്ദിനി :കുട്ടേട്ടൻ....!

അവൻ പെട്ടെന്ന് അവളുടെ ചുണ്ടിൽ വിരൽ വെച്ചു സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി...

ശ്യാം :അവൻ നമ്മൾ കണ്ട് മുട്ടേണ്ടി വരുന്നതിനു ഒരു നിമിത്തം മാത്രം ആയിരുന്നു... അത്രയും കരുതിയാൽ മതി.. അവനു നിന്നെ ആവശ്യം ഇല്ല എങ്ങനെ എങ്കിലും പുറത്ത് പോകണം അവന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ