Chapter Title : നന്ദിനി [അജിത് കൃഷ്ണ]

എന്നാൽ തന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ പോലും ആരും തന്നെ ഇല്ല... അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ കിടന്നു ഉറങ്ങുന്ന ശ്യാമിനെ അവിടെ ഇട്ട് തന്നെ കൊന്ന് കളഞ്ഞാലോ എന്ന് പോലും അവൻ ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചു... കാരണം അവന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം കുട്ടന് നന്നായി അറിയാം... ഒരുപാട് പെണ്ണുങ്ങളെ കൊണ്ട് പോയി പിഴപിച്ചവൻ ആണ് ശ്യാം... പക്ഷേ അവന്റെ എന്തോ ഒരു പ്രത്യേകത ഉണ്ട് അതിൽ ആണ് കുട്ടൻ അവനുമായി കൂട്ടായ് പോയത്... പക്ഷേ പെൺ വിഷയത്തിൽ തല ഇടാനും സംസാരിക്കാനും പരമാവധി അവൻ ശ്രമിക്കാറില്ലായിരുന്നു.. ഇന്ന് അവൻ തന്റെ പെണ്ണിനെ അടിച്ചു കൊണ്ട് പോയി... അവൻ എന്തൊക്കെ കാണിച്ചു തല കുത്തി നിന്നാലും നന്ദിനി ഒരിക്കലും മറു കണ്ടം മറിയില്ലെന്ന് അവൻ കരുതി... തലയ്ക്കു കൈ കൊടുത്ത് അവൻ ബാൽക്കണിയിൽ ചെന്ന് നിന്നപ്പോൾ.. ഇരുട്ടിൽ രണ്ട് രൂപങ്ങൾ കുളക്കടവിന്റെ വശത്തേക്ക് പോകുന്നത് കണ്ടു... സംശയം തോന്നി കുട്ടൻ വേഗം ശ്യാമിന്റെ റൂമിൽ ചെന്ന് നോക്കി. കതക് ചാരിയിട്ടേ ഉള്ളൂ. അവൻ മെല്ലെ തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ അവൻ അവിടെ ഇല്ല. പിന്നെ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാതെ അവിടെ നിന്ന് താഴെ ചെന്നു.. നന്ദിനിയുടെ റൂമിന്റെ മുന്നിൽ എത്തി. അകത്തേക്ക് നോക്കി ഇരുട്ട് ആയത് കൊണ്ട് ഒന്നും മനസ്സിൽ ആയില്ല.. ലൈറ്റ് ഇട്ട് നോക്കാനോ എന്ന് വിചാരിച്ചു.. അവൻ ഒരു സമാധാനം കിട്ടാത്തത് കൊണ്ട് ആകാം പിന്നെ കൂടുതൽ നിൽക്കാൻ പോയില്ല പെട്ടെന്ന് അകത്തു കയറി ലൈറ്റ് ഇട്ടു.. എന്നാൽ ബെഡിൽ ആരും തന്നെ ഇല്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ വേഗം ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്തു മെല്ലെ കുളിക്കടവിലേക്ക് നടന്നു. അവന്റെ കാലുകൾ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. ഈ അസമയത്തു അവർ എന്തിനു ആകും അങ്ങോട്ട്‌ പോയത്...എന്തായാലും ഒളിഞ്ഞു നോക്കാം അല്ലാതെ ഇടിച്ചു കേറി മുൻപിലതെ പോലെ ചെല്ലേണ്ട എന്ന് അവൻ വിചാരിച്ചു... അവൻ മെല്ലെ കുളിക്കടവിന്റെ കതകിൽ കാതോർത്തു... അകത്തു നിന്നുള്ള പതിയ ശബ്ദം കേട്ടു...

ശ്യാം :സത്യം പറയാല്ലോ ലോക് ഡൌൺ ഇളവ് ഒന്നും കൊടുക്കേണ്ടായിരുന്നു...

നന്ദിനി :എന്തെ....!

ശ്യാം :അല്ല ഈ കുളിക്കടവിൽ വരെ ഉള്ളൊരു