Chapter Title : നന്ദിത 4 [Kothiyan]

കണ്ട് വഷളനായി ചിരിച്ചു.

ഓട്ടോയിൽ നിന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ അയാൾ എന്റെ കൊലയിൽ പിടിച്ചൊരു ഞെക്കി തന്നു.....

എനിക്ക് നടക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത വിധം 'കഴപ്പ്' കൂടിയിരുന്നു.

ടാറ്റൂ സ്റ്റുഡിയോയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ഞാൻ വിറച്ചു വിറച്ചാണ് കയറിയത് തലയിൽ ആകെ പാടെ ഒരു മൂടൽ പോലെ എന്തൊക്കെയോ ചെയ്യണം എന്നാ തോന്നലും എല്ലാം കൂടി വല്ലാത്ത അവസ്ഥ ആയിരുന്നു .

അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ടാറ്റൂ ആർട്ടിസ്റ്റ് എന്നെ കണ്ടതും കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന മഷി കുപ്പി താഴെ വെച്ചു.

​"മാഡം വിളിച്ചിരുന്നു. നിനക്ക് എന്തോ സ്പെഷ്യൽ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞു," അവൻ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
​മരുന്നിന്റെ ഇഫക്റ്റും വൈബ്രേറ്ററിന്റെ താളവും എന്നെ ഒരു ഭ്രാന്തിയാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു.

മിസ്ട്രസ്സ് കല്പിക്കുന്നത് വരെ കാത്തുനിൽക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.

ഒരു തെരുവ് വേശ്യയെപ്പോലെ ഞാൻ അവന്റെ കാല്ക്കൽ മുട്ടുകുത്തി വീണു.

എന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ പാന്റിന്റെ സിബ്ബ് ഞാൻ പതുക്കെ താഴ്ത്തി.

​"സർ... പ്ലീസ്... എനിക്ക് വയ്യ... എന്നെ ഒന്ന് സഹായിക്കൂ," ഞാൻ ഒരു യാചകിയെപ്പോലെ അവനോട് ഇരന്നു.

​അവൻ എന്റെ വിഗ്ഗിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു ക്രൂരമായ ചിരി ചിരിച്ചു. "മിസ്ട്രസ്സ് പറഞ്ഞത് ശരിയാണല്ലോ, നീയൊരു ഒന്നൊന്നര കഴപ്പി തന്നെയാടി."

​മിസ്ട്രസ്സ് ഫോണിലൂടെ അതെല്ലാം കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഇയർപോഡിലൂടെ മിസ്ട്രസ്സിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു: "ഊമ്പെടി പൂറീ മോളെ... നിന്റെ ഈ നാവുകൊണ്ട് അവന്റെ ദാഹം തീർക്ക്!"

​ഞാൻ ആവേശത്തോടെ അവന്റെ പൗരുഷം എന്റെ വായയിലാക്കി.
.

ആ ടാറ്റൂ സ്റ്റുഡിയോയിലെ ഇരുണ്ട മുറിയിൽ, അപരിചിതനായ ആ മനുഷ്യന്റെ മുന്നിൽ ഞാൻ എന്റെ സകല അഭിമാനവും