Chapter Title : നന്ദിത 5 [Kothiyan]

പിന്നിൽ നിന്നുള്ള ആ പരുക്കൻ ശരീരത്തിന്റെ സമ്മർദ്ദവും എന്നെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു.

അയാളുടെ മുഖം ഒന്നും കാണാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല പക്ഷെ അയാളുടെ നെഞ്ചോപ്പമേ എനിക് നീളം ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു...

​അവൻ തന്റെ ഭാരം മുഴുവൻ എന്റെ പിന്നിലേക്ക് ചായിച്ചു.

അവന്റെ തടിച്ച കുന്നുന്നയുടെ വലിപ്പം എന്റെ കുണ്ടിയിൽ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എന്റെ ലെഗ്ഗിങ്‌സിന്റെ നേർത്ത തുണിക്കിടയിലൂടെ അവന്റെ ആ കഠിനമായ സ്പർശനം ഞാൻ അറിഞ്ഞു.

ചുറ്റും നിൽക്കുന്ന ആരും അത് ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെന്ന് തോന്നിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ എന്നെ 'ജാക്കി' വെക്കുകയായിരുന്നു.

നാണം കൊണ്ട് ഞാൻ തല താഴ്ത്തി നിന്നു. എന്റെ വായീന്ന് ഉമിനീർ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നത് ഞാൻ ഒരുവിധം നിയന്ത്രിച്ചു.

​

ഓരോ സ്റ്റോപ്പിലും ആൾക്കാർ കയറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എന്റെ മുന്നിലും പിന്നിലും ഇപ്പോൾ പരുക്കൻ ശരീരങ്ങളാണ്. ഒരാൾ തന്റെ കൈകൾ എന്റെ അരക്കെട്ടിലൂടെ പതുക്കെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.

ബസിലെ കുലുക്കത്തിനിടയിൽ അവർ എന്നെ ഒരു 'വസ്തു'വായി കണക്കാക്കി കൈകാര്യം ചെയ്യുകയായിരുന്നു.

​ഇയർപോഡിലൂടെ സുജ മാഡത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു:

"എങ്ങനെയുണ്ട് നന്ദിതാ... ആ പരുക്കൻ ആണുങ്ങളുടെ ഇടയിൽ നിൽക്കാൻ സുഖമല്ലേടി പൂറി മോളെ?

അനുഭവിക്ക്... നിന്റെ ആ പഴയ പൗരുഷം ഈ തിരക്കിൽ അലിഞ്ഞു പോകട്ടെ."

​ഒരു മണിക്കൂർ യാത്ര. എന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ വിയർപ്പിൽ കുതിർന്നു ശരീരത്തോട് ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു.

പിന്നിൽ നിന്നുള്ള ആ മർദ്ദം സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ ഞാൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചു പിടിച്ചു.

എന്റെ പൊക്കിളിലെ കമ്മൽ ആ കുർത്തയ്ക്കുള്ളിൽ കുടുങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ബസ് ഓരോ തവണ ബ്രേക്ക് ഇടുമ്പോഴും ഞാൻ അവരുടെ കരുത്തുറ്റ കൈകളിലേക്ക് അമർന്നു.

​

​ബസ് എന്റെ സ്റ്റോപ്പിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ ഒരുവിധം