Chapter Title : നന്ദിത 5 [Kothiyan]

വിയർപ്പായി ഒലിച്ചു പോകട്ടെ," സ്പീക്കറിലൂടെ അമ്മയുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങി.

​രാഹുൽ തന്റെ മൊബൈലിൽ എന്റെ ഈ രൂപം വീഡിയോ എടുത്തു. "ഇത് നിന്റെ പഴയ ഫ്രണ്ട്‌സിന് അയച്ചു കൊടുക്കട്ടെടി?" അവൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ എന്റെ ആത്മാവ് ഒന്ന് പിടഞ്ഞു. പക്ഷേ, എനിക്ക് മറുപടി പറയാൻ അധികാരമില്ല. ഞാൻ വെറുമൊരു അടിമയാണ്.

അവർ കോളേജിലേക്ക് പോയി

സമയം 9 am

മാഡം ഇന്ന് അതിസുന്ദരിയായിരുന്നു. കടും പച്ച നിറത്തിലുള്ള ഒരു സിൽക്ക് സാരിയും സ്ലീവ്‌ലെസ് ബ്ലൗസും. മാന്യത തോന്നിക്കുന്ന വേഷമാണെങ്കിലും അവരുടെ കണ്ണിലെ ആ കടുപ്പവും കയ്യിലെ കറുത്ത പേഴ്സും ഒരു യജമാനത്തിയുടെ ഗമ നൽകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​എനിക്ക് നൽകിയ വേഷം കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളൊന്നു വിറച്ചു.

സുതാര്യമായ ഒരു വെള്ള ചുരിദാർ. നനഞ്ഞാൽ എങ്ങനെയുണ്ടാകുമോ അതുപോലെ ശരീരത്തോട് ഒട്ടിനിൽക്കുന്ന തുണി. കൂടെ അതിഭയങ്കരമായി ഇറുകിക്കിടക്കുന്ന ഒരു സ്കിൻ കളർ ലെഗ്ഗിങ്‌സും. "ഇത് ധരിക്കെടി നായെ," മാഡം കൽപ്പിച്ചു.

​അത് ധരിച്ചു കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ ലജ്ജ തോന്നി. കുർത്തയുടെ നേർത്ത തുണിക്കിടയിലൂടെ എന്റെ ഇടുപ്പിലെ ആ കറുത്ത ടാറ്റൂവും പൊക്കിളിലെ കമ്മലും വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.

ലെഗ്ഗിങ്‌സ് ഇത്രയും ടൈറ്റ് ആയതുകൊണ്ട് എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ വടിവുകളും പുറത്തു കാണാമായിരുന്നു. അടിയിൽ ഒന്നും ധരിക്കാൻ അനുവാദമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് ആകെപ്പാടെ ഒരു 'എക്സ്പോസ്ഡ്' ഫീൽ ആയിരുന്നു.

മിസ്ട്രെസ് എന്നെ കൊണ്ട് വീടിൽ നിന്നു കുറച്ചു മാറിയുള്ള ചന്തയിലേക്ക് ആയിരുന്നു

​ഞങ്ങൾ ചന്തയിലെത്തിയപ്പോൾ സമയം ഏകദേശം പത്തു മണി. നല്ല തിരക്കുള്ള സമയം. മാഡം സാരിത്തുമ്പ് ഒതുക്കിപ്പിടിച്ചു ഗമയോടെ നടന്നു. ഞാൻ തല താഴ്ത്തി അവർക്ക് പുറകെ.

വിയർപ്പ് കാരണം ആ വെള്ള കുർത്ത എന്റെ ശരീരത്തോട് കൂടുതൽ ഒട്ടിപ്പിടിക്കാൻ തുടങ്ങി.

​"നോക്കടാ... ആ സാരിയുടുത്ത മാഡത്തിന്റെ കൂടെ നടക്കുന്നത് കണ്ടോ?"

"എന്തൊരു വേഷമാടാ ഇത്? ആ വെള്ള കുർത്തയുടെ ഇടയിലൂടെ എല്ലാം കാണാമല്ലോ!"

​നാട്ടുകാരുടെ കമന്റുകൾ എന്റെ കാതുകളിൽ തറച്ചു കയറി. എന്റെ പൊക്കിളിലെ കമ്മൽ ആ വെളിച്ചത്തിൽ കുർത്തയ്ക്കുള്ളിൽ തിളങ്ങുന്നത് ചിലർ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് ഞാൻ പേടിയോടെ അറിഞ്ഞു.

​ഞങ്ങൾ ചന്ദ്രന്റെ ഇറച്ചിക്കടയ്ക്ക് മുന്നിലെത്തി.

ചന്ദ്രന്റെ കട എന്നാ ബോർഡ്‌ കണ്ടാണ് അയാളുടെ പേര് ചന്ദ്രൻ ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയത്

ചന്ദ്രൻ 5 അടി 8 ഇഞ്ച് ഉയരം ഒത്ത വണ്ണം

ചോര പുരണ്ട കൈകളുമായി അവൻ മാംസം വെട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഞങ്ങളെ കണ്ടതും അവൻ കത്തി താഴ്ത്തി