Chapter Title : നന്ദിത 6 [The One]

ചായയുമായി ഞാൻ സ്നേഹയുടെയും രാഹുലിന്റെയും മുറിയിലേക്ക് നടന്നു

വാതിലിന് മുന്നിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ മുട്ടുകുത്തി ഇഴയാൻ തുടങ്ങി.

ഒരു കയ്യിൽ ചായ ട്രേയും ബാലൻസ് ചെയ്ത് നാലുകാലിൽ ഇഴയുന്നത് എത്രത്തോളം നാണംകെട്ട കാര്യമാണെന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എന്റെ കഴുത്തിലെ മണി ഓരോ ചുവടിലും കിലുങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

​മുറിക്കുള്ളിൽ സ്നേഹയും രാഹുലും എഴുന്നേറ്റിരുന്നു സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ അവരുടെ പാദങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ ട്രേയുമായി തല താഴ്ത്തി നിന്നു.

​"കുറച്ചു വൈകിപ്പോയല്ലോ നന്ദിതാ..." സ്നേഹ പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു

അവൾ തന്റെ നഗ്നമായ പാദം എന്റെ ചുമലിൽ വെച്ചു. "ഈ ചായ എനിക്ക് കുടിക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല.

ഇത് നീ തന്നെ കുടിക്കണം... പക്ഷേ ഒരു പട്ടിയെപൊല്ലേ തറയിൽ വെച്ച്!"എന്ന് പറഞ്ഞു ചായ അവൾ തറയിൽ ഒഴിച്ചു

​ഞാൻ അത് തറയിൽ നിന്നു പറ്റിയെ പോലെ നക്കി കുടിച്ചു

രാഹുൽ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഫോണെടുത്തു.

"നന്ദാ... പണ്ട് നീ കോളേജിൽ സ്നേഹയെ അപമാനിച്ചപ്പോൾ അവൾ കരഞ്ഞത് നീ ഓർക്കുന്നുണ്ടോ?

ഇന്ന് നീ ഈ പിങ്ക് ഡ്രസ്സിൽ ഒരു പട്ടിയെപ്പോലെ ചായ കുടിക്കുന്നത് കാണാൻ എന്ത് രസമാണ്!"

​അമ്മയും വർമ്മ സാറും വാതിൽക്കൽ നിന്ന് ഈ കാഴ്ചകൾ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"നന്ദിതാ... മിസ്ട്രസ് പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ? വേഗം!"

അമ്മയുടെ ആജ്ഞ വന്നതും ഞാൻ ആ തറയിൽ നിന്ന് ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു

എന്റെ കണ്ണീർ ആ ചായയിൽ കലർന്നു.

​ചായ കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സ്നേഹ തന്റെ ഹൈ ഹീൽസ് ചെരുപ്പുകൾ എന്റെ മുന്നിലേക്ക് എറിഞ്ഞു തന്നു. "ഇത് പോളിഷ് ചെയ്യണം.

ഒരു കണ്ണാടി പോലെ തിളങ്ങണം.

നിന്റെ മുഖം എനിക്ക് അതിൽ കാണണം."

​വർമ്മ സാർ എന്റെ അടുത്തു വന്നു പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.

"മിടുക്കി... ഗായത്രിയുടെ മകൾ തന്റെ ശരിക്കുള്ള രൂപത്തിലേക്ക് മാറിക്കഴിഞ്ഞു.

നിന്റെ ഈ സിസ്സി ട്രെയിനിംഗ് ഇന്ന് രാത്രിയോടെ ഒരു പുതിയ തലത്തിലേക്ക് എത്തും."

​ഞാൻ ആ ചെരുപ്പുകൾ എടുത്ത് തുടയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.

എന്റെ പഴയ പൗരുഷത്തിന്റെ അവസാന തരിയും ആ ഹൈ ഹീൽസുകൾക്ക് താഴെ എരിഞ്ഞടങ്ങുകയായിരുന്നു.

ഷൂ പോളിഷ് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞ ഉടനെ

വർമ്മ സാർ എന്നെ വലിച്ചിഴച്ച് വീടിന്റെ അടിയിലുള്ള ആ വലിയ ഹാളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.

അവിടെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം മാത്രം. ഹാളിലെ ഫാനിന്റെ കറക്കം ഒരു വിലാപം പോലെ കേൾക്കാമായിരുന്നു.

കൈകൾ പിന്നിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ, ആ പിങ്ക് ഡ്രസ്സിൽ ഞാൻ തറയിൽ മുട്ടുകുത്തി.

അമ്മ തന്റെ