Chapter Title : നന്ദിത 6 [The One]

വൈക്കോലിൽ എന്നപോലെ തറയിൽ വീണു.

​

അമ്മ സോഫയിലിരുന്ന് ഈ ദൃശ്യങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു.

"വർമ്മേ... ഇവൻ തന്റെ ഈ സിസ്സി സ്വഭാവം ആസ്വദിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. സ്നേഹയുടെ പാദങ്ങൾ കഴുകുമ്പോൾ ഇവന്റെ മുഖത്ത് കണ്ട ആ നാണം ഞാൻ തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ട്.

ഇവനെ ഒരു പൂർണ്ണ ദാസിയാക്കാൻ നമുക്ക് അധികം സമയം വേണ്ടിവരില്ല."

​

​പരിശീലനത്തിന് ശേഷം വർമ്മ സാർ എന്നെ വീണ്ടും ആ ചങ്ങലയിൽ ബന്ധിച്ചു.

ഇത്തവണ അദ്ദേഹം എന്നെ നോക്കി ക്രൂരമായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

"നന്ദിതാ... നിന്റെ അമ്മയുടെ വിശ്വസ്തനായി ഇത്രയും കാലം ഞാൻ നിന്നത് ഈ ഒരു നിമിഷത്തിന് വേണ്ടിയാണ്. നാളെ മുതൽ നിനക്ക് 'മേയ്‌ഡ്‌ ട്രെയിനിംഗ്' തുടങ്ങും.

ഈ വീട്ടിലെ ഓരോ ജോലിയും നീ ഈ വസ്ത്രത്തിൽ തന്നെ ചെയ്യണം."

​സ്നേഹയും രാഹുലും എന്നെ നോക്കി പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മുകളിലെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.

അമ്മ വർമ്മ സാറിനോട് എന്തോ സ്വകാര്യം സംസാരിക്കുന്നത് എനിക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.

​"യെസ് മിസ്ട്രസ്... യെസ് മിസ്ട്രസ്..." ഞാൻ ആ തറയിൽ ചുരുണ്ടുകൂടി കിടന്ന് മന്ത്രിച്ചു.

എന്റെ കഴുത്തിലെ ആ മണി അവസാനമായി ഒന്ന് കിലുങ്ങി—ഒരു പഴയ പൗരുഷത്തിന്റെ മരണമണി പോലെ.

എപ്പോഴോ ഞാൻ ആ തറയിൽ കിടന്നുറങ്ങി....

പുലർച്ചെ ആറ് മണിയായപ്പോൾ തന്നെ വർമ്മ സാറിന്റെ ബൂട്ടിന്റെ ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു.

അദ്ദേഹം എന്റെ അടുത്തു വന്നു തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന തുകൽ ബെൽറ്റ് കൊണ്ട് എന്റെ കുണ്ടിയിൽ ആഞ്ഞു തല്ലി.

​"എഴുന്നേൽക്കെടി നന്ദിതാ! നിന്റെ യജമാനത്തിക്കുള്ള ചായ തയ്യാറാക്കാൻ സമയമായി," വർമ്മ സാർ ഗർജ്ജിച്ചു.

കൈകൾ പിന്നിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടത് കൊണ്ട് ബാലൻസ് ചെയ്യാൻ ഞാൻ വല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെട്ടു.

വർമ്മ സാർ എന്റെ കെട്ടുകൾ അഴിച്ചു തന്നു, പക്ഷേ ഉടൻ തന്നെ ഒരു ജോടി വെള്ള ലേസ് കൈയുറകൾ (Lace Gloves) എന്നെ ധരിപ്പിച്ചു.

​"ഈ കൈകൾ ഇനി ആജ്ഞകൾ അനുസരിക്കാൻ മാത്രമുള്ളതാണ്.

ചായ തയ്യാറാക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ഈ വസ്ത്രത്തിലോ ഗ്ലൗസിലോ ഒരൊറ്റ കറ പോലും പറ്റാൻ പാടില്ല.

പറ്റിയാൽ ഗായത്രി നിന്നെ കഠിനമായി ശിക്ഷിക്കും," വർമ്മ സാർ എനിക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.

​അമ്മ (ഗായത്രി) അടുക്കളവാതിൽക്കൽ വന്നു നിന്നു.

അവൾ ഒരു മോഡേൺ നൈറ്റ് ഗൗണിലായിരുന്നു.

"നന്ദിതാ... സ്നേഹയുടെ മുറിയിൽ ചായ എത്തിക്കുമ്പോൾ നീ പാലിക്കേണ്ട ചില നിയമങ്ങളുണ്ട്.

നീ മുട്ടുകുത്തി ഇഴഞ്ഞു വേണം അവളുടെ അടുത്തു ചെല്ലാൻ. ഓർമ്മയുണ്ടല്ലോ... 'യെസ് മിസ്ട്രസ്'!"