Chapter Title : നന്ദിത 9 [The One]

കെട്ടി നടന്നാൽ ഒന്നും മാറാൻ പോകുന്നില്ല."

എന്റെ കാതുകളിൽ മാളവികയുടെ ആ കൊലച്ചിരിയും വാക്കുകളും മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഇന്നലെ രാത്രി ആ മുറിയിൽ വെച്ച് ഞാൻ അനുഭവിച്ച തളർച്ചയും, ആ നൈറ്റി ഇടാൻ എന്റെ മനസ്സ് കാണിച്ച ആവേശവും എല്ലാം ഒരു നിമിഷം എന്നെ വേട്ടയാടി.

ആ സത്യം ലോകം അറിയാതിരിക്കാൻ എനിക്ക് മുന്നിൽ ഒരേയൊരു വഴിയേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ—ഒരു മൃഗത്തെപ്പോലെ ക്രൂരനാകുക.

​ഒരു വാക്ക് പോലും ഞാൻ മിണ്ടിയില്ല.

അടുത്ത നിമിഷം എന്റെ മുഷ്ടി ശ്യാമിന്റെ താടിയെല്ലിൽ ആഞ്ഞുവീണു.

അതൊരു സാധാരണ അടിയായിരുന്നില്ല; വർഷങ്ങളായി ഉള്ളിൽ ഒതുക്കിവെച്ച ആത്മസംഘർഷം മുഴുവൻ ആ കൈകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

​നിലത്തുവീണ ശ്യാമിന്റെ ഷർട്ടിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ച് ഞാൻ അവനെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.

"എന്താടാ പറഞ്ഞത് ? ഒന്നുകൂടി പറയെടാ ..." എന്റെ ശബ്ദം ഒരു സിംഹത്തിന്റെ ഗർജ്ജനം പോലെ ആ വരാന്തയിൽ മുഴങ്ങി.

​ശ്യാം ഭയന്ന് വിറച്ചുപോയി.

പക്ഷേ ഞാൻ നിർത്തിയില്ല.

അവന്റെ മുഖം രക്തത്തിൽ കുളിക്കുന്നത് വരെ ഞാൻ ഇടിച്ചുതകർത്തു.

ക്ലാസ്സിലെ മറ്റുള്ളവർ ഓടിവന്നെങ്കിലും എന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ ഭ്രാന്തമായ തിളക്കം കണ്ട് ആരും അടുക്കാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല.

ഞാൻ അവനെ ചവിട്ടി ഭിത്തിയിലേക്ക് ഒട്ടിച്ചു.

അവന്റെ ഓരോ നിലവിളിയും എനിക്ക് ലഹരിയായിരുന്നു.

കാരണം, ഓരോ തവണ അവൻ കരയുമ്പോഴും എന്റെ ഉള്ളിലെ ആ 'പെണ്ണ്' ഭയന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് ഒളിക്കുന്നത് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
​

അരികിൽ നിന്നിരുന്ന മാളവികയുടെ മുഖം വിളറി വെളുത്തു. താൻ ഇന്നലെ കണ്ട ആ പാവം നന്ദനല്ല ഇതെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.

ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി, രക്തം പുരണ്ട എന്റെ