Chapter Title : നന്മ നിറഞ്ഞവൾ ഷെമീന 10

വരട്ടാ ?

ഞാൻ : എന്ത് ?

എന്റെ ഉറക്കമൊക്കെ പോയി,  ഞാൻ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.

ഞാൻ : നീ എന്താ  പറഞ്ഞേ ?

സെന്തിൽ : എൻ ഫ്രണ്ട് ഒരുത്തൻ ഇറുക്ക്‌ നാൻ അവനെ കൂട്ടീട്ടു വരട്ടാ?

ഞാൻ : ചെ നായെ...  നീയെന്താ കരുതിയെ.  ഞാനെല്ലാവർക്കും കൊടുക്കാൻ വേണ്ടി ഇവിടെ വെച്ചിരിക്കുകയാണെന്നോ ?

ഞാൻ അവന്റെ ചെപ്പക്കു നോക്കി ഒരെണ്ണം കൊടുത്തു.  അവൻ അടികിട്ടിയ കവിളിൽ കൈവെച്ചു അവിടെയിരുന്നു.  അവന്റെ കണ്ണെല്ലാം കലങ്ങി. ഞാനവന്റെ നേരെ ആക്രോശിച്ചു.

ഞാൻ : നീയിതാരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞോ ?

അവനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.

ഞാൻ : പറയടാ.... പറഞ്ഞോന്നു ?

സെന്തിൽ : എൻ ഫ്രണ്ട് ഒരുത്തൻ കിട്ട സൊന്നെ.

ഞാൻ : എപ്പോ ?

സെന്തിൽ : ഇന്നേക്ക്

ഞാൻ : എന്നാ സൊന്നെ ?

സെന്തിൽ : എല്ലാമേ സൊന്നെ.

ഞാൻ : എന്നിട്ട്‌ ?

സെന്തിൽ : ഇന്നേക്ക് അവനെയും ഇങ്ക കൂപ്പടണം സൊന്നെ.  ഇല്ലെന യെൻ വീട്ടിലെ അവൻ സൊലും.

ഞാൻ : പോ ഇവിടുന്നു.  നശൂലം...  നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ആരോടും പറയരുതെന്ന്.  എനിക്ക് കാണണ്ട നിന്നെ.

ഇതും പറഞ്ഞു ഞാനവനെ കട്ടിലിൽ നിന്നും പിടിച്ചു തള്ളി. അവൻ കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റു പോയി ഒരു മൂലയിലിരുന്നു കരഞ്ഞു. ഞാൻ ആദ്യമായിട്ടാ ഒരാളോട് ഇത്രയും കടുപ്പത്തിൽ പെരുമാറുന്നത്. എന്നാലും അവൻ ചെയ്ത കാര്യമോർത്തപ്പോൾ എനിക്ക് തെല്ല് ടെൻഷൻ ഇല്ലാതില്ല. എനിക്ക് പ്രശ്നം ഒന്നും ഇല്ല.  കുറച്ച് മണിക്കൂറുകൾ കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ ഇവിടുന്നു പോകും.  അവന്റെ കാര്യം കഷ്ടത്തിലാകും. പൊട്ടൻ.

ഞാൻ : ഡാ...  നിന്റെ ഫ്രണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അവനു എത്ര വയസ്സുണ്ടാകും ?

സെന്തിൽ : യെൻ വയസ്സ് താ.

അവൻ വിതുമ്പികൊണ്ടു പറഞ്ഞു.

അപ്പൊ കുഴപ്പല്ല.  അവനെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ച് ഒന്നു പേടിപ്പിച്ചു വിടാം.  അല്ലെങ്കിൽ പണിയാകും.  അല്ലെങ്കിലും ഇപ്പൊ എന്റെ പാതിവൃത്തം എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞു.  എന്തായാലും അവനെ വിളിക്കാൻ പറയാം.

ഞാൻ : ഡാ സെന്തിൽ...  നീയാവനെ ഇങ്ങോട്ട്