Chapter Title : നന്മ നിറഞ്ഞവൾ ഷെമീന 10

കുറച്ച് നേരം ഉറങ്ങട്ടെ.

സെന്തിൽ : പ്ലീസ് തൂങ്കാതെ,  നീങ്ക പോണ നാൻ തനിയാ മാറും ഇങ്ക.  പ്ലീസ് എഴുന്തിരി...

ഞാൻ : എന്നാടാ വേണും ?

സെന്തിൽ : എനക്ക് പത്തലെ,  ഇനും വേണും.

ഞാൻ : ഞാൻ കിടക്കാം നീ എന്താച്ചാ ചെയ്തോ.

സെന്തിൽ : നാൻ പോയി എൻ ഫ്രണ്ട് കൂട്ടീട്ടു വരട്ടാ ?

ഞാൻ : എന്ത് ?

എന്റെ ഉറക്കമൊക്കെ പോയി,  ഞാൻ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.

ഞാൻ : നീ എന്താ  പറഞ്ഞേ ?

സെന്തിൽ : എൻ ഫ്രണ്ട് ഒരുത്തൻ ഇറുക്ക്‌ നാൻ അവനെ കൂട്ടീട്ടു വരട്ടാ?

ഞാൻ : ചെ നായെ...  നീയെന്താ കരുതിയെ.  ഞാനെല്ലാവർക്കും കൊടുക്കാൻ വേണ്ടി ഇവിടെ വെച്ചിരിക്കുകയാണെന്നോ ?

ഞാൻ അവന്റെ ചെപ്പക്കു നോക്കി ഒരെണ്ണം കൊടുത്തു.  അവൻ അടികിട്ടിയ കവിളിൽ കൈവെച്ചു അവിടെയിരുന്നു.  അവന്റെ കണ്ണെല്ലാം കലങ്ങി. ഞാനവന്റെ നേരെ ആക്രോശിച്ചു.

ഞാൻ : നീയിതാരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞോ ?

അവനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.

ഞാൻ : പറയടാ.... പറഞ്ഞോന്നു ?

സെന്തിൽ : എൻ ഫ്രണ്ട് ഒരുത്തൻ കിട്ട സൊന്നെ.

ഞാൻ : എപ്പോ ?

സെന്തിൽ : ഇന്നേക്ക്

ഞാൻ : എന്നാ സൊന്നെ ?

സെന്തിൽ : എല്ലാമേ സൊന്നെ.

ഞാൻ : എന്നിട്ട്‌ ?

സെന്തിൽ : ഇന്നേക്ക് അവനെയും ഇങ്ക കൂപ്പടണം സൊന്നെ.  ഇല്ലെന യെൻ വീട്ടിലെ അവൻ സൊലും.

ഞാൻ : പോ ഇവിടുന്നു.  നശൂലം...  നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ആരോടും പറയരുതെന്ന്.  എനിക്ക് കാണണ്ട നിന്നെ.