Chapter Title : നന്മ നിറഞ്ഞവൾ ഷെമീന 10

വിളിക്ക്.  ഞാൻ അവനോടു പറയാം.

സെന്തിൽ പതിയെ എഴുനേറ്റു പിന്നിലെ ജന്നലിന്റെ അവിടെ പോയി.  എന്നിട്ട്‌ ചേരിയിലേക്കു നോക്കി കൈകാട്ടി വിളിച്ചു.  ഞാനും അവിടെ പോയി ഒന്നു നോക്കി.  ഭയപ്പെടാൻ ഒന്നുമില്ല, അവന്റെ അത്രേം പോന്ന ഒരു ചെറുക്കൻ. ഇങ്ങോട്ട് ഓടി വരുന്നത് കണ്ടു.

ഞാൻ പുതപ്പെടുത്തു ദേഹം മറച്ചു,  എന്നിട്ട്‌ കട്ടിലിൽ പോയിരുന്നു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് വാതിൽ ആരോ മുട്ടുന്നത് കേട്ടു. ഞാൻ സെന്തിലിനെ നോക്കി.

ഞാൻ : ഡാ...  ചെന്ന് വാതിൽ തുറക്ക്.

സെന്തിൽ പോയി വാതിൽ തുറന്നു.  അവൻ ചെറുക്കൻ അകത്തേക്ക് കയറി. തുണിയില്ലാതെ നിൽക്കുന്ന സെന്തിലിനെ കുറച്ച് നേരം നോക്കി അവൻ.  സെന്തിൽ വാതിലടച്ചു അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു.

ഞാൻ : എന്താടാ നിന്റെ പേര് ?

ചെറുക്കൻ : മുരുഗൻ,

ഞാൻ : നീ എന്തിനാ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത് ?

മുരുഗൻ : അത്...

ഞാൻ : പറയടാ..

അവനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല...

ഞാൻ : മര്യാദക്ക് പറഞ്ഞോ ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ നബീലിനെ വിളിച്ച് പറയും.

മുരുഗൻ : അപ്പൊ.  നാനും അവർക്കിട്ടെ സെല്ലും.

ഞാൻ : എന്ന സെല്ലും ?

മുരുഗൻ : നീങ്ങ്ഗളും സെന്തിലും പന്നതെല്ലാം.

അവൻ സെന്തിലിനെ പോലെ പേടിത്തൂറിയല്ല,  അവൻ സ്മാർടാണ്.  അവൻ എന്നെ ഭയപെടുത്തുകയാണ് സ്വയരക്ഷക്കുവേണ്ടി.

ഞാൻ : അപ്പൊ സൊള്ളു,  നിനക്കെന്താ വേണ്ടത്... ?

മുരുഗൻ : ഇവനുക്ക് കൊടുത്തതെല്ലാം.  ഇവൻ പണ്ണ മാതിരി എനക്കും പണ്ണണം.

ഇവനെ പേടിപ്പിച്ചു വിടുന്ന കാര്യം നടപ്പില്ല. ബുദിശാലിയാണ്.

ഞാൻ : എന്ന നീ ഡ്രസ്സ്‌ എല്ലാം അഴിക്കു.

അവൻ ഒന്നു മടിച്ചു.

ഞാൻ : അഴിക്കട.. സെന്തിലിനെ നോക്ക് അവനെപ്പോലെ നിക്ക്..

അവൻ അവിടെ നിന്നു എല്ലാം അഴിച്ചുമാറ്റി. സെന്തിലിനെ പോലെത്തന്നെ...  കരിങ്കുണ്ണയാണ് പക്ഷെ മുഴുപ്പ് കൂടുതലാണ്.  ഞാൻ കട്ടിലിൽ അങ്ങനെ തന്നെ ചാരിയിരുന്നു.

ഞാൻ : ഇനി വാ..  നീ എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചെയ്തോ.

സെന്തിൽ നോക്കി നിൽക്കെ മുരുഗൻ എന്റെയടുത്തേക്കു നടന്നു. എന്റെ പുതപ്പു പിടിച്ചു വലിച്ചുമാറ്റി എന്നെ നഗ്നയാക്കി. എന്റെ