Chapter Title : നന്മ നിറഞ്ഞവൾ ഷെമീന 10

ഇതും പറഞ്ഞു ഞാനവനെ കട്ടിലിൽ നിന്നും പിടിച്ചു തള്ളി. അവൻ കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റു പോയി ഒരു മൂലയിലിരുന്നു കരഞ്ഞു. ഞാൻ ആദ്യമായിട്ടാ ഒരാളോട് ഇത്രയും കടുപ്പത്തിൽ പെരുമാറുന്നത്. എന്നാലും അവൻ ചെയ്ത കാര്യമോർത്തപ്പോൾ എനിക്ക് തെല്ല് ടെൻഷൻ ഇല്ലാതില്ല. എനിക്ക് പ്രശ്നം ഒന്നും ഇല്ല.  കുറച്ച് മണിക്കൂറുകൾ കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ ഇവിടുന്നു പോകും.  അവന്റെ കാര്യം കഷ്ടത്തിലാകും. പൊട്ടൻ.

ഞാൻ : ഡാ...  നിന്റെ ഫ്രണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അവനു എത്ര വയസ്സുണ്ടാകും ?

സെന്തിൽ : യെൻ വയസ്സ് താ.

അവൻ വിതുമ്പികൊണ്ടു പറഞ്ഞു.

അപ്പൊ കുഴപ്പല്ല.  അവനെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ച് ഒന്നു പേടിപ്പിച്ചു വിടാം.  അല്ലെങ്കിൽ പണിയാകും.  അല്ലെങ്കിലും ഇപ്പൊ എന്റെ പാതിവൃത്തം എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞു.  എന്തായാലും അവനെ വിളിക്കാൻ പറയാം.

ഞാൻ : ഡാ സെന്തിൽ...  നീയാവനെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിക്ക്.  ഞാൻ അവനോടു പറയാം.

സെന്തിൽ പതിയെ എഴുനേറ്റു പിന്നിലെ ജന്നലിന്റെ അവിടെ പോയി.  എന്നിട്ട്‌ ചേരിയിലേക്കു നോക്കി കൈകാട്ടി വിളിച്ചു.  ഞാനും അവിടെ പോയി ഒന്നു നോക്കി.  ഭയപ്പെടാൻ ഒന്നുമില്ല, അവന്റെ അത്രേം പോന്ന ഒരു ചെറുക്കൻ. ഇങ്ങോട്ട് ഓടി വരുന്നത് കണ്ടു.

ഞാൻ പുതപ്പെടുത്തു ദേഹം മറച്ചു,  എന്നിട്ട്‌ കട്ടിലിൽ പോയിരുന്നു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് വാതിൽ ആരോ മുട്ടുന്നത് കേട്ടു. ഞാൻ സെന്തിലിനെ നോക്കി.

ഞാൻ : ഡാ...  ചെന്ന് വാതിൽ തുറക്ക്.

സെന്തിൽ പോയി വാതിൽ തുറന്നു.  അവൻ ചെറുക്കൻ അകത്തേക്ക് കയറി. തുണിയില്ലാതെ നിൽക്കുന്ന സെന്തിലിനെ കുറച്ച് നേരം നോക്കി അവൻ.  സെന്തിൽ