Chapter Title : നന്മ നിറഞ്ഞവൾ ഷെമീന 2

കൊണ്ടുപോയേനെ. ഇത്രയും കാലം ഞാൻ എന്റെ ഇക്കാനെ സ്നേഹിച്ചു ജീവിച്ചില്ലേ. ഇനി ഞാനെന്റെ നബീലിന് വേണ്ടി ജീവിക്കട്ടെ. പക്ഷെ എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ കുറിച്ച് ഓർക്കുമ്പോളാണ് മനസ് പിടയുന്നത്. പക്ഷെ ഞാൻ മനസ്സ് കല്ലാക്കികൊണ്ടു ഒരു തീരുമാനം എടുക്കാൻ പോകുകയാണ്.  അതെ ഞാൻ നബീലിന്റെ കൂടെ ജീവിക്കാൻ ഇറങ്ങുകയാണ്.  ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു കഴിഞ്ഞു.  എത്രയും പെട്ടന്ന് ഇത് അവനെ അറിയിക്കണം  അല്ലെങ്കിൽ ഒരുപക്ഷെ എന്റെ മനസുമാറും.

ഞാൻ വേഗം ഫോണെടുത്തു അവന്റെ നമ്പറിൽ അടിച്ചു.

"ഹലോ "

"ഹ്മ്മ് ഞാൻ റെഡിയാണ് നിന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങി വരാൻ "

"എടി ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞില്ലേ നാളെ പറഞ്ഞ മതിയെന്ന്..."

"ഞാൻ നാളെ പറയാൻ നിന്നാൽ ചിലപ്പോ എന്റെ തീരുമാനങ്ങൾ ഒക്കെ മാറ്റേണ്ടിവരും.  അതുകൊണ്ട് എത്രയും പെട്ടന്ന് നീയെന്നെ കൂട്ടികൊണ്ടുപോ .  എനിക്ക് വയ്യ ഇങ്ങനെ തീ തിന്നു ജീവിക്കാൻ. ".

"എന്റെ തീരുമാനങ്ങൾ നിന്നെ വേദനിപ്പിച്ചോ മുത്തേ. ?"

"ഇല്ലടാ നീ പറഞ്ഞതാ ശെരി "

"എന്നാൽ ശെരി എനിക്ക് കുറച്ചുകാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ശെരിയാകാനുണ്ട്.  എല്ലാം അറേഞ്ച് ചെയ്യട്ടെ. എന്നിട്ട് ഞാൻ നാളെ നിന്നെ അറിയിക്കാം.  നീ തയ്യാറായിരുന്നോ എത്രയും പെട്ടന്ന് തന്നെ നിന്നെ ഞാൻ കൊണ്ടുപോകും. "

"നീ വിളിക്കുന്ന നിമിഷത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നു "

"എന്ന ശെരി  ഇപ്പൊ വെക്കട്ടെ.  നാളെ  വിളിക്കാം "

"ഒകെ da."

അവൻ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി വന്നു. ഇനി പേടിച്ചിട്ടു കാര്യമില്ല.  എല്ലാം കൈവിട്ടു പോയി  ഇനി എല്ലാം  നേരിടാൻ തയ്യാറായിരിക്കുക. അന്ന് മുഴുവൻ ഇത് തന്നെയായിരുന്നു എന്റെ ചിന്ത.  രാത്രിയായപ്പോൾ ഇക്കാ വന്നു, ഭക്ഷണം കഴിച്ചു ഞങ്ങൾ പെട്ടന്ന് തന്നെ കിടന്നു.  മോളെ തൊട്ടിലിൽ കിടത്തിയിട്ട്, ഞാൻ ഇക്കാടെ അടുത്തു വന്നു ആ നെഞ്ചിൽ കിടന്നു.  എനിക്ക് ഇന്നു ഇക്കാടെ കൂടെ സുഖിക്കണം. ഒരു അവസാന കളി.  എല്ലാം തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ചപോലെ ആയിരുന്നു എന്റെ പെരുമാറ്റം. പക്ഷെ ഇതൊന്നും അറിയാത്ത ഇക്കാക്ക് സംശയം തോന്നില്ല. നെഞ്ചിൽ കിടന്നതും ഇക്കാ എന്റെ മുടിയിൽ തലോടി കൊണ്ടിരുന്നു.

"എന്താടി ഇന്നു