Chapter Title : നന്മ നിറഞ്ഞവൾ ഷെമീന 3

മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ നിന്റെ വീട്ടിൽ എല്ലാവർക്കും മനസിലാകും നിന്നെ കാണാൻ ഇല്ല എന്ന്,  ആ സമയത്തിനുള്ളിൽ നമ്മുക്ക് കോഴിക്കോടിന് പുറത്തു കടക്കണം "

കണ്ണാടിയിലൂടെ എന്നെ നോക്കി വിഷ്ണു പറഞ്ഞു

വിഷ്ണു : തൃശൂർ എന്റെ വീട് ഉണ്ട്. അവിടെ ആരും ഉണ്ടാകില്ല. അച്ഛനും അമ്മേം തിരുപ്പതിക്ക് പോകുയാണ്. ഇന്നു രാത്രി പോകും നമ്മളൊരു ഏകദേശം 8. 30 മണിക്ക് അവിടെ എത്തും. നിങ്ങള്ക്ക് നിൽക്കാൻ സേഫ് ആയ സ്ഥലം  നോക്കുനുണ്ട്. രണ്ടു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ ശെരിയാകും  ശെരിയായാൽ അങ്ങോട്ട്‌ മാറാം.

പിന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു എന്നെ നോക്കികൊണ്ട്‌ വിവേക് പറഞ്ഞു

വിവേക് : ഇയാളെ കാണാണ്ടായാൽ,  നിങ്ങള്ടെ റിലേഷൻ ഒന്നും വീട്ടിൽ അറിയതോണ്ട്. Police കേസ് ഉണ്ടാകും.  ആരെങ്കിലും തട്ടിക്കൊണ്ടായതാകാം എന്നാകും വിചാരിച്ചിട്ടുണ്ടാകുക. അത് കൊണ്ട് എത്രയും പെട്ടന്ന് സേഫ് ആയ സ്ഥലത്തു ഒളിക്കണം. ഒരിക്കലും പോലീസ് പിടിയിൽ പെടരുത്.  അതാ തിരക്കുള്ള ട്രാഫിക് സമയത്തു പോകുന്നത്. അതാവുമ്പോൾ പോലീസിനെ പേടിക്കണ്ടല്ലോ.

ഇവരീ പറയുന്നത് ഒക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ പേടി കൂടുകയാണ്.

നബീൽ : നിനക്ക് മനസിലായോ ? നീ ഇപ്പോഴും വേറെയൊരാളുടെ ഭാര്യയാണ്.  നീ എന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങി വന്നാലും ഞാൻ നിന്നെ തട്ടിക്കൊണ്ടു പോകുന്നതായിട്ടാണ് എല്ലാവരും കരുതുക. പോലീസ് ഉൾപ്പെടെ. തല്ക്കാലം നമ്മൾ പോലീസിന്റെ കണ്ണിൽ പെടാതെ മാറി നിൽക്കുക. രണ്ടുദിവസം കഴിയുമ്പോൾ ഇതിന്റെ ചൂട് താനേ ആറിക്കൊള്ളും. അതിനു ശേഷം പിന്നെ നമ്മുക്ക് നമ്മുടെ ജീവിതം.

ഞാൻ : എന്തോ പേടി തോന്നുന്നു. എല്ലാം നന്നായാൽ മതിയാർന്നു.

ഇർഫാൻ : ബാബി പേടിക്കണ്ട ഞങ്ങളൊക്കെയില്ലേ.

Vishnu: അല്ല  പിന്നെ !!

ഞങ്ങൾ വീണ്ടും യാത്ര തുടർന്നു.  ഫറോഖ് എത്തിയപ്പോൾ.  റോഡിൽ അരികിൽ കിടക്കുന്ന മറ്റൊരു വണ്ടിയുടെ മുന്നിൽ തന്നെ വണ്ടി നിർത്തി. എല്ലാവരും ഇറങ്ങി നബീൽ എന്നോട് ഇറങ്ങാൻ പറഞ്ഞു. എന്നിട്ടു ആ  വണ്ടിയിൽ കേറിയിരിക്കാൻ പറഞ്ഞു. ഞങ്ങളെല്ലാവരും ആ വണ്ടിയിൽ കേറി. നബീലിന്റെ സുഹൃത്ത് ഷൗക്കത്ത് ആയിരുന്നു അത്.  ഞങ്ങൾ പുതിയ വണ്ടിയിലേക്ക് മാറിയതിനു ശേഷം.  നബീൽ ഷൗക്കത്തിനെ വിളിച്ച് എന്റെ ഫോൺ അവന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു.