Chapter Title : നന്മ നിറഞ്ഞവൾ ഷെമീന 4

അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ കൊണ്ടു തന്നേനെ.

അവൾ എന്റെ സൈഡിൽ കട്ടിലിൽ  കിടന്നു. രണ്ടെണ്ണം അടിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും  അതിന്റെ കുലുക്കം ഒന്നും അവൾക്കില്ല. ഞാൻ കട്ടിലിൽ മലർന്നു ഫാൻ നോക്കി കിടന്നു. വിജി സൈഡ് തിരിഞ്ഞു എന്നെ നോക്കി കിടന്നു.  ഫാനിന്റെ കാറ്റ് മാക്സിയുടെ ഉള്ളിലൂടെ എന്റെ ശരീരത്തിൽ അരിച്ചുകേറി. വിജി എന്നോട് ഓരോന്ന് ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി.  എന്തോ അവളോട്‌ എനിക്ക് നല്ലൊരു സൗഹൃദം ഉണ്ടായി വന്നു.  ഇന്നവൾ വന്നില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ ഇവിടെ ബോറടിച്ചു ചത്തേനെ.

വിജി : ഇനി എന്താ ഭാവി പരിപാടികൾ ?

ഞാൻ : ഇന്നു രാത്രി പോകുകയല്ലേ.

വിജി : അതല്ല.  എല്ലാം കെട്ടടങ്ങിയ ശേഷം.

ഞാൻ : അറിയില്ല. ഇവിടുത്തെ കാര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ചു.  എന്റെ വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ചു കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യണം.

വിജി : ഷെമിക്കു എത്ര വയസ്സായി ?

ഞാൻ : 29.

വിജി : ഓഹ്.. അപ്പൊ ഞാൻ ചേച്ചി എന്ന് വിളിക്കണം അല്ലെ.  പക്ഷെ ഞാൻ വിളിക്കില്ലാട്ടോ.

ഞാൻ : എനിക്കും അതാ ഇഷ്ടം.

നിനക്ക് എത്ര വയസ്സായി?

വിജി : 22.  എന്തെ ?

ഞാൻ : oh കൊച്ചു കുട്ടിയാണല്ലേ.  പക്ഷെ നീയെന്നെകാൾ മൂത്തതാ.

വിജി : അതെന്താ ?

ഞാൻ : നീ കള്ളുകുടിക്കുന്നു.  ചെക്കന്മാരേറ്റു കറങ്ങി നടക്കുന്നു.  എന്റെ ഒക്കെ  ഈ പ്രായത്തിൽ ഞാൻ ഒന്നു പെറ്റു.

വിജി : ഇനിയും എന്തൊക്കെ കാണാൻ കിടക്കുന്നു.  ജീവിതം ഒന്നേ ഉള്ളു അതു മാക്സിമം എൻജോയ് ചെയ്തു ജീവിക്കുക. മനസ്സു പറയുന്നത് കേൾക്കുക.  അടുത്ത പ്രാവശ്യം നമ്മൾ കാണുമ്പോൾ ഒരുമിച്ചിരുന്നടിക്കാം.

ഞാൻ : ഏയ്‌ ഞാനൊന്നും കഴിക്കില്ല.

വിജി : അതു നീ പറഞ്ഞാൽ മതിയോ.  നിന്നെ  കെട്ടിയിട്ടു  ഞാൻ കുടിപ്പിക്കും.

ഞാൻ : നമ്മുക്ക് നോക്കാം.

വിജി : കാണാം.  പിന്നെ നിനക്ക് എത്ര മക്കളുണ്ട് ?.

ഞാൻ: മൂന്നുപേർ. അതൊന്നും ഓര്മിപ്പിക്കല്ലേ വിജി.

വിജി : നിനക്ക് വിഷമമുണ്ടോ ?  സാരമില്ലന്നെ ഒക്കെ നമ്മുക്ക് ശെരിയാക്കിയെടുക്കാം.

ഞാൻ : എല്ലാവരും എന്നെ ഒരു ദുഷിച്ച സ്ത്രീയായി കാണുന്നുണ്ടാകും.