Chapter Title : നന്മ നിറഞ്ഞവൾ ഷെമീന 5

മൂന്നു പേരും വിജിയുടെ പ്രായക്കാരാണ്. എല്ലാവരും ഇവിടെ ഓരോരോ കോഴ്സ് പഠിക്കുന്നവർ. കുറച്ച് സമയത്തിനുള്ളിൽ അവരെല്ലാം അവിടെന്നു പോയി.  ഞാനും വിജിയും മാത്രം അവിടെ ഒറ്റപെട്ടു.

ഞങ്ങൾ മുറിയടച്ചു അവിടെ ബെഡിൽ കെട്ടിപിടിച്ച് കിടന്നു. ഇനി കുറച്ചു സമയം കൂടിയേ ഉള്ളു ഇവളുടെ കൂടെ.

ഞാൻ : വിജീ ഞാൻ പോയാൽ നിനക്ക് വിഷമമാകുമോ ?

വിജി : കുറച്ച്.  നിനക്ക് എന്നെ പിരിയുന്നതിൽ വിഷമമുണ്ടോ ?

ഞാൻ : ഹ്മ്മ്.

ഞാനൊന്ന് മൂളി.  വേറെന്തു പറയാൻ എന്തായാലും പിരിഞ്ഞല്ലേ പറ്റൂ. ഞാൻ എന്റെ ഡ്രെസ്സെല്ലാം പൊതിഞ്ഞു വെച്ചാ കവർ എടുത്ത്.  എന്നിട്ട് അതിൽ നിന്നും എന്റെ ആഭരണങ്ങൾ പൊതിഞ്ഞ കവറിൽ നിന്ന് എന്റെ ഒരു മുക്കാൽ പവന്റെ നൂലാമാലയെടുത് ഞാനവളുടെ കഴുത്തിൽ കെട്ടി കൊടുത്തു.

ഞാൻ : ഇതു നിന്റെ കഴുത്തിൽ കിടക്കട്ടെ.  ഇനി ഇതു നിന്റെ കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ എല്ലാം എന്നെ നീ ഓർമിക്കണം. നമ്മൾ അടുത്തപ്രാവശ്യം കാണുമ്പോൾ നീയെനിക്കു ഇതു തിരിച് തന്നാൽ മതി.

വിജി : നിനക്ക് തരാൻ എന്റെ കയ്യിൽ ഒന്നുമില്ല.

അവൾ ആകെ വിഷമത്തിലായി പൊട്ടി കരഞ്ഞു. അവൾ എന്റെ മാറിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുത്തു കിടന്നു. ഞാനവളെ പുറത്ത് തലോടി സമാധാനിപ്പിച്ചു.

ഞാൻ : നീയിനി എനിക്കൊന്നും തരേണ്ട.  നിനക്ക് തരാൻ കഴിയുന്നതൊക്കെ എനിക്ക് നീ തന്നില്ലേ.  അതുമതി.

അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ കെട്ടിപിടിച്ച് ഒരുപാടു നേരം കിടന്നു. നേരം ഇരുട്ടി തുടങ്ങി.  എത്ര നേരം അങ്ങനെ കിടന്നു എന്നറിയില്ല.  ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല.  എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

അവൾ പതിയെ  എന്റെ മുലയിൽ തലോടാൻ തുടങ്ങി. ഞാനവളെ തടഞ്ഞു.

ഞാൻ : നീയിനി തലോടിയാൽ ഈ പോകാൻ നേരത്തു ഞാൻ ഒന്നു കൂടി ക്ഷീണിക്കേണ്ടി വരും.  വേണ്ട മോളേ.

വിജി : ഹ്മ്മ്

ഞാൻ : എന്റെ മോൾക്ക്‌ ഞാൻ ചെയ്തു തരാം.

ഞാൻ ആ കിടന്ന കിടപ്പിൽ ഡ്രെസ്സിനു മുകളിലൂടെ അവളുടെ മുലകൾ  ഞെരിച്ചു പിഴിഞ്ഞു.  അവളുടെ പുറത്തെല്ലാം എന്റെ കൈകൾ ഓടി നടന്നു. ഞാൻ പതിയെ കൈകൾ