Chapter Title : നന്മ നിറഞ്ഞവൾ ഷെമീന 6

കംപാർട്മെന്റിന്റെ ഒരറ്റത്ത് ടോയ്ലറ്റ് ഉണ്ട് അവിടെ സ്ഥലമുണ്ടാകുമെന്ന് കരുതി ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട്‌ നീങ്ങി. വിഷ്ണുവിനെ മുന്നിൽ നടത്തി, ഞാൻ രണ്ടുപേരുടെയും നടുവിൽ ആയി. അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ ആളുകൾ ഡോർ വഴി ഉള്ളിലേക്ക് കയറാൻ നോക്കുനുണ്ട്. രണ്ടു ബാത്റൂമിന്റെയും ഇടനാഴിയിൽ രണ്ടു മൂന്ന് പേര് പുതച്ചു കിടക്കുന്നുണ്ട്. ഞങ്ങൾ തിരക്കിനിടയിൽ കൂടി ഞെങ്ങി നിരങ്ങി പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു.  അതിനിടയിൽ ആരൊക്കെയോ എന്റെ മുലക്കും വയറിലും എല്ലാം പിടിച്ചു. ഞാൻ പെട്ടന്ന് നബിലിലേക്കു നീങ്ങി നിന്നു.  പാവം അവനു കാര്യം മനസിലായി. അവൻ ഒച്ചവെച് എന്നെ തള്ളി നീങ്ങി.  ഞങ്ങൾ കംപാർട്മെന്റിന്റെ ട്രാക്കിന്റെ സൈഡിൽ ഉള്ള അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ഡോറിന്റെ അടുത്ത് പോയി നിന്നു. ആ ഡോറിൽ ചാരി രണ്ടു ബംഗാളികൾ കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും അവിടെ നിന്നു. ഞങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ ഒരുപാടു പേര് വേറെയും നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വണ്ടി പോകാനുള്ള സിഗ്നൽ തന്ന് ചൂളം വിളിച്ചു. ആദ്യത്തെ ചലനത്തിൽ എല്ലാവരും ഒന്ന് ആടി ഉലഞ്ഞെങ്കിലും, വണ്ടി പതിയെ ചിലിച് തുടങ്ങിയപ്പോൾ എല്ലാവരും സെറ്റ് ആയി.  ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും വളരെ തൊട്ടടുത്താണ്.  ഞാൻ നബീലിനോട് പറഞ്ഞു.

ഞാൻ : ഇങ്ങനെ തിരക്കാകും എന്ന് വിചാരിച്ചില്ല.

നബീൽ : ഞങ്ങളും.

വിഷ്ണു : രാത്രി ഇനിയും ട്രെയിനുകൾ ഒരുപാടുണ്ട്.  പക്ഷെ നമ്മുക്ക് റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്തൽക്കുന്നതു അപകടം ആണ്.

നബീൽ : നീയെന്താ ആ തിരക്കിൽ എന്നെ നോക്കിയത് ?

ഞാൻ : ഒന്നുമില്ല.

വിഷ്ണു : എന്തെ ? ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും ചെയ്തോ ? പറ.

നബീൽ : ഒന്നുമില്ല.  നീ ഇനി വെറുതെ പ്രശനം ഒന്നു ഉണ്ടാക്കണ്ട.  നമ്മുടെ കൂടെ ഒരു പെണ്ണുണ്ട്.  അവൾ എപ്പോഴും സുരഷിതയായിരിക്കണം.

ഞാൻ മെല്ലെ നബീലിന്റെ നെഞ്ചിൽ ചാഞ്ഞു.

വിഷ്ണു : നീ ആരാ എന്ന് പറ.  ഞാൻ പ്രശ്നം ഒന്നു ഉണ്ടാക്കില്ല.  വെറുതെ അറിഞ്ഞിരിക്കാനാ.

ഞാൻ നബീലിനെ നോക്കി അവൻ എന്നോട് പറഞ്ഞോളാണ് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. എന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നു കണ്ണുനീർ വന്നു.  നബീൽ അതു തുടച്ചു തന്നു.

ഞാൻ : ആരാ എന്നൊന്നും