Chapter Title : നന്മ നിറഞ്ഞവൾ ഷെമീന 6

ഇരുന്നിരുന്നു ഇരുന്നു അങ്ങ് മയങ്ങിപ്പോയി. എന്തോ എന്റെ ദേഹത്ത് തഴുകി നടക്കുന്നത് പോലെ തോന്നിയാണ് ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നത്. ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ എന്റെ വയറിൽ നിന്നു ഒരു കൈ പിൻവലിക്കുന്നതാണ് ഞാൻ കണ്ടത്.  അതു ആരായാലും വിഷ്ണു ആകരുത് എന്ന് ഒരു നിമിഷം ഞാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു.

എന്റെ പ്രാർത്ഥനകൾ ദൈവം ചെവികൊണ്ടില്ല.  അതെ അതു വിഷ്ണു തന്നെയായിരുന്നു.  ഞാൻ നബീലിനെ നോക്കി അവൻ മയക്കത്തിൽ ആണ്.  എനിക്ക് ഒന്ന് പൊട്ടിക്കരയണം എന്ന് തോന്നി വിഷ്ണുവിനെ കുറിച്ചുള്ള എന്റെ എല്ലാ വിശ്വാസങ്ങളും തകർന്നിരിക്കുന്നു.  എനിക്ക് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ തന്നെ കഴിയാതെയായി.

എന്റെ കണ്ണിൽനിന്നും കണ്ണുനീർ വീണുകൊണ്ടിരുന്നു, ഞാൻ കണ്ണടച്ച് മുഖം മറച്ചിരുന്നു.  അതാ വീണ്ടും അവന്റെ കൈകൾ എന്റെ വയറിൽ വന്നിരുന്നു അതു പതിയെ മുലയിലേക്ക് വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.  ഞാൻ അവന്റെ കൈകളെ തടഞ്ഞു അവന്റെ കൈകളെ പിടിച്ച് എന്റെയുള്ളില്ലെ സകല ദേഷ്യവും മുഖത്ത് കാണിച്ചു ഞാൻ അവൻ രൂക്ഷമായി നോക്കി.

ഞാൻ ആകെ നിസ്സഹായായ അവസ്ഥ. ഞാനിതു എങ്ങനെ നബീലിനോട് അവൻ അവന്റെ ജീവനെ പോലെ കൊണ്ടുനടക്കുന്ന അവന്റെ സുഹൃത്ത് അവനെ ചതിക്കുകയാണെന്നു അറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ അവൻ ഇവനെ വെച്ചേക്കില്ല.  എനിക്കവന്റെ ഹൃദയം തകരുന്നത് കാണാൻ കെല്പില്ലാത്തതായിരുന്നു പ്രശ്നം.  ഒരുപക്ഷെ വിഷ്ണു

പെട്ടന്നുള്ള ആവേശത്തിൽ ചെയ്തു പോയതാകും, ഒരുപക്ഷെ ഞാനൊന്ന് ക്ഷെമിച് അവനെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കിയാൽ ചിലപ്പോൾ എല്ലാവരും ഇനിയും ഒരുപാടു കാലം സന്തോഷത്തോടെ പോകും.

വിഷ്ണു എന്റെ എതിർപ്പിന്നെ വകവെക്കാതെ വീണ്ടും വീണ്ടും കൈകൾകൊണ്ട് എന്നെ ആക്രമിക്കാൻ തുടങ്ങി.  ഇപ്പ്രാവശ്യം അവൻ എന്റെ മുലകളെ ഒറ്റകൈകൊണ്ടു നന്നായി ഞെരിച്ചു.  എനിക്കൊന്ന് നന്നായി സുഖിച്ചെങ്കിലും എന്റെ എതിർപ്പ് കൂടി തന്നെ വന്നു. ഇതിനിടയിൽ നബീൽ ഒന്ന് കണ്ണ് തുറന്നു. ഉറങ്ങാതിരുന്ന വിഷ്ണുവിനോട് എവിടെയെത്തി എന്ന് ചോദിച്ചു. തിരുപ്പൂർ കഴിഞ്ഞെന്നു വിഷ്ണു പറഞ്ഞു.

ഞാൻ നബിളിനോട് ഓരോന്നു ചോദിച്ചു അവനെ ഉറങ്ങാൻ സമ്മതിച്ചില്ല. കുറെ നേരം അവനെ ഉറക്കാതെ പിടിച്ചിരുത്തി.  വണ്ടി ഈറോഡ് എത്തി.  ഇനി ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂർ ഇരുന്നാൽ സേലം എത്തും.  ഞാൻ ഓരോന്ന് ചോതിക്കുന്നതിനിടയിലും