Chapter Title : നന്മ നിറഞ്ഞവൾ ഷെമീന 7

തെറ്റ് ചാരിത്ര്യവും പവിത്രതയും ഒക്കെ കെട്ടിപിടിച്ചു. എനിക്കൊന്നും മനസികാകുനില്ല...  കഴിഞ്ഞ കുറെ ദിവസങ്ങളായി എന്റെ ജീവിതം മാറുകയാണ്.  നബീലിന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങി പുറപ്പെട്ടു,  മറ്റൊരു സ്ത്രീയുടെ കൂടെ രതിവേഴ്ച നടത്തി, രണ്ടു പുരുഷൻമാർ എന്നെ ബലം പ്രയോഗിച്ചു കളിച്ചു ഇത്രയൊക്കെ നടന്നിട്ടും എന്റെ മനസ്സിനൊരു കുലുക്കവുമില്ല. ഞാൻ നബീലിനോട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല, പറയുകയുമില്ല. ഇതെല്ലാം മുന്പായി നടന്നിരുനെങ്ങിൽ ഞാൻ ചിലപ്പോൾ ആത്മഹത്യാ ചെയ്തേനെ. എന്തോ വിജി

അനുഭവിച്ചു തുടർന്നു പോകുന്ന ജീവിത വഴിയിലാണ് ഞാൻ നടക്കുന്നത് എന്ന് മനസ് പറയുന്നു.

ഞാൻ : ഇതൊക്കെ അറിഞ്ഞിട്ടും നിനക്ക് വിജിയെ കിട്ടിയില്ലേ ?

നബീൽ : അവളെ വേണമെന്നും അനുഭവിക്കണമെന്നും മനസ്സിൽ ഒരുപാടു ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെയാണ് നിന്നെ പരിചയപ്പെടുന്നത് അതിനു ശേഷം ഒരു പെണ്ണിനേയും ഞാൻ കളിച്ചിട്ടില്ല.

ഞാൻ : അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാണോ എന്നെ ?

നബീൽ : ഈ ലോകത്തെ ഏറ്റവും സുന്ദരി നീയാണ്. നിന്റെ കൂടെ കിടന്നാൽ പിന്നെ എഴുനേല്ക്കാനേ തോന്നില്ല.

ഞാൻ : അതേയോ.  എടാ..  നീ എന്നെ ആലോചിച്ചു നിന്റെ സന്തോഷങ്ങൾ ഒന്നും ഒഴിവാക്കേണ്ട.  എനിക്കറിയാം, എനിക്ക് വയസ്സായി മൂന്ന് പെറ്റ എന്റെ പൂറിന് നിന്റെ കുണ്ണയെ ശമിപ്പിക്കാനുള്ള ഉറപ്പൊക്കെ ഇല്ലാതായിരിക്കുന്നു. എന്നിൽ നിന്നും സുഖം കിട്ടാത്ത വേളയിൽ വേറെ പെണ്ണുങ്ങളെ തേടുന്നതിൽ തെറ്റില്ല. കാരണം നീ ചെറുപ്പമാണ്,  എല്ലാ രതി സുഖങ്ങളും നീ അനുഭവിക്കണം എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു ജീവിതത്തിൽ സുഖങ്ങൾ കളയരുത്. എനിക്ക് നിന്റെ മനസ്സുമാത്രം മതി.

നബീൽ : ഷെമീ നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നേ... എനിക്ക് നീ മതി.  വേറെ എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞോളാം...

ഞാൻ അവന്റെ തല കയ്യിലെടുത്തു മുഖത്തെല്ലാം തെരുതെരെ ഉമ്മ വെച്ചു. എന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നു പൊഴിഞ്ഞ കണ്ണീർ തുള്ളികൾ അവൻ നക്കിയെടുത്തു.

നബീൽ : ഇനിയിപ്പോ നമ്മുക്ക് ഉറങ്ങണ്ട..  കുറച്ച് കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ നമ്മുക്ക് ഇവിടുന്നു ഇറങ്ങാം

ഞാൻ : അതുവരെ എന്തുചെയ്യാൻ ??..

നബീൽ : നീ ഉള്ളപ്പോൾ എനിക്ക് വെറുതെയിരിക്കാൻ പറ്റുമോ ?

ഞാൻ : അതിനു നിനക്ക്