Chapter Title : നന്മ നിറഞ്ഞവൾ ഷെമീന 8

ഒന്ന് കളിപ്പിക്കാമായിരുന്നു.

ഞാൻ : വേലൈ കഴിഞ്ഞോ ?

അവനു മനസിലായി,  അവന്റെ മുഖഭാവത്തിൽ നിന്നു മനസിലായി.

സെന്തിൽ : ആഹ്...  വേലൈ മുടിഞ്ഞിട്ച്...  ഇനി സായന്തനം വന്താപോതും.. തമിഴ് കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്കും ചെറുതായി മനസിലാകുന്നുണ്ട്. അവൻ പോകാതെ അവിടെ തന്നെ നിൽക്കുകയാണ്. എത്രത്തോളം കാണാൻ കഴിയുമോ അത്രത്തോളം കാണാനാകും അവന്റെ ഉദ്ദേശം.

ഞാൻ : ഉള്ളിലേക്ക് വരുന്നോ ? ഞാൻ അവനോടു കളിയായി ചോദിച്ചതാ. അവനു മലയാളം മനസിലാകില്ലല്ലോ എന്നോർത്ത്. പക്ഷെ അതവന് നന്നായി മനസിലായി.

സെന്തിൽ : അഹ്...  വരേന്... ഞാനവനെ മുറിയിലേക്ക് കൈകാട്ടി ക്ഷണിച്ചു.  വേണ്ടിയിരുന്നില്ല.  അവൻ അകത്തേക്ക് കയറി.  ഞാൻ വാതിൽ ചാരി കുറ്റിയിട്ടു. ചെക്കനെ ഒന്നുകൂടി ഇരുത്തി മൂഡാക്കിയിട്ടു പറഞ്ഞുവിടാം. ഞാൻ കട്ടിലിൽ കൈ കാണിച്ചു ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു.  ഭാഷയറിയില്ലെങ്കിൽ ഓട്ടോമാറ്റിക്കായി നമ്മുടെ കൈകാലുകൾ ആക്ഷൻ കാണിച്ചു തുടങ്ങും.

ഞാൻ മുറിയിലെ ഒരു മേശയിൽ പൊതി കൊണ്ടുവച്ചു.  എന്നിട്ട്‌ അവനെ നോക്കി മേശയിൽ ചാരിനിന്നു.

ഞാൻ : നീ സ്കൂളിൽ പോകുന്നുണ്ടോ ?

സെന്തിൽ : സ്കൂൾ വിട്ടുട്ടെ..  ഇപ്പൊ വേലൈ മട്ടും താ.

ഞാൻ : വീട്ടിൽ ആരൊക്കെ ഉണ്ട് ?

സെന്തിൽ : അമ്മ തങ്കച്ചി പാട്ടി.. ഞാൻ മേശയിൽ ചാരിനിന്നപ്പോൾ എന്റെ കാല്മുട്ടിൽനിന്നും ലുങ്കി കുറച്ച് മേലോട്ട് നീങ്ങി.  എന്റെ തുട ചെറുതായി അവനു ദൃശ്യമായി.  അവൻ അവിടെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

ഞാൻ : അപ്പൊ അച്ഛൻ ?

അവനു മനസിലായില്ല എന്ന് അവന്റെ നോട്ടത്തിൽ നിന്നു മനസിലായി.

ഞാൻ : അപ്പാ എവിടെ ?