Chapter Title : നന്മ നിറഞ്ഞവൾ ഷെമീന 8

മേശയിൽ ഇരുന്നു, കസേരയിൽ തുണി വിരിച്ചിട്ടിരിക്കുവാ.  എന്നിട്ട്‌ ചോറു പൊതി തുറന്നു.  പൊതി തുറന്നപ്പോൾ തന്നെ ഭക്ഷണത്തിന്റെ ഗന്ധം ഉള്ളിൽ പരന്നു. സാമ്പാറും മീന്കറിയുമുണ്ട്, ഈ തമിഴന്മാർക്കു സാമ്പാർ വിട്ടൊരു കളിയുമില്ല. ഞാൻ ആദ്യം മീൻ കറി ഒഴിച്ച് കുറച്ച് ചോറു കുഴച്ചു. ഞാൻ ചോറു കുഴക്കുന്നതും നോക്കി സെന്തിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്.

ഞാൻ : നീ ശെരിക്കും കഴിച്ചതാണോ ?

ഞാൻ ചോദിച്ചത് അവനു മനസിലായില്ല.  ഞാൻ ആംഗ്യത്തിൽ അവനു കഴിക്കണോ എന്ന് ചോദിച്ചു.  അവനു വേണമെന്നുണ്ട് പക്ഷെ അവൻ വേണ്ട എന്ന് തന്നെ പറഞ്ഞു.  ചോറു കഴിക്കുമ്പോൾ പല ചിന്തകളും എന്റെ ഉള്ളിലൂടെ കടന്നുപോയി.  എന്തൊക്കെയാ ഞാനിപ്പോ കാണിച്ചുകൂട്ടിയതു.  പാവം ആ പയ്യനെ വിളിച്ച് ഓരോന്ന് കാണിച്ചിട്ട്.  വെറും രണ്ടു മൂന്ന് ദിവസങ്ങൾകൊണ്ട് എനിക്ക് എന്തൊക്കെ മാറ്റങ്ങളാണ് വന്നത്. മുൻപ് കൂട്ടിലടച്ച കിളിയെപോലെയായിരുന്നു എന്റെ മനസ്സ് എന്റെ കുടുംബം, എന്റെ മക്കൾ, എന്റെ ഇക്കാ, എന്റെ വീട് അങ്ങനെയങ്ങനെ ആ അടുക്കളയിൽ കിടന്നു നട്ടംതിരിയുകയായിരുന്നു.  പക്ഷെ ആ കൂട് വിട്ടു പുറത്തുവന്നതിന് ശേഷം ഞാൻ വിശാലമായ ഈ ലോകത്ത് ആരുടേയും നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഇല്ലാതെ പറക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.  അതെ എന്റെ ഇനിയുള്ള ജീവിതത്തോട് ഞാൻ പൊരുത്തപ്പെട്ടു തുടങ്ങി.  ഇനി ഞാൻ എന്റെ ഇഷ്ടത്തിനാണ് ജീവിക്കേണ്ടത്.  എന്റെ ചിന്തകളെയെല്ലാം വെട്ടി മുറിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവന്റെ ചോദ്യം വന്നത്.

സെന്തിൽ : ഉങ്കൾക്കു കല്യാണം ആഗലേയാ ?

ഞാൻ : ഇല്ലടാ..

അവൻ ആശ്ചര്യത്തോടെ ചോദിച്ചു. സെന്തിൽ : യേൻ ?

ഞാൻ : എനിക്ക് അഴകൊന്നുമില്ലാത്തോണ്ടാ ആരും കല്യാണം കഴിക്കാതെ. ഞാനൊരു നുണ പറഞ്ഞു.

സെന്തിൽ : യാർ സൊന്ന അഴകായില്ലന്നു..  നീങ്ക റൊമ്പ അഴകാ ഇറുക്ക്‌.

ഞാൻ : സത്യം ?

സെന്തിൽ : സത്യം. അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.  ഞാൻ അവനെയൊന്നു അടിമുടി നോക്കി.  നല്ല വട്ടമുഖം കറുത്ത ചുണ്ടുകൾ.  വെയിലുകൊണ്ടു കരുവാളിച്ച ഇരു നിറം.  ട്രൗസറിനു പുറത്തുകാണുന്ന തുടകൾക്കെല്ലാം നല്ല വെളുപ്പുണ്ട്. മെലിഞ്ഞിട്ടല്ല അത്യാവശ്യം തിന്നുന്ന കൂട്ടത്തിലാണ്, കൈയും കാലും ശരീരമെല്ലാം നല്ല ഉരുണ്ടിരിക്കുന്നു. അവന്റെ പല്ലുകൾ