Chapter Title : നന്മ നിറഞ്ഞവൾ ഷെമീന 8

നബീലിനെ എങ്ങനെ....  എപ്പടി ?

സെന്തിൽ : അവര് നല്ലവർ...  എനക്ക് കാസ് കൊടുപേൻ...  ടീ വാങ്ങി കൊടുപേൻ...

ഹ്മ്മ് നബീലിനെ ചെക്കന് നല്ല മതിപ്പാണ്.  അവൻ ഓരോന്ന് കൊടുത്തതിന്റെയും വാങ്ങികൊടുത്തത്തിന്റെയും നന്ദി ചെക്കൻ

കാണിക്കുന്നുണ്ട്.

ഞാൻ : എനിക്ക് വിശക്കുന്നുണ്ട്.  ഞാൻ സാപുടട്ടും.  നീ ഫ്രീ ആകുമ്പോ ഇവിടെ വാ.

സെന്തിൽ : നാന് ഇപ്പൊ ഫ്രീ താ...  ഇങ്ഗയെ ഇരുന്തുക്കിറേൻ.

ഞാൻ : വീട്ടിലെ അനേഷിക്കില്ലേ ?

സെന്തിൽ : അതല്ലാം ഇല്ലേ..

ഞാൻ : നിനക്ക് എത്ര വയസ്സായി ?

സെന്തിൽ : പതിമൂണ്...  ഉങ്കളുക്കു ?

ഞാൻ : ഇരുപത്തി ഒമ്പതു.

സെന്തിൽ : അപ്പൊ നീങ്ക നബീൽ അണ്ണനോട അക്കാവ ?

നബീൽ അവന്റെ പെങ്ങൾ ആണെന്ന എല്ലാരോടും പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്. ഞാനും അതങ്ങു സമ്മതിച്ചുകൊടുക്കാം.

ഞാൻ : ആമ.

ഞാൻ മേശയിൽ ഇരുന്നു, കസേരയിൽ തുണി വിരിച്ചിട്ടിരിക്കുവാ.  എന്നിട്ട്‌ ചോറു പൊതി തുറന്നു.  പൊതി തുറന്നപ്പോൾ തന്നെ ഭക്ഷണത്തിന്റെ ഗന്ധം ഉള്ളിൽ പരന്നു. സാമ്പാറും മീന്കറിയുമുണ്ട്, ഈ തമിഴന്മാർക്കു സാമ്പാർ വിട്ടൊരു കളിയുമില്ല. ഞാൻ ആദ്യം മീൻ കറി ഒഴിച്ച് കുറച്ച് ചോറു കുഴച്ചു. ഞാൻ ചോറു കുഴക്കുന്നതും നോക്കി സെന്തിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്.

ഞാൻ : നീ ശെരിക്കും കഴിച്ചതാണോ ?

ഞാൻ ചോദിച്ചത് അവനു മനസിലായില്ല.  ഞാൻ ആംഗ്യത്തിൽ അവനു കഴിക്കണോ എന്ന് ചോദിച്ചു.  അവനു വേണമെന്നുണ്ട് പക്ഷെ അവൻ വേണ്ട എന്ന് തന്നെ പറഞ്ഞു.  ചോറു കഴിക്കുമ്പോൾ പല ചിന്തകളും എന്റെ ഉള്ളിലൂടെ കടന്നുപോയി.  എന്തൊക്കെയാ ഞാനിപ്പോ