Chapter Title : നന്മ നിറഞ്ഞവൾ ഷെമീന 9

പഴയതുപോലെ തന്നെ.  എങ്ങനെയെങ്കിലും നാട്ടിലേക്കു വന്നാൽ മതിയെന്നായി.

വിജി : ഞാനറിയുന്നുണ്ട്.

ഞാൻ : നീയെന്തറിഞ്ഞു ?

വിജി : വിഷ്ണുവും വിവേകും കൂടി....  സാരമില്ല...  ഒരു ദുസ്വപ്നമായി കണ്ടാൽ മതിയെല്ലാം.

ഞാൻ : നീയെങ്ങനെയറിഞ്ഞു ??

വിജി : ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ.  വിഷ്ണുവിന് എന്നോട് ഒന്നും മറച്ചു വെക്കാൻ കഴിയില്ല. അവനെന്നോട് പറഞ്ഞു. പിന്നെ നിന്റെ video ഞാനവരുടെ ഫോണിൽ കണ്ടു. അതുകണ്ടപ്പോൾ എനിക്കും വിഷമമായി. നിന്നെയവർ കെട്ടിയിട്ടു ഒരുപാടു വേദനിപ്പിച്ചല്ലേ.

ഞാൻ : ഹ്മ്മ്...

വിജി : സാരമില്ല.  നീ അത് നബീലിനോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ ?? പറയണ്ട... നിന്നെങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്തതിൽ വിഷ്ണുവിന് നല്ല വിഷമമുണ്ട്.

ഞാൻ : സാരമില്ല.  എല്ലാം എന്റെ വിധി.  കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞു. നബീലിന് വിഷ്ണു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ജീവനാ.  ഇതറിഞ്ഞാൽ അവനു വിഷമമാകും,  അവനെ വിഷമിപ്പിക്കണ്ട എന്ന് കരുതിയ ഞാൻ ഒന്നും പറയാതിരുന്നത്.  അല്ലാ,  ഇതറിഞ്ഞപ്പോൾ നിനക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യം തോന്നിയില്ലേ. ?

വിജി : എന്തിന് ??

ഞാൻ : വിഷ്ണു നീ സ്നേഹിക്കുന്ന പുരുഷനല്ലെ ?

വിജി : എനിക്കവനെ നന്നായി അറിയാം. ആഗ്രഹിച്ചത് കിട്ടാൻ അവനെന്തും ചെയ്യും. പിന്നെ നീയാവനെ വളച്ചെടുത്തതൊന്നുമല്ലല്ലോ,  എനിക്ക് ദേഷ്യം തോന്നാൻ. നിന്റെ കാര്യം ആലോചിച്ചായിരുന്നു എനിക്ക് വിഷമം.  ഒരുപാടു വേദന കടിച്ചമർത്തിയില്ലേ നീ... ആ video കണ്ടു അടുത്ത നിമിഷം നിന്റെയടുത്തേക്കു വരാനാ എനിക്ക് തോന്നിയത്.

ഞാൻ : നീ വന്നിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാനും ആശിച്ചു.

വിജി : ഇനി നീ ഇങ്ങോട്ടല്ലേ വരുന്നത്.  നമ്മുക്ക് ഇവിടുന്നു കാണാം. നിന്നെയനുഭവിക്കാൻ എനിക്ക് കൊതിയായി.

ഞാൻ : എനിക്കും. പക്ഷെ ഞാൻ കോഴിക്കോട്ടേക്കാ പോകുന്നത്.  നമ്മൾ തമ്മിൽ കാണാൻ ഇനിയും ഒരുപാടു സമയമെടുക്കും.

വിജി : തൃശ്ശൂർ ന് കോഴിക്കോട്ടേക്ക് വല്യ ദൂരമൊന്നുമില്ല. ഞങ്ങളെല്ലാരും കൂടി നിന്നെ കാണാൻ അങ്ങ് വരും.  എല്ലാ പിണക്കങ്ങളും നമ്മുക്ക് അന്ന് തീർക്കാം.

ഞാൻ : എനിക്കാരോടും പിണക്കമില്ല.  എന്നോട് ചെയ്തതോർത്തു വിഷമിക്കരുതെന്ന് വിഷ്ണുവിനോട് പറയണം.

വിജി : അത് നീയങ്ങു അവനോടു നേരിട്ട് പറഞ്ഞാൽ മതി.