Chapter Title : നന്മ നിറഞ്ഞവൾ ഷെമീന 9

വിജിയെ മാത്രമാണ് എനിക്ക് വിളിക്കാൻ ധൈര്യമുണ്ടായത്.  ഞാനവളുടെ നമ്പറിൽ ഡയൽ ചെയ്തു, മറുതലക്കൽ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചു.  വിജി ഫോൺ എടുത്തു.

ഞാൻ : ഹലോ വിജി.

വിജി : ഷെമീന....  എന്തൊക്കെയുണ്ട് ?

ഞാൻ : സുഖമായിരിക്കുന്നു.  എന്താ നിന്റെ വിശേഷങ്ങൾ.

വിജി : സുഖം.  എന്തായി കാര്യങ്ങളൊക്കെ ? അവിടെ പ്രശ്നങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ.  എന്നാ നീ വരുന്നത്.

ഞാൻ : രണ്ടു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ വരും.  അവസ്ഥകൾ എല്ലാം പഴയതുപോലെ തന്നെ.  എങ്ങനെയെങ്കിലും നാട്ടിലേക്കു വന്നാൽ മതിയെന്നായി.

വിജി : ഞാനറിയുന്നുണ്ട്.

ഞാൻ : നീയെന്തറിഞ്ഞു ?

വിജി : വിഷ്ണുവും വിവേകും കൂടി....  സാരമില്ല...  ഒരു ദുസ്വപ്നമായി കണ്ടാൽ മതിയെല്ലാം.

ഞാൻ : നീയെങ്ങനെയറിഞ്ഞു ??

വിജി : ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ.  വിഷ്ണുവിന് എന്നോട് ഒന്നും മറച്ചു വെക്കാൻ കഴിയില്ല. അവനെന്നോട് പറഞ്ഞു. പിന്നെ നിന്റെ video ഞാനവരുടെ ഫോണിൽ കണ്ടു. അതുകണ്ടപ്പോൾ എനിക്കും വിഷമമായി. നിന്നെയവർ കെട്ടിയിട്ടു ഒരുപാടു വേദനിപ്പിച്ചല്ലേ.

ഞാൻ : ഹ്മ്മ്...

വിജി : സാരമില്ല.  നീ അത് നബീലിനോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ ?? പറയണ്ട... നിന്നെങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്തതിൽ വിഷ്ണുവിന് നല്ല വിഷമമുണ്ട്.

ഞാൻ : സാരമില്ല.  എല്ലാം എന്റെ വിധി.  കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞു. നബീലിന് വിഷ്ണു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ജീവനാ.  ഇതറിഞ്ഞാൽ അവനു വിഷമമാകും,  അവനെ വിഷമിപ്പിക്കണ്ട എന്ന് കരുതിയ ഞാൻ ഒന്നും പറയാതിരുന്നത്.  അല്ലാ,  ഇതറിഞ്ഞപ്പോൾ നിനക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യം തോന്നിയില്ലേ. ?

വിജി : എന്തിന് ??

ഞാൻ : വിഷ്ണു നീ സ്നേഹിക്കുന്ന പുരുഷനല്ലെ ?