Chapter Title : നന്മ നിറഞ്ഞവൾ ഷെമീന 9

ഇനിയെന്നും നല്ലൊരു കൂട്ടുകാരനായി അവൻ കൂടെയുണ്ടാകും.

ഞാൻ : അവനെ കാണുമ്പോൾ പറയാം.  പിന്നെ വേറെന്തൊക്കെയുണ്ട് വിശേഷം ?

വിജി : വേറെ പ്രത്യേകിച്ചു ഒന്നുമില്ല.  നീ നാട്ടിലെത്തിയാൽ വിളിക്ക്.

ഞാൻ : ശെരിടി.  ഞാൻ വിളിക്കണ്ടു...  എന്നാ ഞാൻ വെച്ചോട്ടെ.

വിജി : ശെരിയെന്നാൽ.  Bye.

ഞാൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് വീണ്ടും നമ്പറുകൾ തിരഞ്ഞു. അതിൽ വിഷ്ണുവിന്റെ നമ്പർ കണ്ടു.  അവനു വിളിച്ചാലോ എന്ന് തോന്നി.  അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട ഒരുപക്ഷെ അവന്റെ മനസിലെ അണയാറായ തീക്കനലിനെ ആളിക്കത്തിക്കുന്നതാകാം എന്റെ ഫോൺകാൾ.  എന്തായാലും നേരിൽ കാണുമ്പോൾ പറയാം. ഞാനെന്റെ ഉമ്മയുടെ നമ്പർ മനസ്സിൽ ഓർത്തെടുത്തു ഡയൽ ചെയ്തു.

ഉമ്മ : ഹലോ..

ഞാൻ : ഹലോ... ഉമ്മ...  ഷെമീനയാണ്...

മറുതലക്കൽ നിന്നു ഒരു പൊട്ടിക്കരച്ചിൽ ആണ് കേട്ടത്....  ആ കരച്ചിൽ കുറെ നേരം തുടർന്നു....

ഞാൻ : ഉമ്മ...  കരയല്ലേ....

ഉമ്മ : ഇപ്പൊ എന്തിനാടി നീ വിളിച്ചത്...  ഞങ്ങളൊക്കെ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടോ എന്നറിയാനാണോ ?

ഞാൻ : ഉമ്മ അങ്ങനെയൊന്നും പറയല്ലേ...

ഉമ്മ : പിന്നെ ഞാനെന്താടി പറയേണ്ടത്.... നിന്റെ ഉപ്പ മരിച്ചിട്ടും നിന്നെയും നിന്റെ അനിയത്തിയേയും ഞാൻ ഒരു കുറവും വരുത്താതെയല്ലേ നോക്കിയത് എന്നിട്ടും നീയിന്തിനാ ഞങ്ങളോട് ഈ ചതി കാണിച്ചത്.  കെട്ടുപ്രായമായ ഒരു അനിയത്തിയുള്ള കാര്യം നീ മറന്നു...

ഞാൻ : ഉമ്മ എല്ലാം സംഭവിച്ചു പോയി. ഇനിയതിനെക്കുറിച്ചൊന്നും പറയണ്ട...  നിങ്ങളെ വിഷമിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയല്ല.  ഞാൻ അത്രയ്ക്ക് സ്നേഹിച്ചു പോയി. ഇനിയെന്റെ ജീവിതം നബീലിന്റെ കൂടെയാണ്.

ഉമ്മ : നീയിതെന്തു ഭാവിച്ചാ മോളേ ? മോളിങ്ങു വീട്ടിലേക്ക് വാ....  നിന്റെ ഇക്കാട് പറഞ്ഞ് ഞാൻ എല്ലാം ശെരിയാക്കാം...  അവന്റെ കാലുപിടിച്ചിട്ടാണെങ്കിലും നിങ്ങളെ ഞാൻ ഒന്നിപ്പിക്കാം..

ഞാൻ : ഇല്ല ഉമ്മ.  ഇനി  ആ ബന്ധം കൂട്ടി യോജിപ്പിക്കാൻ എനിക്ക് താല്പര്യമില്ല.

ഉമ്മ : അങ്ങനെ പറഞ്ഞാ നിന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കാര്യമോ ? അതിലൊന്നും നിനക്ക് ചിന്തയില്ലെ ??

ഞാൻ : കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഞാൻ തന്നെ നോക്കി കൊള്ളാം.  അവരെ എനിക്ക് വിട്ടു തന്നാൽ മതി.