Chapter Title : നവ്യാപുരാണം 10 [പ്രിയപ്പെട്ട പ്രിയ]

വെള്ളം വീഴുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാം ഒപ്പം നവ്യയുടെ അടക്കി പിടിച്ചുള്ള എങ്ങലുകളും കേൾക്കാം. രാഹുലിന്റെ നെഞ്ച് പിടഞ്ഞെങ്കിലും അവന്‍ ഗൗരവം വിടാതെ പറഞ്ഞു "പെട്ടെന്ന് ഒരുങ്ങി വാ. അങ്കിൾമാർ ഇപ്പോൾ തന്നെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വരും".

നവ്യ ഏങ്ങലോടെ പറഞ്ഞു "എ... എനിക്ക്.. ഒ.. ഒ.. ഒന്നും വേണ്ട.. നിങ്ങൾ ക... കഴിച്ചോളൂ".

രാഹുൽ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു "നിനക്ക് തോന്നുമ്പോള്‍ വന്ന് കഴിക്കാൻ ഇത് നിന്റെ തറവാട് ഒന്നുമല്ല. ഇപ്പോൾ ചെന്നാൽ മാത്രമേ എന്തെങ്കിലും കിട്ടൂ".

നവ്യ:"എ... എനിക്ക് വിശക്കുന്നില്ല. നിങ്ങൾ കഴിച്ചോളൂ".

രാഹുൽ ദേഷ്യത്തോടെ"ഓ ഞാൻ മറന്നു രാവിലെ തന്നെ നിന്റെ വയറ്‌ നിറയെ അങ്കിൾമാർ പാല് ഒഴിച്ച് തന്നിരുന്നല്ലോ അല്ലേ. അപ്പോൾ പിന്നെ ഉടനെ ഒന്നും വിശക്കില്ല. ഞാൻ പോയി കഴിച്ചിട്ട് വരാം".

അവളുടെ മറുപടിക്ക് കാത്തു നില്‍ക്കാതെ രാഹുൽ തിരിഞ്ഞ് നടന്നു. രാഹുലിന്റെ ദേഷ്യത്തോടെ ഉള്ള വാക്കുകൾ കേട്ട് അവളുടെ കരച്ചില്‍ വീണ്ടും ശക്തമായി. പക്ഷെ അത് കാണാനോ കേൾക്കാനോ ആരും ഉണ്ടായില്ല എന്ന് മാത്രം. അവൾ ആ

ഷവറിന്റെ അടിയില്‍ ഇരുന്ന് ഏങ്ങലടിച്ചു തളർന്ന് കിടന്ന് കരഞ്ഞു.

✔️✔️✔️✔️✔️✔️✔️✔️✔️✔️✔️✔️✔️✔️✔️✔️

കഴിക്കാൻ ആയി ചെന്നപ്പോൾ അങ്കിൾമാർ നവ്യയെ തിരക്കിയെങ്കിലും രാഹുൽ പറഞ്ഞു 'അവള്‍ക്ക് വിശക്കുന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ കിടക്കുകയാണ്' എന്ന്. മാത്യു അങ്കിള്‍ ചിരിച്ച് കൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു "അവള്‍ക്ക് നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ടാവും, കിടന്നോട്ടെ. എഴുന്നേല്‍ക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് എന്തെങ്കിലും ഫുഡ് അറേഞ്ച് ചെയ്തു കൊടുക്കാം."

പ്രാതലിന്റെ സമയത്ത് അധികമൊന്നും സംസാരിക്കാൻ ആർക്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല അവർ ചെറുതായിട്ട് എല്ലാം സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.

രാഹുൽ