Chapter Title : നവ്യാപുരാണം 11 [പ്രിയപ്പെട്ട പ്രിയ]

പിടിച്ചിട്ട് നിർദാക്ഷ്യണ്യം ഉള്ളിലേക്ക് തിരുകി കയറ്റുകയും ഇറക്കുകയും ചെയ്ത് കൊണ്ടിരുന്നു.

ഞാൻ അയാളുടെ കൈയ്യിൽ കിടന്ന് പിടഞ്ഞെങ്കിലും, അയാൾ എന്നെ എളുപ്പത്തിൽ നിയന്ത്രിച്ച് നിർത്തി.

എത്ര നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടാണ് അയാൾ ആ വിരൽ ഊരിയതെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല. ഊരിയതും ഞാൻ തളര്ന്ന് നിലത്ത് വീണ് പോയി.

ഞാൻ അല്പ നേരം എടുത്തു ഒന്ന് ശാന്തയാകാൻ. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ തല ഉയർത്തി അയാളെ നോക്കിയപ്പോൾ അയാൾ എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അയാളുടെ വിരലുകൾ മണത്തു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

അയാൾ പറഞ്ഞു "ഞാൻ മുമ്പേ പറഞ്ഞതല്ലേ, മനുഷ്യനെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്ന ഒരു മണം ആണ് നിനക്ക്". അപമാനം കൊണ്ട് ഭൂമി പിളര്ന്ന് താഴേക്ക് പോയെങ്കിലെന്ന് ഞാൻ ആത്മാർത്ഥമായി പ്രാര്ത്ഥിച്ചു.

അയാള് വീണ്ടും എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ ഞാൻ പേടിച്ച് ഇഴഞ്ഞ് പുറകിലേക്ക് നീങ്ങി, എന്നാൽ അയാൾ പറഞ്ഞു "തല്കാലം നീ ഇപ്പോൾ നിന്റെ മുറിയിലേക്ക് പൊയ്ക്കോ, ഞാൻ ആ ഗസ്റ്റിനോട് സംസാരിച്ച് എന്തെങ്കിലും ഒത്ത് തീര്പ്പ് പറ്റുമോ എന്ന് നോക്കാം".

ഞാൻ യാന്ത്രികമായി എന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. എങ്ങനെ എന്റെ മുറിയില് എത്തിയെന്നോ, എങ്ങനെ വാതിൽ തുറന്നുവെന്നോ എനിക്ക് ഓര്മ്മയില്ല. കിടക്കയില് വീണപ്പോള് തുടങ്ങി ഞാൻ കരയാന് തുടങ്ങിയത് മാത്രം എനിക്ക് ഓര്മ്മയുണ്ട്.

എത്ര നേരം ആ കിടപ്പ് ഞാൻ കിടന്നെന്ന് എനിക്ക് ഓര്മ്മയില്ല. രാത്രി ഒരു ഒന്പത് മണി ആയപ്പോൾ എന്റെ ഫോണിലേക്ക് അക്ബർ സാർ വിളിച്ചിട്ട് അയാൾ താമസിക്കുന്ന മുറിയിലേക്ക് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ മുഖം എല്ലാം ഒന്ന് കഴുകി അയാളുടെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ, അയാള്