Chapter Title : നവ്യാപുരാണം 11 [പ്രിയപ്പെട്ട പ്രിയ]

നോക്കിയപ്പോൾ എന്റെ തുപ്പല് നൂല് പോലെ അയാളുടെ സാധാനത്തില് നിന്നും നിലത്തേക്ക് ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എനിക്ക് വീണ്ടും അറപ്പ് തോന്നി ഞാൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

അയാൾ വീണ്ടും എന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്നിട്ട് അയാളുടെ സാധനം എന്റെ പാവാടയില് തുടച്ച് വൃത്തിയാക്കി. അയാൾ മൊബൈൽ എടുത്ത് എന്തോ ചെയ്തപ്പോൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന സ്പീക്കറിൽ നിന്ന് പട്ട് വരാൻ തുടങ്ങി.

എന്റെ അടുത്തേക്ക് ചേര്ന്ന് എന്റെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ നല്കിയിട്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു "ഈ രാത്രി ഈ മുറിയില് ഒരുപാട് ശബ്ദ മേളങ്ങള് ഉണ്ടാകാന് ഉള്ളതാ വെറുതേ എല്ലാവരും എല്ലാം കേള്ക്കേണ്ട അല്ലെ".

ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. എന്റെ ഉള്ളില് വല്ലാത്തൊരു ഭയം നിറയാന് തുടങ്ങി.

"ഇനി എന്റെ രോഹിണിക്കുട്ടി ഒന്ന് എഴുന്നേറ്റ് നിന്നെ. നിന്നെ ഞാൻ ശരിക്ക് ഒന്ന് കാണട്ടെ".

ഞാൻ മടിച്ച് മടിച്ച് അയാളുടെ മുമ്പില് എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. അയാളുടെ ആര്ത്തി പിടിച്ച നോട്ടം സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ ഞാൻ വീണ്ടും എന്റെ മുഖം കുനിച്ചു.

"ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ എല്ലാം ഊരടീ".

ഞാൻ ഞെട്ടി അയാളെ നോക്കി.. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ എന്നോടുള്ള കൊതി അല്ലാതെ, കരുണയുടെ അംശം പോലും ഞാൻ കണ്ടില്ല.

"സാർ, പ്ലീസ്... എനി... എനിക്ക് പറ്റില്ല" ഞാൻ പറഞ്ഞ് നോക്കി..

"നിബന്ധിക്കില്ല ഞാൻ. വാതിൽ നിന്റെ പുറകില് ഉണ്ട്. എപ്പോ വേണമെങ്കിലും നിനക്ക് പോകാം". അയാൾ പറഞ്ഞു. ഞാൻ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് വാതിലിലേക്ക് നോക്കി.

ആ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ഓടാൻ എന്റെ മനസ്സ് കൊതിച്ചു.

" പോകുന്ന വഴിക്ക് ആ റിസപ്ഷന്റെ പുറകില് ഇവിടത്തെ