Chapter Title : നവ്യാപുരാണം 11 [പ്രിയപ്പെട്ട പ്രിയ]

പോലീസ് സ്റ്റേഷൻന്റെ നംബർ ഉണ്ട്. ഒന്ന് അതിലേക്ക് വിളിച്ച് പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ പറഞ്ഞേക്ക്".

അയാള് പറഞ്ഞു. എന്നിൽ നിന്നും ഏതാനും അടി മാത്രം ദൂരം ഉണ്ടായിരുന്ന ആ വാതിൽ പെട്ടെന്ന് എന്നിൽ നിന്നും അകന്ന് അകന്ന് മീറ്റുകളോളം അകന്ന് പോകുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി.

എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ഞാൻ വീണ്ടും അയാളെ നോക്കി "പ്ലീസ് സാർ, എന്നെ വെറുതേ വിടണം. ഞാൻ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല. ഞാൻ സത്യമായിട്ടും ആ മാല എടുത്തിട്ടില്ല".

"ഞാൻ നിന്നോട് ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞു, ഇനി എനിക്ക് കൂടുതൽ ഒന്നും കേള്ക്കേണ്ട. ഇപ്പൊ നീ തീരുമാനിക്കണം. പോകാൻ ആണെങ്കിൽ നിനക്ക് പോകാം.

അല്ല ഇവിടെ നിക്കുവാണേ, ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കണം".

ഞാൻ ഒന്നും പറയാൻ കഴിയാതെ നിശബ്ദയായി, നിസ്സഹായയായി അവിടെ നിന്നു.. നിമിഷങ്ങൾ മിനുറ്റുകള് ആയി.

പെട്ടെന്ന് "പൊലയാടി മോളെ. ഞാൻ ഇവിടെ ഒറക്കം കളഞ്ഞ് ഇരിക്കുന്നത് നിന്റെ നാടകം കാണാനല്ല. അഴിക്കടീ നിന്റെ ഷർട്ട് ഇല്ലെങ്കിൽ ഇറങ്ങി പൊടി" അക്ബർ ആക്രോശിച്ചു.

ഞാൻ ഞെട്ടി പോയി. പെട്ടെന്ന് തന്നെ എന്റെ കൈകൾ തനിയേ ഉയർന്ന് എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ആദ്യത്തെ ബട്ടണിലേക്ക് പോയി. "എന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി ഊരടീ".

ഞാൻ നിവൃത്തി ഇല്ലാതെ അയാള് പറഞ്ഞത് പോലെ അയാളുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി ഓരോരോ ബട്ടണുകൾ ആയി ഊരാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ ബട്ടണുകൾ ഊരുമ്പോഴും അയാളുടെ കണ്ണില് കയറി കയറി വരുന്ന കാമം എനിക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്.

വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവസാനത്തെ ബട്ടണും ഞാൻ ഊരിയിട്ട് അയാളുടെ മുമ്പിൽ നിന്നു. ആയാൽ