Chapter Title : നവ്യാപുരാണം 13 [പ്രിയപ്പെട്ട പ്രിയ]

നോക്കി അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചു.

അവൾ മധുരമായി ചോദിച്ചു "കാത്ത് ഇരുന്ന് മുഷിഞ്ഞ് കാണുമല്ലേ. Sorry.."

അകത്ത് നിന്ന് രാഘവനും റോഷനും ഒരുമിച്ച് "ഏയ് ഇല്ല മാഡം" എന്ന് പറഞ്ഞു.

അവരുടെ കണ്ണുകൾ ആര്‍ത്തിയോടെ തന്റെ ദേഹത്ത് കൂടെ ഒഴുകി നടക്കുന്നത് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൾ അവരെ നോക്കി വശ്യമായി പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്‌ അവരുടെ അടുത്ത് വന്ന് അവരുടെ കണ്ണുകള്‍ക്ക് വിരുന്നായി നിന്ന് കൊടുത്തു.

അവരെ നോക്കി കൊഞ്ചി കൊണ്ട്‌ അവൾ പറഞ്ഞു "ശോ, നിങ്ങൾ രണ്ട് പേരും എന്നെ ഇങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ എന്റെ ദേഹത്ത് നിന്ന് തുണി എല്ലാം ഉരിഞ്ഞ് പോകുന്നത് പോലെ തോന്നുവാ".

അവൾ അവരെ നോക്കി അറിയാത്ത പോലെ കൈകൾ കൊണ്ട്‌ അവളുടെ മുല അല്‍പ്പം തള്ളി പിടിച്ച് കൊടുത്തു അവരെ കൂടുതൽ കൊതിപ്പിക്കാൻ.

റോഷന്‍:"എന്റെ പൊന്ന് മാഡം, മനുഷ്യനെ ഇങ്ങനെ പരീക്ഷിക്കാന്‍ പാടില്ല".

നവ്യ:"പരീക്ഷയോ എന്ത് പരീക്ഷ?".

റോഷന്‍:"ഒന്നുമില്ല മാഡം, ഈ വേഷത്തിൽ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുമ്പോൾ ഉള്ള ഞങ്ങളുടെ ഒരു അവസ്ഥ പറഞ്ഞതാ".

നവ്യ:"ശോ.. ഇങ്ങനെ ഉടുപ്പ് ഇട്ട് എന്നെ മുമ്പില്‍ കിട്ടുമ്പോൾ തന്നെ നിങ്ങൾ എന്നെ കണ്ണ് കൊണ്ട്‌ ഇങ്ങനെ കടിച്ചു കീറിയാല്‍, ഞാൻ ഉടുപ്പ് ഇല്ലാതെ എങ്ങാനും നിങ്ങളുടെ മുമ്പില്‍ വന്ന് നിന്നാലോ? എന്നെ ബാക്കി വെക്കുമോ നിങ്ങൾ?"

രാഘവന്‍:"തുണി ഇല്ലാതെ മാഡത്തിനെ ഞങ്ങളുടെ കൈയ്യില്‍ കിട്ടിയാൽ, മാഡത്തിനെ ഞങ്ങൾ പിഴിഞ്ഞ് എടുത്ത് കഴിഞ്ഞ് ഒരു ഇഞ്ച് ജീവൻ ബാക്കി ഉണ്ടെങ്കിൽ മാഡത്തിന്റെ ഭാഗ്യം എന്ന് വിചാരിച്ചാൽ മതി".

നവ്യ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവരുടെ മുഖത്ത് കൂടെയും നെഞ്ചിലൂടെയും