Chapter Title : നവ്യാപുരാണം 8 [പ്രിയപ്പെട്ട പ്രിയ]

വെച്ചിരിക്കുന്നു.

തന്റെ മുലയിലുള്ള രാഹുലിന്റെ കൈ അയഞ്ഞു തുടങ്ങിയത്‌ മനസ്സിലാക്കിയ നവ്യ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. അപ്പോഴാണ് അവൾ മറ്റൊരു കാര്യം മനസ്സിലാക്കിയത്, ഇത്ര നേരമായിട്ടും തന്റെ നിതംബത്തില്‍ പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും അമരുന്നതായി അനുഭവപ്പെടുന്നില്ല. നവ്യ മെല്ലെ തല തിരിച്ച് രാഹുലിനെ നോക്കി. കണ്ണുകൾ മുറുക്കെ അടച്ച് എന്തോ കാര്യമായി മനസ്സിൽ ചിന്തിക്കുന്ന പോലെ മുഖം എല്ലാം വക്രിച്ച് ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട നവ്യക്ക് എന്തോ പന്തികേട് തോന്നി. അവൾ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ് അവന്റെ മുഖത്തിന് നേരെ കിടന്നു. അവൾ മെല്ലെ വിളിച്ചു "രാഹുൽ.."
അവന്‍ പെട്ടെന്ന് ചിന്തയില്‍ നിന്ന് ചെറിയ ഒരു ഞെട്ടലോടെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. തന്നെ നോക്കി കിടക്കുന്ന നവ്യയെ ആണ്‌ അവന്‍ കാണുന്നത്.

നവ്യ:"എന്ത് പറ്റീ? നിനക്ക് എന്താ ഒരു വല്ലായ്മ പോലെ?"

രാഹുൽ:"എ... ഏയ്.. വ.. വയ്യായ്കയോ? എനിക്കോ? ഒന്നുമില്ലടി."

നവ്യ:"നിന്റെ മുഖം എല്ലാം എന്തോ പോലെയുണ്ട്. എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പം ഉണ്ടോ?"

എന്ത് പറയണം എന്ന് അറിയാതെ രാഹുൽ ഒന്ന് കുഴങ്ങി. എന്ത് കൊണ്ടോ, സത്യം പറയാൻ അവന് വല്ലാത്ത നാണക്കേട് തോന്നി. തന്നെ ഒരു കഴിവില്ലാത്തവൻ ആയി കാണുമോ എന്ന് ആണ്‌ അവന്‍ ചിന്തിച്ചത്. ഇതെല്ലാം സാധാരണമാണ് എന്ന് അവന്‍ തന്നെ പല രോഗികളോടും പറഞ്ഞ്‌ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ സ്വന്തം കാര്യം വന്നപ്പോൾ അവന് അതൊന്നും ചിന്തിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. എന്ത് വന്നാലും തനിക്ക് ഉദ്ധാരണം ഉണ്ടാവുന്നില്ല എന്നുള്ളത് നവ്യ അറിയരുത് എന്ന് അവന് നിര്‍ബന്ധം പോലെ തോന്നി. അവളുടെ ശ്രദ്ധ മാറ്റാൻ മറ്റൊരു കാര്യത്തിനായി അവന്റെ മനസ്സ് പരതി.

രാഹുൽ:"ഒ.. ഒന്നുമില്ലടി. നീ ഇങ്ങ് വന്നേ.."

രാഹുല്‍ വീണ്ടും അവളെ തന്നിലേക്ക് വലിച്ച് അടുപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു, എന്നാൽ നവ്യ അത് തടഞ്ഞു.

നവ്യ:"നിന്റെ മുഖം മാറിയാല്‍ എനിക്ക് അറിയാം എന്തോ കുഴപ്പം ഉണ്ട് എന്ന്. നീ എന്റെ കുട്ടൂസ് അല്ലെ. സത്യം പറ."

തനിക്ക് ഉദ്ധാരണം വരണമെങ്കിൽ നവ്യ അങ്കിൾമാരുടെ കുണ്ണകൾ ഊമ്പുന്നത് കാണണം എന്ന് പറയാൻ അവന് കഴിഞ്ഞില്ല. അത് കൊണ്ട്‌ മറ്റൊരു വഴിയും ഇല്ലാതെ അല്പം ക്രൂരന്‍ ആവാൻ അവന്‍ തീരുമാനിച്ചു.