Chapter Title : നീലാംബരി 11 [കുഞ്ഞൻ]

തമ്പുരാട്ടിക്ക് തോന്നിച്ചു... ഷംസുവിന്റെ വിരൽ തമ്പുരാട്ടിയുടെ കുഴിഞ്ഞ പൊക്കിളിൽ ഇറങ്ങി... തമ്പുരാട്ടി ശ്വാസം ഒന്ന് വലിച്ച് വിട്ടു... കണ്ണുകൾ ചെറുതായി അടഞ്ഞു.. മേൽചുണ്ട് ചെറുതായി കടിച്ച് വിട്ടു... വയർ കുഴിഞ്ഞു... ഷംസുവിന്റെ വിരൽ വടക്കു ചുറ്റും ഒരു വൃത്തം വരച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു... അയാളുടെ കണ്ണുകൾ തമ്പുരാട്ടിയുടെ മുഖത്തായിരുന്നു... പൂർണമായും അടഞ്ഞ കണ്ണുകളോട് കൂടിയ ആ കമ്പി മുഖത്ത് കടി കേറി വരുന്ന ഭാവം അയാൾ ആസ്വദിക്കാൻ തുടങ്ങി... തന്റെ കുണ്ണ തമ്പുരാട്ടിയുടെ പഞ്ഞി ചന്തികെട്ടിൽ അമർത്തി ഉരച്ചു... കൈ വയറിൽ നിന്നും പതിയെ പൊതിഞ്ഞു കെട്ടി വെച്ച ആ മുലയിലേക്ക് നീങ്ങി... ആ ബ്ലൗസിൽ തിങ്ങി നിന്ന മുലയിൽ അയാളുടെ കൈ അമർന്നു... തമ്പുരാട്ടി കിതച്ച് തുടങ്ങി...പിന്നെ ആ മുല ഞെക്കി സുഖിച്ചു... ഷംസുവിന്റെ ചുണ്ടുകൾ തമ്പുരാട്ടിയുടെ കഴുത്തിൽ അമർന്നു... പെട്ടെന്ന് തമ്പുരാട്ടി സ്വബോധത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു "നോ... ഷംസു.. പ്ലീസ്... വേണ്ടാ... ഞാൻ വഴങ്ങി തരാം... ഇപ്പൊ വേണ്ടാ... പ്ലീസ്..." തമ്പുരാട്ടി തന്റെ ഇഷ്ടക്കേട് തുറന്നു പറഞ്ഞു... ഷംസുവിന്റെ കൈകൾ ബലമായി വിടുവിച്ചു "ഷംസു... ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ എന്റെ ഈ പ്രശ്നങ്ങൾ ഒന്നും അവസാനിക്കാതെ എനിക്ക്... എനിക്ക്... പറ്റില്ല..." "ഹ ഹ ഹ ... പ്രശ്നങ്ങൾ ഒന്നും തീരാതെ.. എന്റെ തമ്പ്രാട്ടി... ഇങ്ങള് എത്ര പ്രാവശ്യം ഈ കൊരങ്ങനെ കൊണ്ട് ചുട് ചോറ് ബാരിക്കണ പോലെ എന്നെകൊണ്ട് എന്തെല്ലാം ചെയ്യിപ്പിച്ചെക്ക്ണ്... ഒരക്ഷരം ഉരിയാടാതെ അനുസരിക്കുകയേം ചെയ്തു... ഇപ്പോഴും ഇങ്ങടെ കാര്യം... ഇങ്ങടെ മോള്... മറ്റുള്ളവരെ കൊണ്ട് പണിയെടുപ്പിച്ച് കാര്യങ്ങൾ നേടാ..." "പ്ഫ... പട്ടി കഴുവേറി... ഞാൻ നിന്നെ കൊണ്ട് പണിയെടുപ്പിച്ച് ജീവിക്ക്യന്നോ..." തമ്പുരാട്ടിയുടെ കണ്ണുകൾ കോപം കൊണ്ട് ജ്വലിച്ചു... "ഹും... നീ എന്താ പറഞ്ഞെ... ഞാൻ നേടി എന്ന് അല്ലേടാ... വേണേൽ ഞാനൊന്നോർമ്മിപ്പിക്കാം കൊറേ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്... ഒരു പാതി രാത്രി കൈയബദ്ധം പറ്റി തമ്പ്രാട്ടി എന്ന് പറഞ്ഞ് എന്റെ മുന്നിലേക്കോടി വന്ന രണ്ട് പേരെ... ഓർമ്മയുണ്ടോ ഷംസുവിന്..." അയാൾ തല താഴ്ത്തി... "നിങ്ങൾ വിശ്വസിപ്പിച്ച് ഒരു മനുഷ്യനെ അറവു ശാലയിലേക്ക് കേറ്റി വിട്ടത് ഓർമ്മയുണ്ടോ... നിങ്ങൾ