നീലാംബരി 14 [കുഞ്ഞൻ]

"ഏയ് അത് പഴയ ഒരു കഥയാടാ... അത് ഫോണിലൂടെ പറയാൻ മാത്രം ഇല്ല... " "എന്നാലും പറ... എനിക്കറിഞ്ഞിരിക്കാലോ..." "അത്... എന്നെ ഒരു കഞ്ചാവ് കേസിൽ പിടിച്ചതോർമ്മയുണ്ടോ... " "ആ അത് അച്ചായാ.. ഒരു രണ്ടു കൊല്ലം മുന്നേ..." "ഉം... അന്ന് ഞാൻ ഊരിപോന്നത് ഈ തമ്പുരാട്ടിയുടെ കാരുണ്യം കൊണ്ടാ... അതൊക്കെ ഞാൻ വിശദമായി പിന്നെ പറയാം... എന്തായാലും ആ കുടുംബത്തോട് ഒരു കടപ്പാട്... അത്രേയുള്ളു..." "അല്ല അച്ചായാ ഇനി ദേവി തമ്പ്രാട്ടിയാണോ... ഇതൊക്കെ ചെയ്യുന്നത്..." കീലേരി അച്ചുവിന്റെ ആ സംശയം സണ്ണിയുടെ മസ്തിഷ്‌കത്തിൽ ഒരു വെള്ളിടിയായിട്ടാണ് വന്നു പതിഞ്ഞത്... "അത്... ഏയ് ഒരിക്കലും തംബ്രാട്ടിയാവില്ല..." സണ്ണി അൽപ്പം സംശയത്തോടെയാണ് പറഞ്ഞത്... "അഭിമാനം ചിലരെ അന്ധരാക്കും സണ്ണിച്ചായാ... ഇനി തമ്പ്രാട്ടിയാണേൽ എന്ത് ചെയ്യും..." "തമ്പുരാട്ടിക്ക് വേണ്ടി നമ്മൾ ആ കൃത്യം ചെയ്യും..." സണ്ണിച്ചായന്റെ മറുപടി കേട്ട് കീലേരി അച്ചുവിന്റെ മുഖത്ത് ശരിക്കും ഒരു നടുക്കം ഉണ്ടായി... "അച്ചായാ..." അവൻ ശരിക്കും ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു... "അച്ചായന് എങ്ങനെ... " "എനിക്ക് കടപ്പാട് ദേവി തമ്പ്രാട്ടിയോടാണ്... അല്ലാതെ നീലാംബരിയോടോ ദീപനോടോ അല്ല... മനസ്സിലായോ...” സണ്ണിയുടെ ശബ്ദത്തിനു ഒരു നിശ്ചയദാർഢ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു... "അപ്പോ ശരി ഞാൻ ഇന്ന് തന്നെ മടങ്ങും... കുറച്ച് മരുന്ന് ഒക്കെ വാങ്ങാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു... " "അതിനു ദീപനെ ഡോക്ടറെ കാണിച്ചോ... " "ഉം... എന്റെ കൂടെയുണ്ട്... " "അല്ല അത് എങ്ങനെ അച്ചായാ..." "ഹ ഹ ഹ... ഈ സണ്ണിയെ കുറിച്ച് നീ എന്താ വിചാരിച്ചേ..." കീലേരി അച്ചുവും ചിരിച്ചു... അവനു പുറകിൽ വന്നു നിൽക്കുന്ന ദേവി തമ്പ്രാട്ടിയെ അവൻ പെട്ടെന്ന് കണ്ടു... "അച്ചായാ... തമ്പ്രാട്ടി..." "ആരാ അച്ചു ഫോണില്... സണ്ണിയാണോ..." "അതെ തമ്പ്രാട്ടി... " അച്ചു അൽപ്പം വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു... ഫോൺ തരാൻ ദേവി തമ്പുരാട്ടി കൈ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു... അച്ചു ഫോൺ തന്റെ ഷർട്ടിലൊന്ന് തുടച്ച് കൊണ്ട് ദേവി തമ്പ്രാട്ടിക്ക് കൊടുത്തു...