Chapter Title : നീലാംബരി 7 [കുഞ്ഞൻ]
കൈ വച്ച് വീണപ്പോൾ അകന്നു മാറിയ ചുരിദാർ പാളികളിലൂടെ അനാവൃതമായ വെള്ള ലെഗിങ്സിൽ പൊതിഞ്ഞ ആ മുഴുത്ത തുടകളെ നോക്കി നോട്ടി നുണഞ്ഞ് ചുണ്ടു കടിച്ചു വിട്ടു... "ഹോ... ഇങ്ങനെ കിടന്ന് കൊതിപ്പിക്കാതെ... പോയ് വേഗം കാശെടുക്ക്... അധികം ഒന്നും വേണ്ടാ... ഇന്നലെ നിന്റെ നായര് കൊണ്ട് വന്ന് വെച്ച ആ 20 ലക്ഷം ഇല്ലേ... അതിൽ നിന്ന് ഒരു അഞ്ച്.. അതുമതി... തൽക്കാലം..." അവളുടെ കണ്ണിൽ ഇരുട്ട് കേറി... ആ കാശ് എന്തിനുള്ളതാണെന്ന് അവൾക്കും പിന്നെ ആ കാശ് അവളെ ഏൽപ്പിച്ച ഷംസുദ്ധീനും മാത്രേ അറിയൂ... "എന്താടി... മൂർത്തി ഒന്നും അറിയില്ലെന്ന് വിചാരിച്ചോ... എന്നെ ഇല്ലാതാക്കാൻ നിനക്ക് കിട്ടിയ കൂലി... അല്ല ആരാ ആ ദൗത്യം അയാളെ ഏൽപ്പിച്ചത്... " മൂർത്തി ഒരു വില്ലൻ ചിരി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... രജിത വേഗം ചാടി എഴുന്നേറ്റു... "അല്ല ഇനി നീ ആരെയാ ഏൽപ്പിക്കാൻ പോകുന്നെ എന്നെ കൊല്ലാൻ..." ആഞ്ഞു ഒരടി കൊടുത്തു അവളുടെ ചെകിടത്ത്... അവൾ അലച്ചു തല്ലി വീണു... അവളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് അയാൾ ചുമരിൽ ചാരി നിർത്തി... അവളുടെ ശരീരത്തോട് ചേർന്ന് നിന്നു... ഭയം കൊണ്ട് വിറക്കുന്ന അവളുടെ ശരീരം... ആ വിറയൽ അയാളുടെ ദേഹത്തേക്ക് അനുഭവപെട്ടു... അയാൾ കഴുത്തിൽ മുഖം അമർത്തി മണത്തു... പേടിച്ച് വിയർത്ത വിയർപ്പുകണങ്ങൾ അയാളുടെ മുഖത്തായി... "ഉം... ഹാ... നിന്റെ വിയർപ്പിന് പോലും മാദകഗന്ധം ആണല്ലോടി... " "പറ നിനക്കറിയോ... എന്നെ കൊല്ലാൻ ആരാ കൊട്ടേഷൻ കൊടുത്തെന്ന്... അതോ ഇത്തവന്റെ കൊട്ടേഷൻ തന്നെയാണോ..." അവളുടെ കഴുത്തിലെ പിടി വിട്ടു... "പഴയ ഒരു കണക്ക് ബാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട് അവൻ...ഞാൻ തമ്പുരാട്ടിയുടെ കൂടെ നിന്ന് മാറേണ്ടത് അവന്റെ ആവശ്യമാ... എന്നെ ഇല്ലാതാക്കിയാൽ പിന്നെ അവന്റെ കാര്യം എളുപ്പം... പക്ഷെ ഞാൻ ആ കൊട്ടാരത്തിൽ നിന്നും പുറത്തായികൊണ്ടിരിക്കുന്ന വിവരം ആ മണ്ടനറിയില്ലല്ലോ... അവൻ വെറും മണ്ടനാ... എളുപ്പം പറഞ്ഞു പറ്റിക്കാൻ പറ്റും...ഹും.. " ഒരു ആക്കിയ ചിരി ചിരിച്ച് അയാൾ സോഫയിൽ വന്നിരുന്നു... അവളുടെ വിയർപ്പുകണങ്ങൾ തിങ്ങി നിൽക്കുന്ന മുലച്ചാലിലേക്ക് അടർന്നിറങ്ങി... നീല ചുരിദാറിന്റെ
💬 Comments
View all comments