Chapter Title : നീലക്കണ്ണുള്ള രാജകുമാരി 4 [നന്ദൻ]

പോയിരുന്നു .....അഞ്ജലിയുടെ കൊഴുത്ത് മർദ്ദവമാർന്ന ഇരു ചന്തികളും  നിലത്ത് വന്നടിച്ച വേദനയും... കൂടെ വലത്കാൽ മുട്ടിന് കീഴെ  മസിൽ  കയറിപിടിച്ച വേദനയിൽ എഴുന്നേല്ക്കാനാവാതെ  ആ മഴ മുഴുവനും...നനഞ്ഞവൾ അവിടെത്തന്നെ  ഇരുന്നുപോയ്‌..."ആാാാ..ആ..ആ "അഞ്‌ജലിയ്ക്ക് കാല് അനക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.. വല്ലാത്ത വേദന....

വീഴ്ച കണ്ട് പിറകിൽ ഓടിവന്ന വിശ്വനാഥൻ... ചെറുതായി ഒന്ന് തെന്നിയെങ്കിലും വീഴാതെ ബാലൻസ് ചെയ്ത് നിന്ന്.....

വിശ്വൻ : " അച്ചു എന്ത്‌ പറ്റി.. എണീക്ക്... അവൾക്കു നേരെ കൈനീട്ടി പറഞ്ഞു.."

അഞ്‌ജലി : " വിശ്വേട്ടാ എനിക്ക് എഴുന്നേൽക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല... കാലിലെ  മസിൽ പിടിച്ചെന്നു തോന്നുന്നു വല്ലാത്ത വേദന ....ആ....ഹ്..ഹ്ഹ്ഹ്.. അമ്മേ..."

അവൻ അവളുടെ ഇരു കൈകളിലും പിടിച്ച് മുകളിലേക്ക് പൊക്കിനിർത്തി ... അഞ്‌ജലിയ്ക്ക് വലത് കാല് പൊക്കിവെക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.. അസഹ്യമായ വേദന കടിച്ചമർത്തി നടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു... പറ്റുന്നില്ല വേദന കൂടുന്നു..

വിശ്വൻ : "നടക്കാമോ അച്ചു...?' വേണമെങ്കിൽ ഞാൻ എടുക്കാം..?"

വേണ്ട വിശ്വേട്ടാന്ന് പറയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു അവൾക്ക് ... എങ്കിലും വാക്കുകൾ പുറത്തേക്ക്  വന്നില്ല...അപ്പോഴേക്കും വിശ്വൻ അഞ്ജലിയെ കൈകളിൽ കോരി എടുത്ത് കഴിഞ്ഞിരുന്നു... അതൊട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ലങ്കിലും..വേദനകാരണം കാൽ അനക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിൽ അഞ്‌ജലി അവനെ എതിർത്തില്ല... കാണുന്നപോലെയല്ല പെണ്ണിന് നല്ല ഭാരമുണ്ട്...വിശ്വൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞ് അവളുടെ സുന്ദരമായ മുഖത്തേക്ക് ഒളിക്കണ്ണിട്ട് നോക്കി.. അഞ്ജലിയുടെ സീമന്തരേഖയിൽ നിന്നും മഴത്തുള്ളികൾ വീണലിഞ്ഞ്...നെറ്റിയിലേക്ക്  സിന്ദൂരം പൊടിഞ്ഞിറങ്ങിയിരുന്നു....തന്റെ കൈകളിൽ ഒറ്റക്കല്ലിൽ കൊത്തിയെടുത്ത.. ഒരു ദേവി ശില്പം പോലെ  കിടക്കുന്ന അഞ്‌ജലിയ്ക്ക് ഭംഗി കൂടിയിരിക്കുന്നതായ് അവന് തോന്നി.... വിശ്വന്റെ ഇടത് കൈ അവളുടെ  ഇടത് മുലയുടെ സൈഡിലായി അമർന്നിരുന്നു ... അവൻ മുലയുടെ സൈഡിൽ അമർത്തി പിടിച്ച്  അഞ്ജലിയേയും കൊണ്ട് വേച്ചു വേച്ച് നടന്നു....

പൊക്കി എടുക്കുന്നതിനിടയിൽ  അഞ്‌ജലിയുടെ... തോളിലെ സേഫ്റ്റി പിൻ അകന്ന്...മാറിൽ നിന്ന് സാരിതലപ്പ് തെന്നി താഴേക്കു ഊർന്ന് വീണ് പോയിരുന്നു...മാറ് മറയ്ക്കാൻ അവൾ  ഇടത് കയ്യെത്തി സാരിയിൽ പിടിക്കാൻ നോക്കിയിട്ടും നടന്നില്ല... കുറെ ശ്രമിച്ചിട്ടും നടക്കാതെ വന്ന്..അവസാനം അവൾ ഇടത് കൈ മാറിനു കുറുകെ മറച്ച് അമർത്തി പിടിച്ചു.... പക്ഷെ അവൾക്ക് മാറ് മുഴുവനായ്  മറയ്ക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല...  വിശ്വന്റെ