Chapter Title : നീലക്കണ്ണുള്ള രാജകുമാരി 4 [നന്ദൻ]

മുഖത്തേക്കവൾ ഒളിക്കണ്ണിട്ട് നോക്കി... അവൻ അപ്പോഴേക്കും അവളിൽ നിന്നും കണ്ണുകൾ പിൻവലിച്ചിരുന്ന തിനാൽ സാരി ഊർന്ന് പോയത് കണ്ടില്ല..വിശ്വേട്ടൻ നോക്കുന്നില്ലന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അജ്ഞലിയ്ക്ക്  ആശ്വാസമായ്... അവൾ കാലിന്റെ വേദനയിൽ കണ്ണുകൾ അടച്ച് അവന്റെ തോളിലേയ്ക്ക് തലചായ്ച്ച് കിടന്നു...

വിശ്വന്റെ കണ്ണുകൾ അവളിലേയ്ക്ക് വീണ്ടും പതിഞ്ഞിരുന്നു...പെട്ടെന്ന് വിശ്വന് തന്റെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല....അഞ്ജലിയുടെ നിറമുലകളെ മറച്ച് നനഞ്ഞു കുതിർന്നിരുന്ന....ചുവപ്പ് ബ്ലൗസ്  സാരിയുടെ മറവില്ലാതെ അവന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് വിരുന്നേകി...ഉള്ളിലെ വെളുത്ത ബ്രോ സ്ട്രിപ്പ് ബ്ലൗസ്സിനുള്ളിലൂടെ പുറത്തേയ്ക്ക് തെളിഞ്ഞു കാണാം.... ആ ബ്രായ്ക്കുള്ളിലൂടെ ബ്ലൗസിന് പുറത്തേയ്ക്ക് മുലക്കണ്ണുകൾ തെറിച്ചു നിൽക്കുന്നതായ് അവന് തോന്നി.. ഞെങ്ങി ഞെരുങ്ങിയ ആ നിറ മുലകളുടെ മാംസളങ്ങൾ..  ബ്ലൗസിന്റെ മുകൾ ഭാഗത്ത്‌  വീർത്ത് കൂടി.. പുറത്തേക്ക് ചാടാൻ വെമ്പി നിൽക്കുന്നു.... മുലകൾക്കിടയിൽ ഞെങ്ങി ഞെരുങ്ങിയ മുലച്ചാൽ കാണാൻ എന്തൊരു ഭംഗിയാണ്....അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ഒളിക്കണ്ണിട്ട് അതിലേക്ക് നോക്കി ക്കൊണ്ടിരുന്നു ...അവൻ ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു അഞ്ജലിയെ അത്ര അടുത്ത് അങ്ങനെ കാണുന്നത്...

ആ വെളുത്ത് ചുവന്ന മാംസങ്ങളിൽ തന്റെ ചുണ്ടു ചേർത്ത്  അമർത്തി ഉമ്മവെക്കാൻ.. അതിൽ തല ചായ്ച്ചു കിടക്കാൻ അവൻ കൊതിച്ചു .... അഞ്ജലി അപ്പോഴും കണ്ണുകളടച്ച് കാലിന്റെ വേദനയിൽ പുളകയായിരുന്നു.. അവന്റെ കണ്ണുകൾ  താഴെക്കൊഴുകി.... മഴത്തുള്ളികളിൽ നനഞ്ഞു കുതിർന്ന വെളുത്ത ആലില വയറിലെ.. പുക്കിൾ കുഴിയിൽ ചെന്നാണത് അവസാനിച്ചത്...

"ചുറ്റിനും നനുത്ത  രോമങ്ങൾ  മഴത്തുള്ളികളാൽ നനഞ്ഞൊട്ടി വട്ടംകൂടിയ ആഴമേറിയ... ഭംഗിയുള്ള പുക്കിൾ കുഴി...അതിൽ മഴവെള്ളം നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നു...അതിന് കീഴെ അടിവയറ്റിൽ നിന്നും സാരിയുടെ ഞൊറികൾക്കിടയിലൂടെ... അഞ്ജലി യുടെ നെയ്യ്പ്പൂറിലേയ്ക്ക് ഒഴുകി ഒലിക്കുന്ന നേർത്ത രോമങ്ങൾ.... ഇവളുടെ വയറും പുക്കിളും കാണാൻ എന്തൊരു ഭംഗിയാണ് വിശ്വൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു...ആ ഭംഗിയാർന്ന പുക്കിൾ കുഴിയിൽ നാവിട്ട് തുഴയാൻ അവൻ ആശിച്ചു... മഴത്തുള്ളികൾ വീണ് നനഞ്ഞോട്ടിയ അവളുടെ പൂർത്തടത്തിലേക്കവൻ നോക്കി... മുഖത്ത് വന്നടിയ്ക്കുന്ന മഴത്തുള്ളികൾ അവന്റെ തല കുനിച്ചു നിർത്തിയിരുന്നു....മുട്ടിനു കീഴോട്ട് നഗ്നമായ് ചെമ്പൻ രോമങ്ങളാൽ ഭംഗിയാർന്ന.... അഞ്ജലിയുടെ വെളുത്ത കണം കാലുകളിൽ അവന്റെ നോട്ടം ചെന്നെത്തി...കാലിലെ സ്വർണ്ണ പാദസ്വരം നിലാവെളിച്ചത്തിൽ വെട്ടിതിളങ്ങുമ്പോൾ കണംകാലിന് ഭംഗി കൂടുന്നതായ് തോന്നിയവന് ...

വിശ്വൻ അവളേയും കൊണ്ട്  കളപ്പുരയുടെ