Chapter Title : നീലക്കണ്ണുള്ള രാജകുമാരി 5 [നന്ദൻ]

..... അല്ല ആരിത് നന്ദനോ.... എപ്പോൾ എത്തി ...? " ...... രാവിലെ കവലയിൽ ചായ കുടിക്കാൻ ആൾക്കാര് കൂടുന്നത് നോക്കി....സൈക്കിളിൽ വേഗത്തിൽ അവിടേക്ക് ചവിട്ടുന്ന... ലോട്ടറി രാജുവേട്ടനാണ് ആ വിളിച്ചു ചോദിച്ചത്.... "വന്നതേയുള്ളു രാജുവേട്ടാ... ന്ന്" നന്ദൻ മറുപടി പറയും മുൻപേ... ചവിട്ടി അകലെ എത്തിയിരുന്നു....

കുടിച്ച് തീർത്ത ചായഗ്ലാസ് തിണ്ണയിലേക്ക് വച്ച്...

രമ:"ഞാനിറങ്ങട്ടെ ...നന്ദു മോന് ചായ കൊടുക്ക് സാവിത്രിയേച്ചി... "പറഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റ് തിരിഞ്ഞ രമയെ നോക്കി...

നന്ദൻ :" രമേച്ചിയുടെ കാലിന് എന്ത് പറ്റി... മുടന്തുന്നുണ്ടല്ലോ....? "..

ആ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി പറഞ്ഞത് തന്റെ അമ്മയായിരുന്നു....

സാവിത്രി: "ന്റെ നന്ദാ... രണ്ട് ദിവസം മുൻപ് മാളു കയറു പൊട്ടിച്ച് പോയി പടിഞ്ഞാറ്റയിലെ വാഴ അത്രെയും തിന്നു തീർത്തു... അതിനെ പിടിച്ചു തിരികെ വരുമ്പോൾ ആ തോട്ടിലെ കല്ലിൽ വഴുക്കി വീണതാ .... പാവം നല്ല വേദനയുണ്ടവൾക്ക്... ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാൻ പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ കേൾക്കുന്നുമില്ല...."

നന്ദൻ : " മ്മ്... "... ന്ന്... മൂളി... വേദന കുറവുണ്ടോ.."

രമ :" കുറവുണ്ട്...ഞാൻ കുഴമ്പ് വാങ്ങി തേച്ചിരുന്നു നന്ദു മോനേ .... അല്ലെങ്കിലും ആ പയ്യൊരു അഹങ്കാരിയാണ് സാവിത്രിയേച്ചിയേ.... കഴിഞ്ഞ പനയ്ക്കലെ കളംപാട്ടിന്റെ അന്നും ചില്ലറ ഒന്നുമല്ല.. ആ തെക്കേ ചിറയിലിട്ട് എന്നെ ഓടിച്ചത് ..." ഇനി അങ്ങേരെ കാത്തു നിന്നാൽ എന്റെ ക്ടാക്കളുടെ കഞ്ഞികുടി മുട്ടും...ആ പയ്യിനെ അഴിച്ച് മാറ്റി കെട്ടാനുള്ളതാണ്.... " അത്‌ കഴിഞ്ഞ് അമ്പലത്തിലോട്ട് വരാം... നന്ദു മോന് ചായ കൊടുക്ക് സാവിത്രിയേച്ചിയേ.. ഞാനിറങ്ങട്ടെ നന്ദുട്ടാ... " ന്ന് പറഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞതും..

നന്ദൻ : " രമേച്ചി അവിടെ നിന്നെ.... " പേഴ്സിൽ നിന്നും അഞ്ഞൂറിന്റെ ഒരു നോട്ടെടുത്ത് നീട്ടിയിട്ട്..
" രമേച്ചി ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോ.. " ന്ന് പറഞ്ഞതും...

"തന്നോടുള്ള വാത്സല്യമാണോ... ഇനി പണം നീട്ടിയതിന്റെ സന്തോഷമാണോ എന്നറിയില്ല.. വാങ്ങാൻ മടിച്ച് തന്റെ അമ്മയെ നോക്കി നിന്ന
രമേച്ചിയുടെ കണ്ണ് നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... അമ്മ
തലയാട്ടിയതും ആ പണം വാങ്ങി ചുംബിച്ച് നെറുകയിൽ തൊട്ടു ....അവർ മുടന്തി മുടന്തി
നടന്നകലുന്നതും നോക്കിയിരുന്നു...

സാവിത്രി