Chapter Title : നീലക്കണ്ണുള്ള രാജകുമാരി 5 [നന്ദൻ]

കണ്ണുകൾ തുളുമ്പിയിരുന്നു ... "സോറി... ന്ന് " പറഞ്ഞവൾ കടിച്ച ഭാഗത്ത്‌ വലതു കയ്യാൽ അമർത്തി തടവിക്കൊണ്ടിരുന്നു ..... "

നന്ദന്റെ മാറിലേക്ക് തലചായ്ച്ചു കിടന്ന് സ്നേഹപ്രകടനം നടത്തുന്നതിനിടയിൽ തങ്ങളെ നോക്കുന്ന വിശ്വന്റെ മുഖത്തേക്ക് അഞ്ജലി ദേഷ്യത്താൽ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ... വിടർന്ന ആ വെള്ളാരം കണ്ണുകളുടെ തീക്ഷണമായ ദഹിപ്പിയ്ക്കുന്ന നോട്ടം താങ്ങാനാവാതെ നിന്ന വിശ്വനാഥന്റെ കവിളുകളിലെ പേശികൾ വലിഞ്ഞു മുറുകുന്നതും..മുഖം ഇരുണ്ടു കൂടുന്നതും...അടുത്ത് കരിയ്ക്ക് ചെത്തി നിന്ന തണ്ടാൻ രാഘവൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ..... അഞ്ജലിയുടെ ആ രൂക്ഷമായ നോട്ടം മറികടന്ന് വിശ്വൻ തലതിരിച്ചു നടന്നു....

തന്റെ മുൻപിലായി തൂണിൽ ചാരി നിൽക്കുന്ന നയനയുടെ വിരിഞ്ഞ കുണ്ടിയിലേക്കാണ് അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചെന്നെത്തിയത്... ചുറ്റുമൊന്ന് നോക്കി ആരും കാണാതെ ആ കൊഴുത്ത നെയ്യലുവ പോലെ മൃദുലമായ ചന്തികളിലൊന്നിൽ പിടിച്ചമർത്തി ഞെക്കി..... ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ നയനയെ കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ച്.... അവളോട് അപ്പുറത്തേക്ക് വരാനെന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു ....നയന വിശ്വനെ നോക്കി മുഖം വീർപ്പിച്ച് എല്ലാവരും അടുത്തുണ്ടെന്ന് കണ്ണ് കാണിച്ചു... അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ച് വിശ്വൻ ഇഡ്ഡലി പാത്രവുമായി പന്തലിനുള്ളിലേക്ക് നടന്നു ....

"പെട്ടെന്നാണ് ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ തന്നെ നോക്കുന്ന ആതിരയുടെ മുഖത്തേക്ക് നന്ദന്റെ കണ്ണുകൾ ചെന്നുടക്കിയത് .... ഒരു പരിഭവം ആതിരചേച്ചിയുടെ മുഖത്ത് നിഴലിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന പോലവന് തോന്നി ...'

നന്ദൻ : " ഹായ് ആതിയേച്ചി ...എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്നത്... ? "

ചോദ്യം കേട്ട് പുച്ഛഭാവത്തിൽ ഗൗരവം നടിച്ച്......

ആതിര : "മ്മ്.. നമ്മൾ എന്ത്‌ മിണ്ടാൻ... പെണ്ണും മ്പിള്ളയെ അടുത്ത് കിട്ടിയാൽ പിന്നെ... മറ്റുള്ളവരെ ആലുവ മണപ്പുറത്തു വച്ച് കണ്ട പരിചയം പോലും നീ കാണിയ്ക്കാറില്ലല്ലോ..."?

നന്ദൻ :" ആഹാ...അതിന് ചേച്ചി എപ്പോഴാ ആലുവ മണപ്പുറത്തു വന്നത് ... ഞാനെവിടെല്ലാം എത്ര തിരക്കി....എന്നിട്ട് കണ്ടതേയില്ലല്ലോ...? "

എന്റെ വളിച്ച തമാശ കേട്ടതും ചുറ്റും കൂടിനിന്ന നയനേച്ചിയും അഞ്ജലിയും കൂടെ ആതിര ചേച്ചിയും ചിരിച്ചു ....

അഞ്ജലി: " അതിയേച്ചിയ്ക്ക് വയ്യ നന്ദേട്ടാ ...ചെറിയ പനിയുടെ ലക്ഷണമുണ്ട് ... അതാണ് മുഖമൊക്കെ വല്ലാതിരിയ്ക്കുന്നത്... "

നന്ദൻ : "