Chapter Title : നീലക്കണ്ണുള്ള രാജകുമാരി 5 [നന്ദൻ]

മഴ പെയ്തൊഴിയുക
ആയിരുന്നു....

അവകാശങ്ങൾ നേടിയെടുത്തപോലെ ആതിര യുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു... അവന്റെ കവിളിൽ ചുംബനം നൽകി...

ആതിര : “താങ്ക്സ് നന്ദാ...എന്നെ ആവശ്യം നീ മനസ്സിലാക്കിയതിൽ.... എനിക്ക് കുറ്റബോധമില്ല...
ഭാരമില്ലാത്ത ഒരു പക്ഷിയെപ്പോലെ ഞാൻ പറന്നു തുടങ്ങുന്നു...എൻ്റെ ശരീരവും മനസ്സും പഴയ പോലെ ശക്തിയാർജിച്ചിരിക്കുന്നപോലെ തോന്നുന്നു.... "

നന്ദൻ പുഞ്ചിരിച്ച് ആതിരയുടെ മാറിൽ തളർന്ന് വീണു...ഏറെ നേരം അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നു.... നന്ദൻ അവളുടെ മാറിൽ നിന്ന് അടർന്നു മാറി...
നിലത്ത് കിടന്ന ഒറ്റ മുണ്ടെടുത്ത് ചുറ്റി... ഉടുതുണി ഇല്ലാതെ കട്ടിലിൽ കിടന്ന് തന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്ന.. ആതിരയുടെ സൗന്ദര്യം നന്ദൻ ഒന്ന് കൂടി അടുത്ത് നോക്കി കണ്ടു ....അല്ലെങ്കിലും ഇല്ലിയ്ക്കലെ പെണ്ണുങ്ങൾക്കെല്ലാം.... ദൈവം സൗന്ദര്യം വാരിക്കോരി കൊടുത്തിട്ടുണ്ടെന്ന് നന്ദന് തോന്നി ... കുളിച്ച് കൊണ്ടിരിയ്ക്കുമ്പോഴാണ്
അഞ്ജലിയുടെ മുഖവും മുൻപ് അവൾ പറഞ്ഞ
വാക്കുകളും നന്ദന്റെ മനസ്സിലേക്ക് കടന്ന് വന്നത്.
അപ്പോഴാണ് താൻ ചെയ്ത് പോയ തെറ്റിന്റെ ആഴം നന്ദന്റെ മനസ്സിലേക്ക് വന്നത് ...

" എന്റെ നന്ദേട്ടൻ മനസ്സ് കൊണ്ടുപോലും ചീത്ത യാകാത്തിടത്തോളം കാലം ഈ അഞ്ജലിയും ചീത്തയാകില്ല.. " എന്ന വാക്കുകൾ നന്ദന്റെ ചെവിയിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു ....

.......................................................................................

ശാന്തമായ ആഴിയ്ക്ക് നടുവിൽ കൊടുങ്കാറ്റ്
പിടിച്ച... മനസ്സുമായാണ് നന്ദൻ പനയ്ക്കൽ അമ്പല നടയിലേക്ക് ചെന്ന് കയറിയത്... ദേവിയുടെ നാലമ്പലത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള...നനഞ്ഞു തോർന്ന കൽ
വിളക്കിൽ... ദീപങ്ങൾ തെളിയിച്ച് തുടങ്ങിയിരുന്നു ..
അമ്പലത്തിന്റെ മതിൽക്കെട്ടുകൾ ചിരാതുകൾ കൊണ്ട് മൂടിയപ്പോൾ ഭംഗി കൂടിയതായ് നന്ദന് തോന്നി.... ആയിരം ദീപങ്ങളുടെയും വൈദ്യുത വിളക്കകളുടെയും വെളിച്ചത്തിൽ ആ അമ്പല മുറ്റമാകെ പകൽ പോലെ തോന്നിയവന് ..
ശ്രീകോവിലിനുള്ളിൽ കത്തിയ ദീപങ്ങളുടെ പ്രഭയിൽ.... സ്വർണ്ണാഭരണ വിഭൂഷിതയായ പനയ്ക്കൽ ഭഗവതി അതീവ സുന്ദരിയായി തിളങ്ങുന്ന പോലെ....നന്ദൻ ദേവിയുടെ നടയിൽ തൊഴുത് ... ശാന്തിക്കാരൻ കൈവെള്ളയിൽ ഇട്ട് തന്ന ചന്ദനം നെറ്റിയിൽ ചാർത്തി തിരിഞ്ഞതും..

ഭഗവതിയുടെ കൽമണ്ഡപത്തിലെ ചുറ്റു വിളക്കിൽ എണ്ണ പകരുന്ന അഞ്ജലിയെ ആണ് ആദ്യം കണ്ടത്... കൂടെ പാറുക്കുട്ടിയെ എടുത്ത് ലെച്ചുവും നിൽപ്പുണ്ട്...എന്നെ കണ്ടതും ലക്ഷ്മി "നന്ദേട്ടാന്ന്" വിളിച്ചതും അഞ്ജലി ഒന്ന്