Chapter Title : നീലക്കണ്ണുള്ള രാജകുമാരി [നന്ദൻ]

എന്റെ കരവലയത്തിനുള്ളിൽ വീണ്ടും പടരാൻ കൊതിച്ച്.... വാടിതളർന്ന്...

പൂർണ്ണ നഗ്നയായി തന്നെയും ആലിംഗനം ചെയ്ത്.... നെഞ്ചിലെ ചൂട്പറ്റി കിടക്കുന്നുണ്ടാവും നീ... അന്ന് ഞാൻ മതിവരുവോളം.. നിന്റെ നെയ്പ്പൂറിൽ നിന്നും അടർന്ന് വീഴുന്ന ഓരോ നെയ്പായസ തുള്ളികളും ആസ്വദിച്ച് നുകരും ....അന്നത് തടുക്കാൻ നിന്റെ ഭർത്താവ് നന്ദൻ എന്നല്ല ഈ ഭൂമിയിൽ ആർക്കും കഴിയില്ല."... വിശ്വനാഥൻ പകയെരിയുന്ന കത്തുന്ന കണ്ണുകളുമായി മനസ്സിൽ പറഞ്ഞ് അവളെതന്നെ നോക്കി നിന്നു.... വിശ്വനാഥൻ സ്വബോധത്തിലേക്ക് വന്നപ്പോഴേക്കും പാറുക്കുട്ടി അഞ്ജലിയുടെ കൈകളിലേക്ക് പോയിരുന്നു.... താൻ ഞെരടിയപ്പോൾ ചുവന്ന അഞ്‌ജലിയുടെ ഇടുപ്പിൽ വിറക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് അമർത്തി തടവി.... "വേദനയുണ്ടോ മോളെ?...നല്ലപോലെ തടവണോ?. " ഇടുപ്പിൽ കയ്യമർന്നതറിഞ്ഞപ്പോൾ അഞ്‌ജലിയൊന്ന് ഞെട്ടി!!!.. പാറുക്കുട്ടിയേയും കൊണ്ട് സ്വല്പം പിറകിലോട്ട് മാറി...

വിശ്വന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി "ഇല്ല"..... വേണ്ടേട്ടാ....അൽപ നേരത്തെ നിശബ്ദക്ക് ശേഷം....."രണ്ട് മാസം മുന്നേ തടവിയതിന്റെ വേദനയിതുവരെ മാറിയിട്ടില്ല വിശ്വേട്ടൻ അതൊക്കെ മറന്നോ..?""അത് കേട്ടതും വേഗം വിശ്വൻ കൈ പിൻവലിച്ചു... ആ പഴയ സംഭവങ്ങൾ മനസിലൂടെ കടന്നു പോയപ്പോൾ വിശ്വന്റെ മുഖം വലിഞ്ഞു മുറുകുന്നത് അഞ്ജലി ശ്രദ്ധിച്ചു... "വിശ്വേട്ടൻ വിഷമിക്കേണ്ട ഞാൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതാ... ഒരിക്കലും ചേട്ടൻ അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് എന്നോട് അങ്ങനെ ചെയ്യില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം"... "നന്ദേട്ടൻ അന്നത് കണ്ട് തെറ്റിദ്ധരിച്ച് വിശ്വേട്ടനോട് ചെയ്തതിന് ഞാൻ എത്ര പ്രാവശ്യം മാപ്പ് ചോദിച്ചിരിക്കുന്നു"... "എന്റെ വിശ്വേട്ടനല്ലേ നന്ദേട്ടനോട് ക്ഷമിക്കണേ പ്ലീസ്‌... പ്ലീസ്‌".. അഞ്‌ജലി ചിരിച്ച് കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട് വിശ്വനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ച് അവന്റെ വയറ്റിൽ ചൂണ്ട് വിരൽ കൊണ്ട് പതിയെ ഒരു കുത്ത് കൊടുത്തു...വിശ്വൻ വയറിൽ തടവിക്കൊണ്ട് അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു നിന്നു... അപ്പോഴും വിശ്വന്റെ കാലിനിടയിൽ കരിവീരൻ കരിംകുണ്ണ തന്റെ പൂറിൽ സംഹാര നൃത്തമാടാൻ കൊതിച്ച് കുലച്ചു നിന്നത് അഞ്‌ജലി അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല..... ഞാനൊന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വരാമെന്ന് പറഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞ വിശ്വനാഥന്റെ കണ്ണുകൾ പതിഞ്ഞത്....

സിങ്കിൽ പാത്രം കഴുകികൊണ്ടിരുന്ന തന്റെ ഭാര്യ ആതിരയിൽ ആയിരുന്നു.. വെള്ളയിൽ ചെറിയ നീലപൂക്കളുള്ള... ഇറുകിയ നൈറ്റിയിൽ തടിച്ച് വിരിഞ്ഞ്... പുറകിലോട്ട് ഉന്തിനിൽക്കുന്ന അവളുടെ ചന്തികൾ കണ്ടപ്പോൾ... കുലച്ചു നിന്ന തന്റെ കുണ്ണ ഒന്നുകൂടി ദൃഡമാകുന്നത് അവനറിഞ്ഞു... അടുത്തേക്ക്