Chapter Title : നീലക്കുറിഞ്ഞി പൂക്കുന്ന നാട്ടിൽ [അമൃത രാജ്]

അവർ നോക്കിയില്ല എന്നുമൊരു നുണ ലവലേശം പതർച്ചയില്ലാതെ മറുപടിയായി നൽകി. എന്നാൽ ഞാനൊന്ന് ചെന്ന് നോക്കട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞു അകത്തേക്ക് നടന്നു.. അവർ പുറകെ വരുമെന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും അതുണ്ടായില്ല.. അകത്തേക്ക് കയറിയ ഞാൻ അവളെ കണ്ടപ്പോ വല്ലാതെയായി. ഒന്നുമറിയാതെ നിഷ്കളങ്ക ഭാവത്തിൽ കിടക്കുന്ന അവളോട്‌ എനിക്ക് സഹതപമാണ് തോന്നിയത്. ആണായാലും പെണ്ണായാലും അവൾ അറിയാതെ അവളുടെ ശരീരത്തെ ഒരാൾ ഭോഗിച്ചാൽ അതുണ്ടാക്കുന്ന വേദന വളരെ വലുതാണെന്ന സത്യം ഓർക്കണം.. ഞാൻ അവൾക്ക് സമീപത്തെ കസേരയിൽ ഇരുന്നു. അവളുടെ കാലുകൾക്ക് സമീപം ആ മഞ്ഞ പാന്റി കിടക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. അതിൽ ഒരു ഭാഗം വല്ലാതെ നനഞ്ഞു കുതിർന്നിരുന്നു. അതവരുടെ വെള്ളമാണ് എന്ന തിരിച്ചറിവ് എനിക്കുണ്ടാക്കി. ഞാൻ ആ പാന്റി കൈ നീട്ടി എടുത്തു. കയ്യിൽ ഇരുന്ന പാന്റി ഞാൻ വിടർത്തി നോക്കി. അതിൽ പച്ച വെള്ളം പോലെയും ചെറിയ മഞ്ഞ നാട പോലെ കട്ടി കൂടിയ കൊഴുത്ത അവശിഷ്ടവും ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഞാൻ ആ പാന്റി തിരികെ വെച്ചു അല്പനേരം അവളുടെ കൈക്ക് സമീപത്തായി തല ചായ്ച്ചു കിടന്നു. ഇടക്കെപ്പോഴോ എന്റെ തലയിൽ ഒരു കൈ പതിഞ്ഞു അമൃതേ എന്ന വിളി കേട്ടാണ് കണ്ണു തുറന്നത്. നോക്കുമ്പോൾ എന്റെ നേർക്ക് കണ്ണു തുറന്നു കിടക്കുന്ന റസിയയെയാണ് ഞാൻ കണ്ടത്. സന്തോഷത്തോടെ ഞാൻ അവളുടെ മുഖം ഇരു കൈകളും കൊണ്ട് ചേർത്തു പിടിച്ചു .. എങ്ങനെയുണ്ട് മോളെ നിനക്കിപ്പോ എന്നു ചോദിച്ചതും . അവൾ പൊട്ടി കരഞ്ഞു..

ഞാൻ അവളുടെ മുഖം എന്നോട് ചേർത്തു പിടിച്ചു ആ എങ്ങൽ ഏറ്റുവാങ്ങി.. കുറച്ചു നേരത്തെ വിങ്ങി പൊട്ടലിന് ശേഷം അവൾ ശാന്തമായി. വേദനയുണ്ടോ നിനക്ക്... അവൾ ഉണ്ടെന്ന് തലയാട്ടി അറിയിച്ചു.. ഞാൻ മറുവശത്ത് തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന ക്ളോക്കിൽ നോക്കിയപ്പോ സമയം 6.15 കഴിഞ്ഞിരുന്നു.. ഞാൻ നേഴ്‌സിനെ വിളിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും സുചിത്ര എണീറ്റോ എന്നൊരു ചോദ്യവുമായി കയറി വന്നു. അവരുടെ മുഖത്ത് റസിയയെ കണ്ടപ്പോ നേരത്തെ അവർക്കുണ്ടായിരുന്ന വല്ലാത്ത തെളിച്ചം കണ്ണുകളിൽ എനിക്ക് കാണാൻ സാധിച്ചു.. അവർ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു