Chapter Title : നീലക്കൊടുവേലി 5 [Fire blade]

തോർത്തും ഡ്രെസ്സും എടുത്ത് കുളിമുറിയിൽ കയറി... ഉള്ളിലുള്ള സങ്കടങ്ങൾ ഒന്നുകൂടി കരഞ്ഞു തീർത്തു തൽക്കാലത്തേക്ക് എല്ലാം മറന്ന് കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് വന്നു.

സിദ്ധുവിന്റെ ഉള്ളിലും നൂറായിരം ചിന്തകൾ ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു... നീതു പ്രണയം കൊണ്ടാണ് തന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നതെന്ന സത്യം അവൻ ഓർത്തു... അവളുടെ പ്രണയം നിറഞ്ഞ ഭാഗങ്ങൾ ഓരോന്നും ഒരു ചലച്ചിത്രത്തിൽ എന്നാ വണ്ണം മനസിലൂടെ മിന്നിമറഞ്ഞു...

ഒരുപാട് വേദനിച്ചു കാണണം...അല്ലെങ്കിലും താൻ കാരണം അതിനു മാത്രമേ അവർക്ക് സമയമായിട്ടുള്ളൂ... അവളെ അങ്ങനെ ദുരുപയോഗപ്പെടുത്തി എന്നതല്ലായിരുന്നു അവന്റെ പ്രശ്നം, അതിനിടയിൽ ഒരു ചതി ചേർത്തു എന്നുള്ളതിലാണ്...

കുറെ സമയം അവിടെ ഇരുന്ന് അവസാനം കൊതുകുകളുടെ ആക്രമണം കൂടിയപ്പോളാണ് സിദ്ധു എണീറ്റു വീട്ടിലേക്ക് നടന്നത്...

ഉമ്മറത്ത് വിളക്ക് കത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്, ലക്ഷ്മിയമ്മ അതിനടുത്തിരുന്നു നാമം ചൊല്ലുന്നു, സിതാര പടിയിൽ ചമ്രം പടിഞ്ഞിരിക്കുന്നുണ്ട്...ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ നീതുവിനെ അവിടെയെങ്ങും കണ്ടില്ല...

സിദ്ധു ഉള്ളിലേക്കു നടക്കുന്നതിനിടയിൽ സിതാരയെ ഒന്ന് നോക്കി.. അവൾ അവനെ നിർവികാരമായി നോക്കികൊണ്ട്‌ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു... അവനുമായി കണ്ണിടഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു പുഞ്ചിരി അവളുടെ ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞു...

ഉള്ളിൽ സന്തോഷം തോന്നിയെങ്കിലും വലിയ ശ്രദ്ധ കൊടുക്കാതെ അവൻ പടികൾ കയറി...

മുകളിൽ ചെന്നു ഡ്രെസ്സെല്ലാം മാറ്റി കുറച്ചു സമയം ഹാളിലെ കസേരയിൽ ചാരിയിരുന്നു... നീതുവിനെ ഒന്ന് കാണണമെന്ന് അതിയായ ആഗ്രഹം തോന്നി..

ഒരുത്തിക്ക് പിന്നാലെ കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന തനിക്ക് തന്റെ ചുറ്റിനും കറങ്ങുന്ന ഒന്നിനെ മനസിലാക്കാൻ പറ്റിയില്ലല്ലോ എന്നൊരു സങ്കടം അവന്റെ ഉള്ളിൽ നുരഞ്ഞു...

ശെരിയാണ് സിതാരയെ വെച്ച് നോക്കുമ്പോൾ നീതു എങ്ങുമില്ല... പക്ഷെ അവൾക്ക് ഒരു മനസുണ്ടെന്ന കാര്യം ഓർത്തില്ല... അവളുടെ പ്രണയത്തെ മുതലെടുത്തതു പോലെ..

അവൻ എണീറ്റു താഴേക്ക് ചെന്നു... ലക്ഷ്മിയമ്മ നാമം ചൊല്ലൽ കഴിഞ്ഞ് സിതാരയുമായി കത്തിയടിയിലാണ്.ശങ്കരനും കുളി കഴിഞ്ഞു വന്നു അതിൽ കൂടിയിട്ടുണ്ട്...നീതുവിനെ തിരഞ്ഞു സിദ്ധു റൂമിൽ പോയി അവൾ അവിടെ കട്ടിലിൽ ചാരിയിരുപ്പുണ്ടായിരുന്നു..

അവനെ പെട്ടെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവൾ പിടഞ്ഞെണീറ്റു... അവൻ അവളുടെ കൈകൾ കൂട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് തല താഴ്ത്തി..

" ഹെയ്..സിദ്ധുവേട്ടൻ വിഷമിക്കണ്ട, ഞാൻ ഒന്നും മനസിലാക്കാതെ ഓരോന്നിനു വരുന്നതാണ്... പെട്ടെന്ന് കേട്ടപ്പോ..... ന്തോ ഒരു വല്ലായ്മ തോന്നിയതാ... അതൊന്നും കാര്യാക്കണ്ട...