Chapter Title : നീലത്താമര [Hudha]

ഓടുന്നത് ..ഒരുപാട് തള്ളല്ലേ "

"എടാ ഉണ്ണി തെണ്ടി നി എനികിട്ടു താങ്ങല്ലേ"

"എന്റെ മനുവേട്ടാ നിങ്ങൾക് ഇടക്ക് എങ്കിലും ഈ വഴി ഒക്കെ വന്നുടെ.. എത്ര നാളായി"

"അതിനല്ലെടി ആദികുട്ടി ഞാൻ ഇപ്പൊ വന്നത് ഇനി ദാ ഇവളെ കെട്ടിച്ചു ഒന്നു പെറ്റിട്ടെ ഞാൻ തിരിച്ചു പോവുന്നുള്ളൂ "

"എന്നാൽ പറ നിന്റെ ബാംഗ്ലൂർ വിശേഷങ്ങൾ "

"അതിനൊക്കെ സമയം കിടക്കുവല്ലേ ഏട്ടത്തി.." മനു കട്ടിലിൽ നിന്നു എഴുന്നേറ്റു "ബൈ ദി വേ എനിക്കു ഈ ഡ്രസ് ഒക്കെ ഒന്നു മാറണം ആയിരുന്നു... എന്നിട്ടാവാം ബാക്കി കഥയോ പാട്ടോ"

"എന്നാ നീ വാ മോനെ" ഉണ്ണി എഴുനേറ്റു പുറത്തേക്കു നടന്നു

പിന്നാലെ മനുവും

പോകുന്ന വഴി മുഴുവൻ ഉണ്ണി എല്ലാവരോടും ചിരിച്ചു സംസാരിച്ച്‌ കൊണ്ടിരുന്നു മനു ആകട്ടെ നന്ദന്റെ മകൻ എന്നു പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു മടുത്തു

നിനക്കു ഇവിടെ ഇത്രെയും പരിച്ചയാക്കാരോ എന്നു മനു അത്ഭുദപ്പെട്ടു

"ഏതു ഗുദാമിൽ ആട മുറി?നടന്നു പരിപ്പ് ഇളകി "

"നീ അവിടെ പെണ്പിള്ളേരുടെ പുറകെ നടക്കുന്ന അത്രെയും ഇല്ല എന്റെ മനുവേ.. ഓഹ് എന്തായിരുന്നു ഡീസെൻസി ലിയാണർഡോ തോറ്റു മറിനിൽക്കും തന്തപ്പടി എന്നല്ലാതെ വിളിക്കാത്ത അങ്ങേര് എന്നാടാ ഡാഡി ആയതു"

" പോടാ പോടാ ഊതല്ലേ നീ വന്നപ്പോ തൊട്ടു തുടങ്ങിയത് ആണ് ...എന്തു നടപ്പാദ ഇത് ..ഇതറിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കി ഞാൻ വല്ല ഓട്ടോ ആയി വന്നേനെ അറ്റം വരെ പോവാൻ"

"മോനെ ആറായിരം സ്ക്വയർ ഫീറ്റ് ആണ് ഈ തറവാട് ..ഓട്ടോ അല്ല പ്രൈവറ്റ് ജെറ്റ് ഇറകിയലോ എന്ന എന്റെ ആലോചന .." ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഉണ്ണി തുടർന്നു "അല്ല നിനക്കു ഇതൊന്നും ലവലേശം പോലും ഓർമ ഇല്ലേ മനു"

"ഞാൻ ഇവിടെ ഇതിനു മുൻപ് വരുമ്പോ പതിനഞ്ചു വയസ്സോ മറ്റോ ഉള്ളു മൈരേ .. പന്ത്രണ്ട് കൊല്ലം കഴിഞ്ഞു ..എന്തു ഓർക്കാനാ"

"നിന്നെ ഞാൻ വിളിക്കുന്നത് അല്ലെ ഞാൻ ഇങ്ങോട്ടു വരുമ്പോ ഒക്കെ? അഹങ്കാരം അല്ലാതെന്ത്"

"നിനക്കു ഇവിടെ നിന്റെ മറ്റവൾ ഉണ്ട് ശിൽപ.. ഞാൻ ആരെ ഊമ്പാൻ