Chapter Title : നീലത്താമര [Hudha]
ആണ്"
അവൾ കയ്യിലെ പൊതി വിടർത്തി
വാഴയിലയിൽ വാടിയ ഒരു നീലതാമര
"ഏഹ് നീലത്താമര വിടർന്നു ?" ശില്പയ്ക്ക് ആകെ കൗതുകം
"താടി നോക്കട്ടെ "
"കണ്ടോ എല്ലാവരും കണ്ടോ .. ചെന്ന ഉടനെ ശാന്തി ചേച്ചിയെ ഏല്പിച്ചതാ ... ദീര്ഘസുമംഗലി ആയിരിക്കാൻ" ആതിര വീണ്ടും കുലുങ്ങി ചിരിച്ചു
"അതെന്തു സാധനം ആ ചേച്ചി" ഏഴു വയസുകാരൻ അരുണിനു സംശയം
"എടാ പൊട്ടാ അവളുടെ കേട്ട്യോൻ കൊറേ കാലം ജീവിക്കാൻ "
മുറിയിൽ ആകെ ഒരു കൂട്ട ചിരി ഉയർന്നു
കല്യാണിയുടെ മുഖം ചുവന്നു എങ്കിലും അവൾ ആതിരയെ നോക്കി നെടുവീർപ്പിട്ടു
ഹരിയേട്ടനെ കണ്ട കാര്യം പറയാൻ തോന്നിച്ചില്ലലോ
"കല്യാണപെണ്ണേ ...."
ഇതാരപ്പ കേട്ടു പരിചയം ഇല്ലാത്ത ഒരു ശബ്ദം
തിരിഞ്ഞു നോക്കും മുൻപ് ആരോ പിന്നിലൂടെ വന്നു കണ്ണു പൊത്തി
ഒരുവിധപ്പെട്ട എല്ലാവരെയും ഇപ്പൊ കണ്മുന്നിൽ കണ്ടു ക്വഴിഞ്ഞതാണ്
വേറെ ആരാണ്
ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടുന്നില്ലല്ലോ
"ശെടാ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് മറന്നോ എന്നെ ?"
ആരാണെന് അറിയാൻ ഉള്ള ആകാംക്ഷയിൽ കല്യാണി തിരിഞ്ഞു
"എടാ മനു നീയോ"
"അതേ ഞാൻ തന്നെ"
മുറിയിൽ ആകെപ്പാടെ ഒരു ആരവം
"ഹേയ്.. കൂൾ ഡൗണ് ഗയ്സ്.."
മനു കുട്ടികളെ വകഞ്ഞു മാറ്റി കട്ടിലിലേക് ഇരുന്നു
"നീ വരില്ലെന്ന് ആണല്ലോ ചെറിയച്ചൻ പറഞ്ഞതു?" അഖിലിന് സംശയം
"പുള്ളി അങ്ങനെ ആണോ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞതു"
"തമാശ കള മനു കാര്യം പറ "
"ഞാനിങ്ങനെ കാശി രാമേശ്വരം വഴി ഗോവയിലെ ബാഗാ ബീച്ചിൽ ഒരു സിപ്പും എടുത്തു ഇരിക്കുമ്പോ ആണ് ഡാഡി വിളിച്ചു ഇങ്ങു വന്നില്ലെങ്കിൽ മുട്ടുകാലു ഞാൻ തല്ലി ഒടിക്കും എന്നൊരു ഭീഷണി. പിന്നെ ഒന്നും നോക്കിയില്ല .. നെസ്റ് ട്രെയിൻ പിടിച്ചു ഈ താമരശ്ശേരി ചുരതത്തിലൂടെ ആനവണ്ടി കയറി ഒടുക്കം ദാ ഹിയർ അയാം"
"അപ്പൊ നി എന്റെ കല്യണം കൂടാൻ ഇഷ്ടപെട്ട വന്നത് അല്ല ..." കല്യാണി മുഖം തിരിച്ചു
" തിരക്കല്ലേ ചേച്ചി നിന്നു തിരിയാൻ സമയം ഇല്ല .."
"ഓഹ് ബാംഗ്ലൂർ നിന്റെ തലവഴി ആണല്ലോ
💬 Comments
View all comments