Chapter Title : നീലികാവിലെ കാവൽക്കാരൻ [Shan1994]

കൂടുതൽ വ്യക്തമാവുകയും, കാടിന്റെ സൂക്ഷ്മമായ ശബ്ദങ്ങൾ പോലും വളരെ പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുകയും ചെയ്തു.

"ഈ കാടിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് ഉറവെടുക്കുന്ന ജീവജലമാണിത്,"

മൂപ്പൻ തുടർന്നു. "ഇനി വരാനിരിക്കുന്ന പോരാട്ടങ്ങളിൽ നിന്റെ ഏകാഗ്രത നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ ഈ മാന്ത്രിക ജലം നിന്നെ സഹായിക്കും. വലിയൊരു ദുഷ്ടശക്തി ഇപ്പോൾ നിന്റെ തറവാടിനെയും ആ അമ്പലത്തെയും ലക്ഷ്യം വെച്ചിട്ടുണ്ട്.

നീലിക്കാവിലെ ആദിവാസി മൂപ്പൻ നൽകിയ മാന്ത്രിക ജലത്തിന്റെ സ്വാധീനം സാമിന്റെ ഞരമ്പുകളിൽ അപ്പോഴും അലിഞ്ഞുചേർന്നിരുന്നു.

അത്രയും ഭയാനകമായ കാട്ടിലൂടെ ഒറ്റയ്ക്കുള്ള മടക്കയാത്രയായിരുന്നിട്ടും, സാമിന്റെ ഉള്ളിൽ യാതൊരു ഭയവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല..

കാടിന്റെ വന്യത അവനെ തൊട്ടുതീണ്ടാൻ പോലുമാകാതെ വഴിമാറി കൊടുക്കുന്നതുപോലെ അവന് തോന്നി.

മരച്ചില്ലകൾക്കിടയിലൂടെ അരിച്ചെത്തുന്ന ഇളംകാറ്റിൽ അപൂർവ്വമായ കാട്ടുപൂക്കളുടെ ഗന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.

അവനിലെ പോരാളിയുടെ മനസ്സ് ഇപ്പോൾ അങ്ങേയറ്റം ശാന്തമാണ്.

ഓരോ ചുവടുവെക്കുമ്പോഴും താൻ നേടിയെടുത്ത പുതിയ ഊർജ്ജവും നിയന്ത്രണവും സാം തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

സാം കാടിറങ്ങി ഗ്രാമത്തിന്റെ അതിർത്തിയിലെത്തുമ്പോഴേക്കും കിഴക്ക് വെള്ളകീറി തുടങ്ങിയിരുന്നു.

ഗ്രാമത്തിലെ അമ്പലക്കുളത്തിലെ ശാന്തമായ വെള്ളത്തിൽ പ്രഭാതസൂര്യന്റെ ആദ്യകിരണങ്ങൾ തട്ടിത്തിളങ്ങി.

തറവാടിന്റെ പടിപ്പുര കടന്ന് മുറ്റത്തേക്ക് എത്തുമ്പോൾ, ഉമ്മറത്തെ ചാരുകസേരയിൽ ഉറക്കമൊഴിഞ്ഞ് കാത്തിരിക്കുന്ന മുത്തശ്ശനെയാണ് അവൻ കണ്ടത്.

സാമിനെ കണ്ടതും ആ വയോധികന്റെ കണ്ണുകളിൽ വലിയൊരു ആശ്വാസം നിറഞ്ഞു.

"എന്റെ കുട്ടി തിരിച്ചെത്തിയല്ലോ,"

മുത്തശ്ശൻ അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

കാട്ടിൽ നടന്ന കാര്യങ്ങളും, നീലിക്കാവിലെ വിളക്ക് തെളിയിച്ചതും, ആദിവാസി സംഘത്തെ കണ്ടതുമെല്ലാം സാം വളരെ ശാന്തനായി മുത്തശ്ശനോട് വിവരിച്ചു.

അതെല്ലാം കേട്ട് സന്തോഷത്തോടെയും അതിലേറെ അഭിമാനത്തോടെയും മുത്തശ്ശൻ സാമിന്റെ നെറുകയിൽ തലോടി.

അന്ന് പകൽ സാം തന്റെ മുറിയിൽ പൂർണ്ണമായും